Dawkowanie i sposób podawania
Milrinone Zentiva 1 mg/ml
Milrinone Zentiva, dostępny jako roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml, stosowany jest w terapii niewydolności serca. Leczenie obejmuje dawkę nasycającą 50 µg/kg mc. podawaną dożylnie przez 10 minut oraz dawkę podtrzymującą w infuzji ciągłej, zwykle 0,5 µg/kg mc./min, z zakresem terapeutycznym 0,375–0,75 µg/kg mc./min. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,13 mg/kg mc. Roztwór do infuzji przygotowuje się przez rozcieńczenie 10 ml leku w 40 ml roztworu nośnikowego (0,9% NaCl lub 5% glukoza), uzyskując stężenie 200 µg/ml. Szybkość infuzji dostosowuje się do dawki podtrzymującej, np. dla 0,5 µg/kg mc./min wynosi 0,15 ml/kg mc./godz. U niemowląt i dzieci dawka nasycająca wynosi 50–75 µg/kg mc. podawana przez 30–60 minut, a dawka podtrzymująca 0,25–0,75 µg/kg mc./min do 35 godzin, z uwzględnieniem odpowiedzi hemodynamicznej.
Dawkowanie leku Milrinone Zentiva (1 mg/ml)
Milrinone Zentiva jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 1 mg/ml, który stosuje się w terapii niewydolności serca. Leczenie milrinonem składa się z dwóch etapów: dawki początkowej (nasycającej) oraz dawki podtrzymującej podawanej w infuzji ciągłej. Właściwe dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz odpowiedzi klinicznej na leczenie1.
Dawka początkowa (nasycająca)
Standardowa dawka początkowa wynosi 50 mikrogramów (0,05 mg) milrinonu na kilogram masy ciała. Należy ją podawać powoli, przez okres 10 minut, jako wstrzyknięcie dożylne. Po podaniu dawki nasycającej przechodzi się do podawania dawki podtrzymującej w infuzji ciągłej2.
Poniższa tabela przedstawia objętość leku Milrinone Zentiva (1 mg/ml) odpowiadającą dawce początkowej w zależności od masy ciała pacjenta:
| Masa ciała pacjenta (kg) | 30 | 40 | 50 | 60 | 70 | 80 | 90 | 100 | 110 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Objętość leku (ml) | 1,5 | 2,0 | 2,5 | 3,0 | 3,5 | 4,0 | 4,5 | 5,5 | 6,0 |
Dawka podtrzymująca
Dawka podtrzymująca jest podawana w infuzji ciągłej i zwykle wynosi 0,5 mikrograma milrinonu na kg masy ciała na minutę. Zakres terapeutyczny dawki podtrzymującej może wynosić od 0,375 do 0,75 mikrograma/kg mc./min, w zależności od skuteczności klinicznej i efektu hemodynamicznego uzyskanego u pacjenta3.
Maksymalna dawka dobowa milrinonu nie powinna przekraczać 1,13 mg/kg mc.4
| Dawka podtrzymująca | Mikrogram/kg mc./min | Dawka dobowa (24 godziny)* mg/kg mc. |
|---|---|---|
| Minimalna | 0,375 | 0,59 |
| Standardowa | 0,50 | 0,77 |
| Maksymalna | 0,75 | 1,13 |
* Dawkę dobową (w mg/kg mc.) oblicza się jako sumę odpowiadającej jej dawki (minimalnej, standardowej, maksymalnej) plus dawka początkowa (0,05 mg/kg mc.)5
Przygotowanie roztworu do infuzji
W celu podania dawki podtrzymującej należy przygotować roztwór do infuzji o stężeniu 200 mikrogramów milrinonu na ml. Przygotowanie roztworu polega na dodaniu 40 ml roztworu nośnikowego do 10 ml nierozcieńczonego roztworu Milrinone Zentiva (1 mg/ml). Jako roztworów nośnikowych można użyć 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy do infuzji6.
Szybkość podawania przygotowanego roztworu do infuzji zależy od wymaganej dawki podtrzymującej. Poniższa tabela przedstawia zależność między dawką podtrzymującą a szybkością infuzji dla roztworu o stężeniu 200 mikrogramów/ml:
| Dawka podtrzymująca (mikrogram/kg mc./min) | Dawka podtrzymująca (mikrogram/kg mc./godz) | Szybkość infuzji (ml/kg mc./godz)* |
|---|---|---|
| 0,375 | 22,5 | 0,11 |
| 0,400 | 24,0 | 0,12 |
| 0,500 | 30,0 | 0,15 |
| 0,600 | 36,0 | 0,18 |
| 0,700 | 42,0 | 0,21 |
| 0,750 | 45,0 | 0,22 |
*obliczono dla roztworu do infuzji o stężeniu 200 mikrogramów milrinonu na mililitr7
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Niemowlęta i dzieci
Z opublikowanych danych wynika, że u niemowląt i dzieci stosowano następujące schematy dawkowania8:
- Dożylna dawka początkowa: 50 do 75 mikrogramów/kg mc. podawane przez 30 do 60 minut9
- Ciągła infuzja dożylna: dawkę należy ustalić w oparciu o odpowiedź hemodynamiczną pacjenta, uwzględniając możliwość wystąpienia działań niepożądanych. Szybkość infuzji wynosi od 0,25 do 0,75 mikrograma/kg mc./min przez okres do 35 godzin10
W badaniach klinicznych przeprowadzonych u niemowląt i dzieci poniżej 6 roku życia z zespołem małego rzutu serca po operacji naprawczej wrodzonej wady serca, stosowano dawkę nasycającą wynoszącą 75 mikrogramów/kg mc. podawaną przez 60 minut, a następnie dawkę podtrzymującą 0,75 mikrograma/kg mc./min w infuzji przez 35 godzin. Taki schemat dawkowania zmniejszał ryzyko zespołu małego rzutu serca11.
Dzieci z zaburzeniami czynności nerek
Ze względu na brak odpowiednich danych, nie zaleca się stosowania milrinonu u dzieci z zaburzoną czynnością nerek12.
Przetrwały przewód tętniczy
W przypadku rozważania stosowania milrinonu u wcześniaków, noworodków i niemowląt z przetrwałym przewodem tętniczym, należy dokładnie ocenić stosunek potencjalnych korzyści z leczenia do możliwego ryzyka13.
Pacjenci w podeszłym wieku
Na podstawie obecnej wiedzy, u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie są konieczne żadne szczególne modyfikacje dawkowania14.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek wydalanie milrinonu jest zmniejszone, co wymaga modyfikacji dawkowania15. Poniższa tabela przedstawia zalecane dawki podtrzymujące w zależności od klirensu kreatyniny:
| Klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m²) | Dawka podtrzymująca (mikrogram/kg mc./min) | Dawka podtrzymująca (mikrogram/kg mc./godz) | Szybkość infuzji* (ml/kg mc./godz) |
|---|---|---|---|
| 5 | 0,20 | 12,0 | 0,06 |
| 10 | 0,23 | 13,8 | 0,07 |
| 20 | 0,28 | 16,8 | 0,08 |
| 30 | 0,33 | 19,8 | 0,10 |
| 40 | 0,38 | 22,8 | 0,11 |
| 50 | 0,43 | 25,8 | 0,13 |
*obliczono dla roztworu do infuzji o stężeniu 200 mikrogramów milrinonu na mililitr16
Sposób podawania leku
Milrinone Zentiva należy podawać powoli we wstrzyknięciu dożylnym (dawka początkowa) lub we wlewie dożylnym (dawka podtrzymująca)17.
Podczas przygotowywania roztworu do infuzji, lek Milrinone Zentiva nie powinien być mieszany z innymi roztworami nośnikowymi niż 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy. Stężenie roztworu można dostosować w zależności od zapotrzebowania pacjenta na płyny18.
W przypadku gdy rozcieńczony roztwór nie może być podany natychmiast, należy go wykorzystać w ciągu 24 godzin od momentu przygotowania19.
Podczas wstrzyknięcia należy wybrać największą możliwą żyłę, aby uniknąć miejscowego podrażnienia tkanek. Należy bezwzględnie unikać podania pozanaczyniowego20.
Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia milrinonem nie powinien przekraczać 48 godzin u dorosłych ze względu na brak wystarczających dowodów dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności długoterminowego leczenia zastoinowej niewydolności serca. U dzieci maksymalny czas trwania leczenia wynosi do 35 godzin21.
Należy zaznaczyć, że dostępne wyniki badań klinicznych dotyczą wyłącznie leczenia niewydolności serca za pomocą milrinonu przy jednoczesnym podawaniu leku moczopędnego22.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania