Przedawkowanie
Milrinone Zentiva 1 mg/ml

Przedawkowanie milrinonu, stosowanego w postaci roztworu do infuzji zawierającego 1 mg milrinonu w 1 ml, prowadzi do istotnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym niedociśnienia tętniczego oraz tachyarytmii, komorowych zaburzeń rytmu i migotania przedsionków. Mechanizm tych objawów opiera się na nasilonym działaniu inotropowym dodatnim oraz rozszerzającym naczynia, co skutkuje nadmierną relaksacją mięśni gładkich naczyń i zwiększoną pobudliwością mięśnia sercowego. Stopień nasilenia objawów zależy od dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.

Przedawkowanie leku Milrinone Zentiva (1 mg/ml)

Przedawkowanie milrinonu stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Milrinone Zentiva, jako roztwór do wstrzykiwań/infuzji zawierający 1 mg milrinonu (w postaci mleczanu) w każdym mililitrze, stosowany jest w leczeniu pacjentów z ostrą niewydolnością serca. Ze względu na silne działanie inotropowe dodatnie i naczyniorozszerzające, przedawkowanie tego leku prowadzi do specyficznych objawów związanych z układem sercowo-naczyniowym.1

Objawy zatrucia

Przedawkowanie milrinonu manifestuje się przede wszystkim poprzez zaburzenia układu sercowo-naczyniowego. Główne objawy kliniczne przedawkowania to niedociśnienie tętnicze oraz zaburzenia rytmu serca. Nasilenie objawów zależy od stopnia przedawkowania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Postępowanie
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia tętniczego krwi spowodowany nasilonym działaniem naczyniorozszerzającym Nadmierna relaksacja mięśni gładkich naczyń krwionośnych Przerwanie/zmniejszenie szybkości infuzji, podtrzymanie funkcji układu krążenia
Zaburzenia rytmu serca Tachyarytmie, komorowe zaburzenia rytmu, migotanie przedsionków Nadmierne działanie inotropowe dodatnie i zwiększona pobudliwość mięśnia sercowego Przerwanie infuzji, specyficzne leczenie antyarytmiczne

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania milrinonu jest głównie objawowe, ponieważ obecnie nie istnieje specyficzne antidotum dla tego leku. Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować następujące działania:3

  • Natychmiastowe przerwanie infuzji lub zmniejszenie szybkości wlewu leku do czasu stabilizacji stanu pacjenta – jest to pierwszy i najważniejszy krok terapeutyczny
  • Leczenie objawowe dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych i odpowiednie wsparcie
  • Podtrzymanie czynności układu krążenia z wykorzystaniem leków wazopresyjnych w przypadku niedociśnienia tętniczego (np. noradrenalina, fenylefryna)
  • Leczenie zaburzeń rytmu serca z zastosowaniem odpowiednich leków antyarytmicznych, dobranych w zależności od rodzaju arytmii
  • Intensywne monitorowanie funkcji serca, ciśnienia tętniczego, równowagi wodno-elektrolitowej i funkcji nerek

W zależności od stanu klinicznego pacjenta, może być konieczne wdrożenie dodatkowych procedur podtrzymujących czynności życiowe, w tym wspomagania oddychania czy stosowania metod oczyszczania pozaustrojowego w najcięższych przypadkach.4

Należy pamiętać, że milrinon ma stosunkowo krótki okres półtrwania, co ułatwia eliminację leku z organizmu po zaprzestaniu podawania. Jednakże, ze względu na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, przedawkowanie milrinonu wymaga natychmiastowej interwencji w warunkach intensywnej opieki medycznej.5

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl