Przedawkowanie
Servenon 20 mg

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej preparatu Servenon, zwykle prowadzi do objawów o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, nawet przy dawkach od 400 do 800 mg podawanych jako jedyny lek. Jednakże, w rzadkich przypadkach, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu innych leków, mogą wystąpić poważne i zagrażające życiu powikłania, takie jak zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka, arytmie serca (w tym torsade de pointes), hipokaliemia i hiponatremia. Objawy kliniczne dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, wydłużenie odstępu QT). Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG u pacjentów z niewydolnością serca, bradyarytmiami, przyjmujących leki wydłużające QT oraz z zaburzeniami czynności wątroby.

Przedawkowanie leku escytalopram

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej zawartej w preparacie Servenon, może prowadzić do szeregu niebezpiecznych objawów klinicznych. Wiedza na temat konsekwencji przedawkowania tego leku opiera się na ograniczonych danych klinicznych, przy czym należy zaznaczyć, że wiele przypadków dotyczy sytuacji, gdy doszło do jednoczesnego przedawkowania innych preparatów. 1

Ogólna toksyczność escytalopramu

Profil toksyczności escytalopramu wskazuje, że w większości przypadków przedawkowania pacjenci nie doświadczali żadnych objawów lub objawy te miały charakter łagodny. Przyjęcie dawek w zakresie od 400 do 800 mg escytalopramu (jako jedynego leku) zazwyczaj nie powodowało ciężkich następstw klinicznych. 2

W piśmiennictwie medycznym raportowano rzadkie przypadki zgonów związanych z przedawkowaniem samego escytalopramu. Należy jednak podkreślić, że większość przypadków śmiertelnych dotyczyła sytuacji, gdy dochodziło do przedawkowania również innych leków przyjmowanych jednocześnie. 3

Objawy przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania escytalopramu dotyczy przede wszystkim zaburzeń funkcjonowania kilku układów organizmu. Objawy te mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych do zagrażających życiu. 4

Układ Objawy przedawkowania Charakterystyka objawu Potencjalne zagrożenie
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Uczucie niestabilności, wirowania, zaburzenia równowagi Umiarkowane
Drżenie Mimowolne, rytmiczne ruchy kończyn lub ciała Umiarkowane
Pobudzenie Wzmożona aktywność psychoruchowa, niepokój Umiarkowane
Zespół serotoninowy Nadmierna aktywacja receptorów serotoninowych prowadząca do nadmiernego pobudzenia, hipertermii, zaburzeń autonomicznych Wysokie – stan zagrażający życiu
Drgawki Niekontrolowane wyładowania elektryczne w mózgu objawiające się napadami drgawkowymi Wysokie
Śpiączka Stan głębokiej nieprzytomności Krytyczne – bezpośrednie zagrożenie życia
Układ pokarmowy Nudności Uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z towarzyszącym uczuciem zbliżających się wymiotów Niskie do umiarkowanego
Wymioty Gwałtowne opróżnianie zawartości żołądka przez przełyk i jamę ustną Umiarkowane (ryzyko aspiracji, odwodnienia)
Układ sercowo-naczyniowy Obniżenie ciśnienia tętniczego Spadek wartości ciśnienia systemowego Wysokie (ryzyko wstrząsu)
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca >100 uderzeń/min Umiarkowane do wysokiego
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenie repolaryzacji komór serca widoczne w EKG Wysokie (ryzyko arytmii typu torsade de pointes)
Arytmia serca Nieprawidłowy, nieregularny rytm pracy serca Wysokie do krytycznego
Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej Hipokaliemia Obniżenie stężenia potasu w surowicy krwi Wysokie (zwiększa ryzyko arytmii)
Hiponatremia Obniżenie stężenia sodu w surowicy krwi Wysokie (ryzyko obrzęku mózgu przy nagłym spadku)

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje specyficzna odtrutka. Postępowanie terapeutyczne koncentruje się na działaniach podtrzymujących funkcje życiowe i leczeniu objawowym. 5

Podstawowe działania terapeutyczne w przypadku przedawkowania escytalopramu obejmują:

  1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – kluczowe działanie w celu utrzymania adekwatnej wentylacji i natlenowania pacjenta
  2. Zapewnienie dostatecznej podaży tlenu – stosowane w zależności od stanu klinicznego i parametrów gazometrycznych
  3. Zapewnienie prawidłowej czynności układu oddechowego – w razie potrzeby zastosowanie wentylacji mechanicznej
  4. Rozważenie zastosowania płukania żołądka – działanie powinno być przeprowadzone możliwie jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku
  5. Podanie węgla aktywowanego – w celu zmniejszenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego
  6. Monitorowanie czynności serca oraz parametrów życiowych – kluczowe dla oceny stanu pacjenta i podejmowania dalszych decyzji terapeutycznych
  7. Ogólne leczenie objawowe podtrzymujące czynności organizmu – dostosowane do stanu klinicznego pacjenta

6

Monitorowanie elektrokardiograficzne

Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie elektrokardiograficzne (EKG) w określonych grupach pacjentów po przedawkowaniu escytalopramu. Zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych dotyczy zwłaszcza:

  • Pacjentów z zastoinową niewydolnością serca – ze względu na zmniejszoną rezerwę czynnościową mięśnia sercowego i zwiększone ryzyko destabilizacji hemodynamicznej
  • Pacjentów z bradyarytmiami – ze względu na potencjalne nasilenie zaburzeń przewodzenia i ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego
  • Pacjentów przyjmujących jednocześnie leki wydłużające odstęp QT – ze względu na synergistyczne działanie proarytmogenne
  • Pacjentów z zaburzonym metabolizmem, np. z zaburzeniami czynności wątroby – ze względu na potencjalnie wydłużony czas półtrwania leku i zwiększone stężenie we krwi

7

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl