Interakcje leku
Milurit 200 mg

Interakcje produktu Milurit z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Allopurynol, substancja czynna produktu Milurit, jako inhibitor oksydazy ksantynowej, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Interakcje te mogą prowadzić do zwiększenia stężenia niektórych leków w organizmie, nasilenia ich działania lub działań niepożądanych, a w niektórych przypadkach do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej allopurynolu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji Miluritu z poszczególnymi grupami leków.¹

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

6-Merkaptopuryna i azatiopryna – azatiopryna jest metabolizowana do 6-merkaptopuryny, którą inaktywuje oksydaza ksantynowa. Ponieważ Milurit hamuje działanie tego enzymu, jednoczesne podawanie tych leków powoduje wydłużenie czasu działania 6-merkaptopuryny i azatiopryny. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków, należy zredukować dawkę 6-merkaptopuryny lub azatiopryny do 1/4 standardowej dawki. Brak dostosowania dawki może prowadzić do osiągnięcia toksycznego stężenia tych leków w surowicy.²

Cyklosporyna – doniesienia wskazują, że podczas jednoczesnego stosowania allopurynolu z cyklosporyną może dojść do zwiększenia stężenia cyklosporyny w osoczu. Należy liczyć się z możliwością nasilenia toksyczności cyklosporyny podczas jednoczesnej terapii.³

Interakcje z lekami przeciwnowotworowymi

Widarabina (arabinozyd adeniny) – dostępne dane wskazują, że allopurynol może wydłużać okres półtrwania widarabiny. Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków konieczna jest uważna obserwacja pacjenta w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego widarabiny.⁴

Cytostatyki – zaburzenia składu krwi występują częściej przy jednoczesnym podawaniu allopurynolu z cytostatykami (cyklofosfamidem, doksorubicyną, bleomycyną, prokarbazyną, chlormetyną) niż gdy te leki są stosowane oddzielnie. U pacjentów z chorobą nowotworową (inną niż białaczka) leczonych cyklofosfamidem oraz innymi lekami cytotoksycznymi i otrzymujących jednocześnie allopurynol obserwowano nasilenie hamowania czynności szpiku kostnego. W kontrolowanym badaniu klinicznym u pacjentów leczonych cyklofosfamidem, doksorubicyną, bleomycyną, prokarbazyną i/lub chlormetyną, allopurynol nie zwiększał toksyczności tych leków. Podczas jednoczesnej terapii należy regularnie kontrolować morfologię krwi.⁵

Interakcje z lekami przeciwwirusowymi

Dydanozyna – jednoczesne stosowanie allopurynolu (w dawce 300 mg na dobę) ze zdrowym ochotnikami oraz u pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących dydanozynę powodowało podwojenie wartości Cmax i AUC dydanozyny w osoczu, bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji. Ogólnie nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny. Pacjenci wymagają ścisłego monitorowania.⁶

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Pochodne kumaryny – rzadko opisywano przypadki zwiększenia działania przeciwzakrzepowego leków z grupy pochodnych kumaryny, w tym warfaryny, podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem. Wszyscy pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe powinni być uważnie monitorowani.⁷

Interakcje z lekami hipoglikemizującymi

Chlorpropamid – u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, przyjmujących jednocześnie Milurit i chlorpropamid, może wystąpić większe ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego. Jest to spowodowane możliwością konkurowania allopurynolu i chlorpropamidu podczas wydalania w cewkach nerkowych.⁸

Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi

Fenytoina – allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, jednak kliniczne znaczenie tej interakcji nie zostało jednoznacznie wykazane.⁹

Interakcje z lekami metyloksantynowymi

Teofilina – opisano hamowanie metabolizmu teofiliny przez allopurynol. Mechanizm tej interakcji wynika z udziału oksydazy ksantynowej w biotransformacji teofiliny u człowieka. Podczas rozpoczynania leczenia allopurynolem lub zwiększania jego dawki należy monitorować stężenie teofiliny w surowicy.¹⁰

Interakcje z antybiotykami

Ampicylina lub amoksycylina – obserwowano zwiększoną częstość występowania wysypek skórnych u pacjentów przyjmujących jednocześnie ampicylinę lub amoksycylinę z allopurynolem, w porównaniu do pacjentów nieprzyjmujących obu leków równocześnie. Chociaż nie ustalono przyczyny tej zależności, zaleca się, jeśli to możliwe, stosowanie innych antybiotyków niż ampicylina czy amoksycylina u pacjentów leczonych allopurynolem.¹¹

Interakcje z inhibitorami ACE

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – jednoczesne stosowanie allopurynolu z inhibitorami ACE wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju leukopenii, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. W związku z tym zalecana jest ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych produktów. Istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku reakcji nadwrażliwości w przypadkach, gdy allopurynol podawano równocześnie z inhibitorami ACE, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności nerek.¹²

Kaptopryl – jednoczesne podawanie allopurynolu i kaptoprylu może zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji skórnych, szczególnie w przypadku przewlekłej niewydolności nerek.¹³

Interakcje z lekami moczopędnymi

Furosemid – opisywano interakcje między allopurynolem a furosemidem, prowadzące do wzrostu stężenia moczanów i oksypurynolu w surowicy.¹⁴

Leki moczopędne tiazydowe – podawanie allopurynolu razem z lekami moczopędnymi, szczególnie tiazydowymi, zwiększa ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza przy upośledzonej czynności nerek.¹⁵

Interakcje z innymi lekami

Salicylany i środki zwiększające wydalanie kwasu moczowego/moczanów – oksypurynol, główny metabolit allopurynolu wykazujący działanie terapeutyczne, jest wydalany przez nerki podobnie jak moczany. Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, takie jak probenecyd, oraz salicylany stosowane w dużych dawkach mogą przyspieszyć wydalanie oksypurynolu, co może zmniejszyć skuteczność Miluritu. Kliniczne znaczenie tej interakcji należy oceniać indywidualnie w każdym przypadku.¹⁶

Wodorotlenek glinu – jednoczesne przyjmowanie wodorotlenku glinu może osłabiać działanie allopurynolu. Należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków.¹⁷

Interakcje allopurynolu z alkoholem

Brak jest szczegółowych informacji dotyczących bezpośrednich interakcji farmakologicznych między allopurynolem (Milurit) a alkoholem. Jednakże należy wziąć pod uwagę następujące aspekty:

Wpływ na metabolizm wątrobowy – zarówno allopurynol, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie. Jednoczesne stosowanie może potencjalnie zwiększać obciążenie wątroby i ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza u osób z wcześniej istniejącymi chorobami wątroby.

Wpływ na nerki – allopurynol i jego metabolity są wydalane przez nerki. Spożywanie alkoholu, zwłaszcza w nadmiernych ilościach, może wpływać na funkcję nerek i zwiększać ryzyko wystąpienia powikłań nerkowych związanych z allopurynolem, szczególnie u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.

Wpływ na poziom kwasu moczowego – alkohol, szczególnie piwo ze względu na zawartość puryn, może podwyższać poziom kwasu moczowego we krwi, co może przeciwdziałać efektom terapeutycznym allopurynolu w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej.

Ryzyko odwodnienia – alkohol ma działanie moczopędne i może prowadzić do odwodnienia, co zwiększa ryzyko krystalizacji kwasu moczowego w nerkach i drogach moczowych, a tym samym może zmniejszać skuteczność allopurynolu.

Z uwagi na powyższe uwarunkowania, zaleca się unikanie lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii allopurynolem, a w szczególności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Tabela interakcji allopurynolu z innymi produktami leczniczymi