Przedawkowanie
Methofill 2,5 mg

Przedawkowanie metotreksatu stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestując się głównie objawami hematologicznymi (leukocytopenia, trombocytopenia, niedokrwistość, pancytopenia, neutropenia) oraz żołądkowo-jelitowymi (zapalenie błon śluzowych, owrzodzenia, nudności, wymioty, krwawienia). Ciężkie przypadki mogą prowadzić do zagrażających życiu powikłań, takich jak posocznica, wstrząs septyczny, niewydolność nerek oraz niedokrwistość aplastyczna. Najczęstszą przyczyną jest błąd dawkowania, np. codzienne podawanie zamiast raz w tygodniu, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

Przedawkowanie metotreksatu

Przedawkowanie metotreksatu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Objawy toksyczności pojawiają się głównie w układzie krwiotwórczym oraz przewodzie pokarmowym i mogą prowadzić do ciężkich powikłań, włącznie ze zgonem. Kluczowe znaczenie ma szybka identyfikacja przedawkowania oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.1

Przyczyny przedawkowania

Najczęstszą przyczyną przedawkowania metotreksatu jest błąd w dawkowaniu, szczególnie nieporozumienie dotyczące schematu dawkowania. Odnotowano przypadki śmiertelne wynikające z omyłkowego przyjmowania metotreksatu codziennie zamiast zgodnie z prawidłowym schematem – raz na tydzień. Taki błąd może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.2

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie metotreksatu manifestuje się szeregiem objawów, które można podzielić na dwie główne kategorie: hematologiczne i żołądkowo-jelitowe. W przypadkach ciężkiego przedawkowania mogą wystąpić powikłania zagrażające życiu.3

Kategoria objawów Objawy kliniczne Opis
Hematologiczne Leukocytopenia Zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększające ryzyko infekcji
Trombocytopenia Obniżenie liczby płytek krwi, prowadzące do zaburzeń krzepnięcia
Niedokrwistość Zmniejszenie liczby erytrocytów lub stężenia hemoglobiny
Pancytopenia Jednoczesne zmniejszenie liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi
Neutropenia Obniżenie liczby neutrofili, zwiększające podatność na infekcje bakteryjne
Żołądkowo-jelitowe Zapalenie błon śluzowych Stan zapalny śluzówek, mogący obejmować cały przewód pokarmowy
Zapalenie jamy ustnej Bolesne zmiany zapalne w jamie ustnej
Owrzodzenie jamy ustnej Bolesne nadżerki i owrzodzenia śluzówki jamy ustnej
Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej z towarzyszącą potrzebą wymiotów
Wymioty Gwałtowne wydalanie treści żołądkowej przez jamę ustną
Owrzodzenie przewodu pokarmowego Ubytki w błonie śluzowej przewodu pokarmowego, mogące prowadzić do perforacji
Krwawienie z przewodu pokarmowego Utrata krwi z przewodu pokarmowego, mogąca prowadzić do niedokrwistości i wstrząsu
Inne ciężkie powikłania Zahamowanie czynności szpiku kostnego Upośledzenie funkcji krwiotwórczej szpiku kostnego, prowadzące do cytopenii
Niewydolność nerek Upośledzenie funkcji nerek spowodowane toksycznym działaniem metotreksatu
Niedokrwistość aplastyczna Ciężka postać niewydolności szpiku kostnego, prowadząca do pancytopenii

Powikłania zagrażające życiu

W przypadkach ciężkiego przedawkowania metotreksatu mogą wystąpić stany zagrażające życiu pacjenta. Odnotowano przypadki zgonów wynikające z następujących powikłań:4

  • Posocznica – uogólniona reakcja zapalna wywołana obecnością drobnoustrojów lub ich toksyn we krwi
  • Wstrząs septyczny – ciężka postać posocznicy z niedostateczną perfuzją tkankową, prowadząca do niewydolności wielonarządowej
  • Niewydolność nerek – zaburzenie funkcji nerek spowodowane toksycznym działaniem metotreksatu lub wytrącaniem się leku w kanalikach nerkowych
  • Niedokrwistość aplastyczna – ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do pancytopenii

Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania

Szybkie rozpoznanie przedawkowania metotreksatu i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla ograniczenia skutków toksyczności leku. Postępowanie obejmuje zastosowanie swoistego antidotum, odpowiednie nawodnienie oraz metody eliminacji leku z organizmu.5

Zastosowanie swoistego antidotum

Folinian wapnia (leukoworyna) jest antidotum neutralizującym toksyczne działanie metotreksatu. Schemat podawania folinianu wapnia jest następujący:6

  1. W ciągu 1 godziny od rozpoznania przedawkowania należy podać dożylnie lub domięśniowo dawkę folinianu wapnia równą lub większą od niewłaściwej dawki metotreksatu
  2. Kontynuować podawanie folinianu wapnia do momentu spadku stężenia metotreksatu w surowicy poniżej 10-7 mol/l

Dodatkowe metody leczenia

Oprócz zastosowania swoistego antidotum, w przypadku znacznego przedawkowania metotreksatu wskazane jest wdrożenie dodatkowych metod terapeutycznych:7

  • Nawodnienie – intensywna podaż płynów dożylnych w celu zwiększenia diurezy i przyśpieszenia eliminacji metotreksatu
  • Alkalizacja moczu – podawanie wodorowęglanu sodu w celu utrzymania pH moczu powyżej 7,0, co zapobiega wytrącaniu się metotreksatu i jego metabolitów w kanalikach nerkowych

Metody pozaustrojowego usuwania metotreksatu

W przypadkach ciężkiego przedawkowania metotreksatu, gdy farmakoterapia i leczenie wspomagające nie przynoszą zadowalających efektów, można rozważyć zastosowanie metod pozaustrojowego usuwania leku z organizmu:8

  • Hemodializa konwencjonalna – wykazano, że standardowa hemodializa nie poprawia skutecznie eliminacji metotreksatu
  • Dializa otrzewnowa – metoda ta również nie jest skuteczna w usuwaniu metotreksatu z organizmu
  • Ostra przerywana hemodializa wysokoprzepływowa – z wykorzystaniem wysokoprzepływowego dializatora – wykazano skuteczność tej metody w usuwaniu metotreksatu z organizmu

Kluczowe znaczenie w leczeniu przedawkowania metotreksatu ma szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Skuteczne leczenie zależy od czasu, jaki upłynął od momentu przedawkowania do rozpoczęcia terapii, dlatego tak istotne jest natychmiastowe rozpoznanie sytuacji przedawkowania i podjęcie właściwych działań.9

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl