Działania niepożądane
Remifentanil B. Braun 2 mg

Remifentanyl, jako agonista receptorów opioidowych μ, wywołuje charakterystyczne działania niepożądane, które ustępują szybko po zaprzestaniu podawania leku, co wynika z jego specyficznej farmakokinetyki. Najczęściej obserwuje się sztywność mięśni szkieletowych (≥ 1/10), utrudniającą wentylację mechaniczną, oraz bardzo częstą hipotonię (≥ 1/10) i bradykardię (≥ 1/100 do < 1/10), które mogą wymagać interwencji, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa. Depresja ośrodka oddechowego i bezdech występują często (≥ 1/100 do < 1/10), stanowiąc potencjalne zagrożenie życia, a hipoksja pojawia się niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100). Ponadto, bardzo często występują nudności i wymioty (≥ 1/10), a często świąd skóry (≥ 1/100 do < 1/10). Rzadko notuje się sedację w okresie wybudzania, reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz asystolię lub zatrzymanie akcji serca.

Działania niepożądane remifentanylu

Remifentanyl jako agonista receptora opioidowego μ wywołuje szereg działań niepożądanych charakterystycznych dla tej grupy leków. Istotną cechą tych reakcji jest ich szybkie ustępowanie – zazwyczaj w ciągu kilku minut po zaprzestaniu podawania leku lub po zmniejszeniu jego dawki, co wynika z farmakokinetyki remifentanylu.1

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych

Przedstawiona poniżej analiza działań niepożądanych oparta jest na standardowej klasyfikacji częstości występowania, gdzie:2

  • Bardzo często: ≥ 1/10 (więcej niż 1 przypadek na 10 pacjentów)
  • Często: ≥ 1/100 do < 1/10 (więcej niż 1 przypadek na 100, ale mniej niż 1 na 10 pacjentów)
  • Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100 (więcej niż 1 przypadek na 1000, ale mniej niż 1 na 100 pacjentów)
  • Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000 (więcej niż 1 przypadek na 10 000, ale mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
  • Bardzo rzadko: < 1/10 000 (mniej niż 1 przypadek na 10 000 pacjentów)
  • Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Szczegółowa charakterystyka działań niepożądanych

Zaburzenia układu nerwowego i mięśniowego

Najbardziej charakterystycznym i najczęściej występującym działaniem niepożądanym remifentanylu jest sztywność mięśni szkieletowych, którą obserwuje się bardzo często (≥ 1/10). Zjawisko to jest bezpośrednio związane z mechanizmem działania opioidu i może utrudniać prowadzenie wentylacji mechanicznej, szczególnie na początku znieczulenia.3

Rzadko odnotowuje się sedację w okresie wybudzania ze znieczulenia ogólnego, co może opóźniać powrót pełnej świadomości pacjenta po zabiegu. Z nieustaloną częstością mogą wystąpić drgawki, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z wywiadem epileptycznym.4

Zaburzenia układu krążenia

Hipotonia jest bardzo częstym działaniem niepożądanym remifentanylu (≥ 1/10), będącym efektem rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu obwodowego. Często występuje również bradykardia, czyli zwolnienie akcji serca, co ma szczególne znaczenie u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa. W rzadkich przypadkach bradykardia może prowadzić do asystolii lub zatrzymania akcji serca, szczególnie gdy remifentanyl jest stosowany w skojarzeniu z innymi lekami do znieczulenia ogólnego.5

Z nieustaloną częstością może wystąpić blok przedsionkowo-komorowy, stanowiący poważne zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu. Interesującym zjawiskiem jest częste (≥ 1/100 do < 1/10) występowanie wzrostu ciśnienia tętniczego w okresie pooperacyjnym, co może być związane z mechanizmami adaptacyjnymi organizmu po ustąpieniu działania leku.6

Zaburzenia układu oddechowego

Remifentanyl, podobnie jak inne opioidy, wywiera silny depresyjny wpływ na ośrodek oddechowy. Często obserwuje się ostre zahamowanie czynności ośrodka oddechowego oraz bezdech, które mogą stanowić zagrożenie życia, jeśli nie zostaną odpowiednio monitorowane i kontrolowane. Niezbyt często występuje hipoksja, czyli obniżone stężenie tlenu we krwi, będąca konsekwencją depresji oddechowej.7

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Bardzo często występują nudności i wymioty, które są typowymi działaniami niepożądanymi opioidów i mogą utrudniać okres okołooperacyjny. Niezbyt często obserwuje się zaparcia, których częstość jest niższa niż w przypadku tradycyjnych opioidów, co wynika z krótkiego czasu działania remifentanylu.8

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często występującym objawem jest świąd, będący typową reakcją po podaniu opioidów, związaną z uwalnianiem histaminy.9

Reakcje nadwrażliwości

Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, u pacjentów otrzymujących remifentanyl w skojarzeniu z innymi środkami do znieczulenia ogólnego. Reakcje te mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych objawów skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny.10

Inne działania niepożądane

Często obserwuje się dreszcze pooperacyjne, które mogą być związane z szybkim ustępowaniem działania leku lub reakcją termoregulacyjną organizmu. Niezbyt często występuje ból w okresie pooperacyjnym, co może być konsekwencją nagłego ustąpienia działania przeciwbólowego i braku odpowiedniego zabezpieczenia przeciwbólowego.11

Z nieustaloną częstością mogą wystąpić tolerancja leku oraz uzależnienie, chociaż jest to rzadsze niż w przypadku innych opioidów ze względu na specyficzny profil farmakokinetyczny remifentanylu.12

Objawy po zaprzestaniu podawania leku

Po zaprzestaniu podawania remifentanylu, szczególnie w przypadku dłuższego stosowania (powyżej 3 dni), mogą wystąpić objawy przypominające zespół odstawienny, takie jak częstoskurcz, nadciśnienie i pobudzenie. Objawy te występują niezbyt często i są związane z nagłym zaprzestaniem stymulacji receptorów opioidowych, co prowadzi do nadmiernej reaktywności układu współczulnego.13

Tabela działań niepożądanych remifentanylu

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis i konsekwencje kliniczne
Zaburzenia układu nerwowego Sztywność mięśni szkieletowych Bardzo często Ograniczenie ruchomości klatki piersiowej, utrudnienie wentylacji, może wymagać podania środków zwiotczających
Sedacja Rzadko Opóźnione wybudzenie po znieczuleniu ogólnym
Drgawki Częstość nieznana Napady drgawkowe, szczególnie u predysponowanych pacjentów
Zaburzenia serca i naczyniowe Hipotonia Bardzo często Obniżenie ciśnienia tętniczego wymagające interwencji
Bradykardia Często Zwolnienie akcji serca, może wymagać podania atropiny
Asystolia/zatrzymanie akcji serca Rzadko Poprzedzone bradykardią, wymaga natychmiastowej resuscytacji
Wzrost ciśnienia tętniczego w okresie pooperacyjnym Często Reakcja odbicia po ustąpieniu działania leku
Zaburzenia układu oddechowego Ostre zahamowanie czynności ośrodka oddechowego Często Depresja oddechowa, zmniejszenie częstości i głębokości oddechów
Bezdech Często Całkowite zatrzymanie oddechu, wymaga wentylacji mechanicznej
Hipoksja Niezbyt często Niedobór tlenu we krwi, wymaga tlenoterapii
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty Bardzo często Dyskomfort, opóźnione wybudzenie, ryzyko aspiracji
Zaparcia Niezbyt często Utrudnione wypróżnianie, dyskomfort brzuszny
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Często Uczucie swędzenia skóry, związane z uwalnianiem histaminy
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości, anafilaksja Rzadko Od łagodnych objawów skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia ogólne Dreszcze pooperacyjne Często Drżenia mięśniowe, reakcja termoregulacyjna organizmu
Ból w okresie pooperacyjnym Niezbyt często Związany z nagłym ustąpieniem działania przeciwbólowego
Tolerancja leku Częstość nieznana Zmniejszenie skuteczności przy przewlekłym stosowaniu, konieczność zwiększania dawki
Uzależnienie od leku Częstość nieznana Psychiczne i fizyczne uzależnienie, rzadsze niż przy innych opioidach
Objawy po zaprzestaniu podawania leku Częstoskurcz, nadciśnienie, pobudzenie Niezbyt często Występuje szczególnie po dłuższym stosowaniu (>3 dni), związane z nagłym zaprzestaniem stymulacji receptorów opioidowych

Monitorowanie działań niepożądanych

Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych, pacjenci otrzymujący remifentanyl powinni być poddani ciągłemu monitorowaniu parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Personel medyczny powinien być przygotowany do natychmiastowej interwencji w przypadku wystąpienia zagrażających życiu powikłań, takich jak ciężka depresja oddechowa czy zaburzenia rytmu serca.

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl