Właściwości farmakokinetyczne
Neurontin 600 600 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku NEURONTIN (gabapentyna)

Właściwości farmakokinetyczne określają sposób, w jaki lek porusza się w organizmie, od momentu podania, przez wchłanianie, dystrybucję, metabolizm, aż do eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące farmakokinetyki gabapentyny – substancji czynnej leku NEURONTIN.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym gabapentyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po czasie wynoszącym od 2 do 3 godzin. Dostępność biologiczna leku, rozumiana jako odsetek dawki, która ulega faktycznemu wchłonięciu, wykazuje charakterystyczną tendencję do zmniejszania się wraz ze wzrostem podawanej dawki. Dla kapsułki zawierającej 300 mg gabapentyny, bezwzględna dostępność biologiczna wynosi około 60%.²

Istotnym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę leków może być pożywienie. W przypadku gabapentyny nie stwierdzono jednak, aby pokarm, nawet dieta z wysoką zawartością tłuszczu, miał klinicznie istotny wpływ na parametry farmakokinetyczne tego leku.³

Wielokrotne podawanie gabapentyny nie wpływa na jej parametry farmakokinetyczne. Pomimo, że w badaniach klinicznych obserwowano stężenie gabapentyny w osoczu w szerokim zakresie od 2 µg/mL do 20 µg/mL, wartości te nie miały znaczenia predykcyjnego w kontekście bezpieczeństwa stosowania czy skuteczności terapeutycznej leku.⁴

Parametry farmakokinetyczne w stanie stacjonarnym

Szczegółowe parametry farmakokinetyczne gabapentyny w stanie stacjonarnym, podczas podawania leku co 8 godzin, przedstawiono w poniższej tabeli:⁵

Legenda:

• Cmax – maksymalne stężenie produktu leczniczego w osoczu w stanie stacjonarnym
• tmax – czas do osiągnięcia Cmax
• t1/2 – okres półtrwania eliminacji
• AUC(0-8) – pole powierzchni pod krzywą stężenia produktu leczniczego w osoczu w zależności od czasu dla okresu od podania produktu leczniczego do 8 godzin po podaniu
• Ae% – odsetek dawki, która została wydalona z moczem w postaci niezmienionej od chwili podania produktu leczniczego do 8 godzin po podaniu

⁶

Dystrybucja

Charakterystyczną cechą gabapentyny jest brak wiązania z białkami osocza. Objętość dystrybucji substancji wynosi 57,7 litrów, co świadczy o dobrym przenikaniu leku do tkanek. U pacjentów cierpiących na padaczkę stężenie gabapentyny w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 20% stężenia osiąganego w osoczu w stanie stacjonarnym. Co ważne, gabapentyna przenika do mleka kobiet karmiących piersią.⁷

Metabolizm

Gabapentyna wykazuje unikalny profil metaboliczny. Nie istnieją dowody naukowe potwierdzające, że organizm ludzki metabolizuje tę substancję. Co równie istotne, gabapentyna nie indukuje wątrobowych oksydaz o mieszanej funkcji, które uczestniczą w metabolizmie wielu innych produktów leczniczych, co zmniejsza ryzyko interakcji metabolicznych.⁸

Eliminacja

Gabapentyna usuwana jest z organizmu wyłącznie przez nerki i to w postaci niezmienionej, co jest istotną cechą farmakokinetyczną tej substancji. Okres półtrwania w fazie eliminacji gabapentyny nie wykazuje zależności od wielkości dawki i wynosi średnio od 5 do 7 godzin.⁹

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzoną czynnością nerek obserwuje się zmniejszenie klirensu osoczowego gabapentyny. Istotne jest, że stała szybkości eliminacji gabapentyny, klirens osoczowy oraz klirens nerkowy wykazują zależność proporcjonalną do klirensu kreatyniny. Gabapentyna może być usuwana z osocza w procesie hemodializy. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub poddawanych zabiegom hemodializy zaleca się odpowiednią modyfikację dawkowania, zgodnie z wytycznymi zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego.¹⁰

Farmakokinetyka u dzieci

Profil farmakokinetyczny gabapentyny u dzieci został ustalony na podstawie badań przeprowadzonych w grupie pięćdziesięciu zdrowych uczestników w wieku od 1 miesiąca do 12 lat. U dzieci powyżej 5 roku życia stężenie gabapentyny w osoczu jest generalnie zbliżone do wartości obserwowanych u dorosłych, przy zastosowaniu przelicznika dawki wyrażonej w miligramach na kilogram masy ciała.¹¹

Odrębne dane farmakokinetyczne uzyskano w badaniu przeprowadzonym u 24 zdrowych dzieci w przedziale wiekowym od 1 miesiąca do 48 miesięcy. W tej grupie stwierdzono ekspozycję (wyrażoną jako AUC) mniejszą o około 30% w porównaniu do danych uzyskanych u dzieci powyżej 5 roku życia. Dodatkowo obserwowano mniejsze stężenie maksymalne (Cmax) oraz zwiększony klirens w przeliczeniu na masę ciała.¹²

Liniowość lub nieliniowość parametrów farmakokinetycznych

Gabapentyna charakteryzuje się nieliniowością niektórych parametrów farmakokinetycznych. Dostępność biologiczna leku (rozumiana jako odsetek dawki, która uległa wchłonięciu) zmniejsza się wraz ze wzrostem dawki. Ta właściwość wpływa na nieliniowość parametrów farmakokinetycznych, do których zalicza się parametr dostępności biologicznej (F), np. Ae%, CL/F, Vd/F.¹³

Z kolei farmakokinetyka procesu eliminacji gabapentyny najlepiej opisywana jest modelem liniowym. Dotyczy to parametrów, które nie zależą od wartości F, takich jak klirens nerkowy (CLr) i okres półtrwania (t1/2). Warto podkreślić, że stężenie gabapentyny w osoczu w stanie stacjonarnym można przewidzieć na podstawie danych uzyskanych po jednorazowym podaniu leku.¹⁴