Właściwości farmakokinetyczne lewotyroksyny

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna produktu leczniczego Medithyrox, wykazuje złożone właściwości farmakokinetyczne, które determinują jej działanie terapeutyczne w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tego związku z uwzględnieniem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym lewotyroksyna ulega wchłanianiu niemal wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Efektywność tego procesu jest zależna od kilku istotnych czynników:²

• W warunkach podania na czczo wchłanianiu ulega nawet do 80% podanej dawki lewotyroksyny
• Postać galenowa preparatu wpływa znacząco na stopień absorpcji
• Przyjmowanie leku z posiłkiem prowadzi do znacznego zmniejszenia wchłaniania

Po doustnym podaniu lewotyroksyny, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2-3 godzinach od przyjęcia leku. Początek działania terapeutycznego obserwuje się natomiast po 3-5 dniach od rozpoczęcia leczenia.³

Dystrybucja

Lewotyroksyna charakteryzuje się wyjątkowo wysokim stopniem wiązania z białkami transportującymi osocza. Odsetek związany z białkami wynosi około 99,97%, co jest istotną cechą wpływającą na farmakodynamikę leku. Należy podkreślić, że wiązanie hormonu z białkami nie ma charakteru kowalencyjnego, dzięki czemu frakcja związana z białkami pozostaje w stanie dynamicznej i bardzo szybkiej wymiany z frakcją wolną hormonu.⁴

Objętość dystrybucji lewotyroksyny wynosi około 10-12 litrów. Szczególnie istotną rolę w dystrybucji odgrywa wątroba, która zawiera około 1/3 całkowitej pozatarczycowej puli lewotyroksyny. Ten narządowy rezerwuar hormonu podlega szybkiej wymianie z lewotyroksyną obecną w surowicy.⁵

Konsekwencją silnego wiązania z białkami osocza jest fakt, że lewotyroksyna nie podlega ani hemodializie, ani hemoperfuzji, co ma znaczenie w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek.⁶

Metabolizm

Hormony tarczycy, w tym lewotyroksyna, podlegają procesom metabolicznym głównie w czterech narządach i tkankach:⁷

• Wątroba – główny narząd uczestniczący w biotransformacji lewotyroksyny
• Nerki
• Mózg
• Mięśnie

Całkowity klirens metaboliczny lewotyroksyny wynosi około 1,2 litra osocza na dobę.⁸

Eliminacja

Metabolity lewotyroksyny są wydalane dwoma drogami – z moczem oraz z kałem. Okres półtrwania lewotyroksyny wykazuje zmienność w zależności od stanu czynnościowego tarczycy:⁹

Przenikanie przez bariery biologiczne

W kontekście stosowania lewotyroksyny u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią istotne znaczenie mają następujące właściwości farmakokinetyczne:¹⁰

• Lewotyroksyna przenika przez barierę łożyskową w niewielkim stopniu
• Podczas terapii standardowymi dawkami, do mleka kobiecego przenikają jedynie niewielkie ilości lewotyroksyny