Właściwości farmakodynamiczne
Losmina 150 mg/ml (15 000 j.m.)

Właściwości farmakodynamiczne leku Losmina

Losmina, zawierająca substancję czynną enoksaparynę sodową w dawkach 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, wykazuje złożone działanie przeciwzakrzepowe należąc do grupy heparyn drobnocząsteczkowych (kod ATC: B01AB05). Produkt ten posiada status leku biopodobnego, a szczegółowe informacje na jego temat są dostępne na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹

Charakterystyka molekularna enoksaparyny

Enoksaparyna sodowa jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Charakteryzuje się średnią masą cząsteczkową wynoszącą około 4500 daltonów. W procesie produkcji dochodzi do rozdzielenia aktywności przeciwzakrzepowej i przeciwkrzepliwej standardowej heparyny.²³

Mechanizm działania

Oczyszczona enoksaparyna sodowa wykazuje zróżnicowaną aktywność przeciwkrzepliwą, której kluczowym elementem jest wysoka aktywność przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (anty-Xa), wynosząca około 100 j.m./mg. Jednocześnie charakteryzuje się stosunkowo małą aktywnością przeciw czynnikowi IIa (anty-IIa) lub przeciwtrombinową, wynoszącą około 28 j.m./mg. Stosunek tych aktywności dla enoksaparyny wynosi 3,6. Działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny zachodzi przy udziale antytrombiny III (ATIII), co w konsekwencji powoduje u ludzi efekt przeciwzakrzepowy.⁴

Dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne

Oprócz podstawowej aktywności anty-Xa i anty-IIa, enoksaparyna wykazuje również inne właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne, które zostały zidentyfikowane zarówno w badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników i pacjentów, jak i w modelach nieklinicznych. Te dodatkowe mechanizmy działania obejmują:

• Zahamowanie innych czynników krzepnięcia zależne od ATIII, takich jak czynnik VIIa
• Indukcję uwalniania endogennego inhibitora zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia (TFPI – Tissue Factor Pathway Inhibitor)
• Zmniejszenie uwalniania czynnika von Willebranda (vWF) ze śródbłonka naczyniowego do krwioobiegu

Wymienione wyżej właściwości przyczyniają się do ogólnego działania przeciwzakrzepowego enoksaparyny sodowej, zwiększając jej skuteczność terapeutyczną.⁵

Wpływ na parametry krzepnięcia

Enoksaparyna sodowa w dawkach profilaktycznych nie wpływa w istotny sposób na wartość czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Natomiast w przypadku stosowania leku w dawkach terapeutycznych, wartość aPTT może ulec wydłużeniu o 1,5–2,2 razy w stosunku do czasu kontrolnego przy maksymalnej aktywności leku. Ta różnica w działaniu na parametry krzepnięcia pomiędzy dawkami profilaktycznymi a terapeutycznymi jest klinicznie istotna i powinna być uwzględniana podczas monitorowania pacjentów.⁶

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po operacji ortopedycznej

Skuteczność enoksaparyny sodowej w rozszerzonej profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po operacji ortopedycznej została potwierdzona w badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą. W tym badaniu oceniającym stosowanie przedłużonej profilaktyki u pacjentów poddanych operacji alloplastyki stawu biodrowego uczestniczyło 179 pacjentów bez początkowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Wszyscy pacjenci otrzymywali początkowo, podczas hospitalizacji, enoksaparynę sodową w dawce 4000 j.m. (40 mg) podskórnie.

Po wypisaniu ze szpitala pacjenci zostali losowo przydzieleni do dwóch grup:

• Grupa otrzymująca enoksaparynę sodową – 90 pacjentów kontynuowało przyjmowanie enoksaparyny w dawce 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie
• Grupa placebo – 89 pacjentów otrzymywało placebo

Terapia w obu grupach trwała 3 tygodnie. Badanie wykazało, że częstość występowania zakrzepicy żył głębokich podczas stosowania przedłużonej profilaktyki była istotnie niższa w grupie enoksaparyny sodowej w porównaniu z grupą placebo. Dodatkowo, nie odnotowano przypadków zatorowości płucnej w żadnej z grup. Co szczególnie istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, w trakcie badania nie wystąpiły epizody poważnego krwawienia, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa enoksaparyny w przedłużonej profilaktyce przeciwzakrzepowej.⁷