Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rosuvastatin MSN 40 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Rosuvastatin MSN

W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa rozuwastatyny przeprowadzono szereg badań przedklinicznych, obejmujących konwencjonalne badania farmakologiczne, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych¹.

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa

Należy zaznaczyć, że w procesie oceny bezpieczeństwa rozuwastatyny nie prowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu substancji na kanał potasowy hERG (human Ether-à-go-go-Related Gene), odpowiedzialny za repolaryzację komórek mięśnia sercowego². Jest to istotna informacja z punktu widzenia oceny potencjalnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy.

Badania toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu rozuwastatyny obserwowano pewne zmiany narządowe, które nie zostały stwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi. Zaobserwowano następujące efekty po ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej ekspozycji klinicznej:³

• Zmiany histopatologiczne w wątrobie – obserwowane u myszy i szczurów, prawdopodobnie wynikające z podstawowego działania farmakologicznego rozuwastatyny na metabolizm lipidów
• Zmiany w pęcherzyku żółciowym – odnotowane w mniejszym stopniu u psów
• Warto podkreślić, że podobnych zmian nie zaobserwowano u małp, co może wskazywać na gatunkową różnicę w odpowiedzi na substancję aktywną

Wpływ na układ rozrodczy i rozwój płodu

W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano dodatkowe działania niepożądane po podaniu wyższych dawek rozuwastatyny:⁴

• Działanie gonadotoksyczne – odnotowano działanie uszkadzające jądra u małp i psów po podaniu większych dawek rozuwastatyny

U szczurów przeprowadzono badania oceniające wpływ rozuwastatyny na rozrodczość. Zaobserwowano toksyczny wpływ na procesy rozrodcze, który manifestował się następującymi efektami:⁵

• Zmniejszenie wielkości miotu – u samic otrzymujących toksyczne dawki leku
• Obniżenie masy noworodków – u potomstwa samic narażonych na działanie rozuwastatyny
• Zmniejszenie przeżywalności nowonarodzonych szczurów – obserwowane przy wysokich dawkach toksycznych dla matki

Istotne jest podkreślenie, że te efekty toksyczne dotyczące rozrodczości obserwowano tylko przy ekspozycji ustrojowej kilkakrotnie przewyższającej ekspozycję występującą po podaniu dawek terapeutycznych u ludzi⁵.

Gatunkowe różnice w odpowiedzi na rozuwastatynę

Na podstawie przeprowadzonych badań przedklinicznych zaobserwowano pewne różnice w odpowiedzi na rozuwastatynę pomiędzy gatunkami zwierząt laboratoryjnych. Najbardziej wrażliwe na działanie hepatotoksyczne okazały się myszy i szczury, podczas gdy zmiany w pęcherzyku żółciowym były charakterystyczne dla psów. U małp nie odnotowano podobnych zmian w wątrobie i pęcherzyku żółciowym⁶.

Podsumowując, dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa rozuwastatyny wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, natomiast działania niepożądane obserwowane w badaniach na zwierzętach występowały głównie przy ekspozycji znacząco przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co świadczy o ograniczonej istotności tych obserwacji dla zastosowania klinicznego⁷.