Dawkowanie i sposób podawania
Midanium 1 mg/ml

Midazolam, będący składnikiem aktywnym leku Midanium, jest silnym środkiem uspokajającym wymagającym ostrożnego dawkowania dostosowanego do indywidualnych potrzeb klinicznych, wieku, stanu zdrowia oraz współistniejącej farmakoterapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby powyżej 60 roku życia, pacjenci osłabieni, przewlekle chorzy oraz dzieci, u których dawki powinny być odpowiednio zmniejszone lub dostosowane. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania i drogi podania (dożylna, domięśniowa, doodbytnicza) oraz wieku pacjenta. Przykładowo, w sedacji z zachowaniem świadomości u dorosłych poniżej 60 lat dawka początkowa dożylna wynosi 2–2,5 mg, a u osób powyżej 60 lat i osłabionych 0,5–1 mg, natomiast u dzieci dawka dożylna wynosi od 0,025 do 0,1 mg/kg mc. w zależności od wieku. Maksymalne dawki całkowite dla dzieci wynoszą <6 mg (6 miesięcy–5 lat) oraz <10 mg (6–12 lat). Midanium dostępny jest w stężeniach 1 mg/ml i 5 mg/ml, co należy uwzględnić podczas przygotowywania leku.

Dawkowanie i sposób podawania leku Midanium

Midazolam jako składnik aktywny produktu leczniczego Midanium jest silnie działającym lekiem uspokajającym, który wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania. Zaleca się stopniowe podawanie leku, aby bezpiecznie osiągnąć pożądany stopień sedacji w zależności od indywidualnych potrzeb klinicznych, stanu zdrowia i wieku pacjenta oraz innych jednocześnie stosowanych leków1.

Grupy pacjentów wymagających specjalnego dostosowania dawki

Podczas określania dawki u pacjentów z grup zwiększonego ryzyka należy zachować szczególną ostrożność i uwzględnić czynniki ryzyka specyficzne dla każdego pacjenta. Do tych grup należą:2

  • Pacjenci w wieku 60 lat i powyżej – wymagają zwykle zmniejszenia dawki
  • Pacjenci osłabieni – zwiększone ryzyko działań niepożądanych
  • Pacjenci przewlekle chorzy – mogą wykazywać zmienioną wrażliwość na lek
  • Dzieci – dawkowanie dostosowane do wieku i masy ciała

Standardowe dawkowanie Midanium

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe dawkowanie leku Midanium w zależności od wskazania i populacji pacjentów3:

Wskazanie Dorośli poniżej 60 lat Dorośli 60 lat i powyżej, osłabieni lub przewlekle chorzy Dzieci
Sedacja z zachowaniem świadomości Dożylnie:
Dawka początkowa: 2 – 2,5 mg
Dawki dodatkowe: 1 mg
Dawka całkowita: 3,5 – 7,5 mg
Dożylnie:
Dawka początkowa: 0,5 – 1 mg
Dawki dodatkowe: 0,5 – 1 mg
Dawka całkowita: <3,5 mg
Dożylnie, od 6 miesięcy do 5 lat:
Dawka początkowa: 0,05 – 0,1 mg/kg mc.
Dawka całkowita: <6 mg

Dożylnie, 6 lat – 12 lat:
Dawka początkowa: 0,025 – 0,05 mg/kg mc.
Dawka całkowita: <10 mg

Doodbytniczo, powyżej 6 miesięcy:
0,3 – 0,5 mg/kg mc.

Domięśniowo, 1 – 15 lat:
0,05 – 0,15 mg/kg mc.

Premedykacja przed wprowadzeniem do znieczulenia ogólnego Domięśniowo: 0,07 – 0,1 mg/kg mc.

Dożylnie: 1-2 mg; dawkę można powtarzać

Domięśniowo: 0,025 – 0,05 mg/kg mc.

Dożylnie: Dawka początkowa: 0,5 mg; jeżeli zachodzi konieczność, dawkę można powoli zwiększać.

Doodbytniczo, powyżej 6 miesięcy:
0,3 – 0,5 mg/kg mc.

Domięśniowo, 1 – 15 lat:
0,08 – 0,2 mg/kg mc.

Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego Dożylnie: 0,15 – 0,2 mg/kg mc.
(0,3 – 0,35 bez premedykacji)
Dożylnie: 0,05 – 0,15 mg/kg mc.
(0,15 – 0,3 bez premedykacji)
Jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu złożonym Dożylnie:
Dawki powtarzane: 0,03 – 0,1 mg/kg mc.
lub wlew ciągły 0,03 – 0,1 mg/kg mc./h
Dożylnie:
Dawki mniejsze niż zalecane dorosłym poniżej 60 lat
Sedacja w oddziałach intensywnej opieki medycznej Dożylnie:
Dawka nasycająca: 0,03 – 0,3 mg/kg mc. podawana po 1-2,5 mg.
Dawka podtrzymująca: 0,03 – 0,2 mg/kg mc./h

Sposób podawania

Midanium (midazolam) może być podawany różnymi drogami w zależności od wskazania i wieku pacjenta4:

  1. Podanie dożylne (i.v.) – preferowane w większości wskazań u dorosłych, wymaga powolnego podawania oraz monitorowania funkcji życiowych pacjenta
  2. Podanie domięśniowe (i.m.) – stosowane głównie w premedykacji oraz u dzieci w wieku 1-15 lat
  3. Podanie doodbytnicze – alternatywna droga podania u dzieci powyżej 6 miesięcy życia

Zalecenia specjalne podczas dawkowania

Produkt Midanium występuje w dwóch stężeniach: 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, co należy uwzględnić podczas przygotowywania i podawania leku5. Bezbarwny, przezroczysty roztwór o stężeniu 1 mg/ml oraz bezbarwny lub jasnożółty, przezroczysty roztwór o stężeniu 5 mg/ml należy podawać zgodnie z następującymi zaleceniami:

  • Należy zawsze dążyć do stopniowego zwiększania dawki (miareczkowanie dawki), aby uniknąć przedawkowania i osiągnąć optymalny efekt terapeutyczny
  • Podczas sedacji z zachowaniem świadomości podawanie dożylne powinno być powolne, zwykle z prędkością około 1 mg na 30 sekund
  • W premedykacji midazolam należy podać 20-60 minut przed planowanym zabiegiem
  • Podczas stosowania we wlewie ciągłym na oddziałach intensywnej opieki medycznej należy regularnie monitorować parametry życiowe pacjenta i w razie potrzeby dostosować szybkość wlewu
  • U pacjentów z grup ryzyka (osoby starsze, osłabione lub przewlekle chore) dawkę należy zmniejszyć o około 50% w stosunku do standardowej dawki dla dorosłych6

Szczegółowe dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u pacjentów pediatrycznych wymaga szczególnej uwagi i jest ściśle uzależnione od wieku i masy ciała dziecka7:

  • W sedacji z zachowaniem świadomości u dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat dawka początkowa dożylna wynosi 0,05-0,1 mg/kg mc., natomiast u dzieci w wieku 6-12 lat 0,025-0,05 mg/kg mc.
  • Dawka doodbytnicza dla dzieci powyżej 6 miesięcy życia wynosi 0,3-0,5 mg/kg mc. – jest to alternatywna droga podania, gdy dostęp dożylny jest utrudniony
  • Podanie domięśniowe u dzieci w wieku 1-15 lat w dawce 0,05-0,15 mg/kg mc. przy sedacji oraz 0,08-0,2 mg/kg mc. w premedykacji
  • Należy przestrzegać maksymalnych całkowitych dawek: poniżej 6 mg dla dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat oraz poniżej 10 mg dla dzieci w wieku 6-12 lat

Monitorowanie pacjenta podczas podawania leku

Ze względu na silne działanie leku, podczas podawania Midanium, szczególnie drogą dożylną, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta8:

  • Konieczna jest stała obserwacja parametrów życiowych (częstość oddechów, saturacja krwi, ciśnienie tętnicze)
  • Dostępność sprzętu do resuscytacji oraz leków antagonistycznych (flumazenil)
  • W przypadku stosowania we wlewie ciągłym należy regularnie oceniać poziom sedacji i dostosowywać dawkę
  • Podczas stosowania w sedacji z zachowaniem świadomości pacjent powinien być obserwowany pod kątem spadku saturacji, depresji oddechowej i bezdechu
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl