Właściwości farmakokinetyczne leku Salmex

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Salmex, zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol, wymagają szczegółowej analizy uwzględniającej oba składniki aktywne. Podczas jednoczesnego podawania wziewnego flutykazonu propionianu i salmeterolu, charakterystyka farmakokinetyczna każdej substancji czynnej pozostaje podobna do tej obserwowanej przy podawaniu tych leków oddzielnie. Z tego powodu, właściwości farmakokinetyczne preparatu można rozpatrywać analizując parametry farmakokinetyczne obu substancji indywidualnie.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol charakteryzuje się miejscowym działaniem w płucach, co oznacza, że jego stężenia w osoczu nie stanowią bezpośredniego wskaźnika efektu terapeutycznego. Istotnym wyzwaniem badawczym są techniczne trudności w precyzyjnym oznaczaniu stężeń salmeterolu w osoczu, wynikające z niezwykle niskich poziomów występujących po podaniu terapeutycznych dawek wziewnych – około 200 pg/ml lub mniej. W konsekwencji dostępne dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych salmeterolu są ograniczone.²

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność i wchłanianie

Flutykazonu propionian po podaniu wziewnym wykazuje całkowitą biodostępność na poziomie około 5-11% dawki nominalnej u zdrowych osób. Wartość ta jest zależna od typu użytego inhalatora. Istotne jest, że u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian stosowany drogą wziewną.³

Proces wchłaniania ogólnoustrojowego flutykazonu propionianu zachodzi przede wszystkim w płucach i charakteryzuje się dwufazową kinetyką – początkowo szybką, a następnie powolną. Część wziewnej dawki, która nie zostaje zdeponowana w płucach, jest połykana i trafia do przewodu pokarmowego. Jednakże ekspozycja ogólnoustrojowa pochodząca z tej drogi jest minimalna (poniżej 1%), co wynika z dwóch czynników: słabej rozpuszczalności leku w wodzie oraz intensywnego efektu pierwszego przejścia. Między dawką flutykazonu propionianu a ekspozycją ogólnoustrojową występuje zależność liniowa.⁴

Dystrybucja i parametry farmakokinetyczne

Farmakokinetykę flutykazonu propionianu charakteryzują następujące parametry:

• Klirens osoczowy – wysoka wartość wynosząca 1150 ml/min, co świadczy o szybkiej eliminacji leku z krążenia
• Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym – duża, około 300 l, wskazująca na szeroką dystrybucję leku w tkankach
• Okres półtrwania – około 8 godzin
• Wiązanie z białkami osocza – na wysokim poziomie 91%

Powyższe parametry określają charakterystykę dystrybucji i eliminacji flutykazonu propionianu w organizmie.⁵

Metabolizm i eliminacja

Flutykazonu propionian charakteryzuje się szybką eliminacją z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą eliminacji jest metabolizm wątrobowy, prowadzący do powstania nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego. Proces ten jest katalizowany przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale wykryto również inne, niezidentyfikowane metabolity flutykazonu.⁶

Wydalanie flutykazonu drogą nerkową ma marginalne znaczenie w całkowitej eliminacji leku. Mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci metabolitów. Zdecydowana większość dawki jest wydalana z kałem, zarówno w postaci metabolitów, jak i niezmienionego leku.⁷

Charakterystyka farmaceutyczna produktu

Salmex jest dostępny w trzech mocach, różniących się zawartością flutykazonu propionianu przy stałej dawce salmeterolu:

Produkt Salmex występuje w postaci proszku do inhalacji, co wpływa na jego charakterystykę farmakokinetyczną, szczególnie w aspekcie biodostępności i absorpcji składników aktywnych.⁸