Przedawkowanie leku Lorabex (lorazepam 4 mg/ml)

Przedawkowanie lorazepamu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Należy zaznaczyć, że w praktyce klinicznej przypadki przedawkowania lorazepamu zazwyczaj występują w połączeniu z innymi substancjami, przede wszystkim z alkoholem i/lub innymi produktami leczniczymi, co może znacząco nasilać objawy toksyczne i pogarszać rokowanie.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie lorazepamu, podobnie jak innych benzodiazepin, manifestuje się głównie poprzez depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o różnym nasileniu. Spektrum objawów jest szerokie – od łagodnych do zagrażających życiu, w zależności od przyjętej dawki oraz współistniejącego przyjęcia innych substancji.²

Należy zwrócić uwagę również na potencjalną toksyczność glikolu propylenowego, który występuje w produkcie Lorabex w ilości 840 mg/ml. Przypadki toksyczności glikolu propylenowego opisywano w literaturze po podaniu dawek większych niż zalecane.³

Stopnie ciężkości przedawkowania

Przypadki łagodne: W przypadkach o niewielkim nasileniu dominują takie objawy jak senność, splątanie i letarg.⁴

Przypadki ciężkie: W cięższych przypadkach, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje jednocześnie inne substancje o działaniu depresyjnym na OUN lub alkohol, obserwujemy nasilenie objawów neurologicznych oraz zaburzenia funkcji życiowych. Może dochodzić do: dyzartrii (zaburzenia mowy), ataksji (zaburzenia koordynacji ruchowej), reakcji paradoksalnych, głębokiej depresji OUN, niedociśnienia, hipotonii, depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej, śpiączki, a w skrajnych przypadkach – zgonu.⁵

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania lorazepamu ma charakter przede wszystkim wspomagający i obejmuje następujące działania:

• Monitorowanie parametrów życiowych
• Ścisła obserwacja stanu klinicznego pacjenta
• Utrzymywanie drożności dróg oddechowych
• W razie potrzeby – stosowanie wspomaganego oddychania
• W przypadku niedociśnienia (choć występuje rzadko) – podawanie noradrenaliny

Powyższe działania należy wdrożyć bezzwłocznie po rozpoznaniu przedawkowania.⁶

Eliminacja leku z organizmu

Należy mieć na uwadze, że efektywność dializy w usuwaniu lorazepamu jest ograniczona. Sam lorazepam w niewielkim stopniu podlega dializie, natomiast jego nieaktywny metabolit – glukuronid lorazepamu – może być w większym stopniu usuwany tą metodą.⁷

Antidotum – flumazenil

W leczeniu przedawkowania benzodiazepin u pacjentów hospitalizowanych można zastosować swoiste antidotum – flumazenil, który jest antagonistą receptorów benzodiazepinowych. Przed jego podaniem należy dokładnie zapoznać się z charakterystyką tego produktu leczniczego.⁸

Stosowanie flumazenilu wiąże się z ryzykiem występowania działań niepożądanych, szczególnie drgawek. Ryzyko to jest zwiększone zwłaszcza u:

• Pacjentów długotrwale stosujących benzodiazepiny
• Po przedawkowaniu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych

⁹

Diagnostyka różnicowa

W postępowaniu diagnostycznym przy podejrzeniu przedawkowania lorazepamu należy uwzględnić możliwość jednoczesnego przyjęcia przez pacjenta kilku substancji psychoaktywnych. Dlatego istotne jest przeprowadzenie pełnego wywiadu, przeszukanie rzeczy osobistych pacjenta (w poszukiwaniu leków, alkoholu) oraz wykonanie toksykologicznych badań laboratoryjnych.¹⁰