Właściwości farmakokinetyczne
Oxybutyninum Aflofarm 5 mg

Oksybutynina chlorowodorku, zawarta w tabletkach Oxybutyninum Aflofarm 5 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) wynoszącym 0,5-1,4 godziny. Maksymalne stężenie (Cmax) po dawce 5-10 mg u zdrowych ochotników wynosi 8-12 ng/ml, przy czym obserwuje się znaczne różnice indywidualne w stężeniach leku. Oksybutynina wiąże się z białkami osocza w 83-85%, co wpływa na jej dystrybucję i biodostępność. Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) wynosi około 2 godzin, a eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z wydalaniem jedynie 0,02% dawki w postaci niezmienionej.

Właściwości farmakokinetyczne leku Oxybutyninum Aflofarm

Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne oksybutyniny chlorowodorku zawartego w produkcie leczniczym Oxybutyninum Aflofarm w postaci tabletek 5 mg. Dane farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania substancji czynnej z organizmu.1

Wchłanianie leku

Oksybutynina charakteryzuje się szybkim procesem wchłaniania z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) wynosi od 0,5 do 1,4 godziny od momentu przyjęcia leku.2

Po podaniu dawki od 5 mg do 10 mg oksybutyniny u zdrowych ochotników, maksymalne stężenie leku w osoczu krwi (Cmax) osiąga wartość od 8 do 12 ng/ml. Istotnym jest fakt, że występują znaczne różnice osobnicze w stężeniach substancji czynnej w osoczu, co może wpływać na indywidualną odpowiedź terapeutyczną.3

Metabolizm

W procesie metabolizmu oksybutyniny istotny jest efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. Podczas tego procesu znaczna część substancji czynnej ulega przekształceniu do metabolitów. Głównym metabolitem jest N-deetyloksybutynina, która zachowuje aktywność farmakologiczną, co ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ przyczynia się do ogólnego efektu terapeutycznego leku.4

Pozostałe metabolity powstające w procesie biotransformacji oksybutyniny nie wykazują aktywności farmakologicznej, przez co nie wpływają na efekt terapeutyczny leku.5

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu oksybutynina wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza, głównie z albuminami. Stopień wiązania leku z białkami osocza wynosi 83-85%, co wpływa na objętość dystrybucji oraz biodostępność wolnej frakcji leku.6

Eliminacja

Oksybutynina charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania w fazie eliminacji (t1/2), który wynosi około 2 godzin. Czas ten określa szybkość, z jaką stężenie leku w osoczu zmniejsza się o połowę po zakończeniu fazy dystrybucji.7

Wydalanie leku i jego metabolitów zachodzi głównie przez nerki wraz z moczem. Zaledwie 0,02% podanej dawki oksybutyniny jest wydalane w postaci niezmienionej, co potwierdza intensywny metabolizm leku w organizmie.8

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) 0,5 – 1,4 godziny
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 5-10 mg 8 – 12 ng/ml
Wiązanie z białkami osocza 83 – 85%
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) 2 godziny
Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem 0,02%
Główny metabolit N-deetyloksybutynina (farmakologicznie aktywny)
Droga eliminacji Głównie przez nerki z moczem
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl