Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Grindeks 5 mg
Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Grindeks) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa, z uwzględnieniem monitorowania parametrów hematologicznych, zwłaszcza ANC i liczby płytek krwi. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC jest < 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek < 50 x 10⁹/l (lub < 75 x 10⁹/l w niektórych schematach). Standardowa dawka początkowa wynosi 25 mg p.o. raz na dobę w dniach 1-21 28-dniowych cykli, z możliwością modyfikacji w zależności od toksyczności hematologicznej (trombocytopenia, neutropenia 3./4. stopnia). W przypadku neutropenii zaleca się rozważenie stosowania czynników wzrostu (G-CSF). Deksametazon podawany jest w dawce 40 mg p.o. w dniach 1., 8., 15. i 22. cyklu, z możliwością redukcji dawki w przypadku działań niepożądanych. W schematach skojarzonych z bortezomibem i melfalanem dawki lenalidomidu oraz innych leków są dostosowane do stanu pacjenta i parametrów hematologicznych, a leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji.
Dawkowanie lenalidomidu wymaga także uwzględnienia czynności nerek: przy umiarkowanych zaburzeniach (CLcr 30-50 ml/min) zaleca się dawkę 10 mg/dobę, przy ciężkich (CLcr < 30 ml/min) 7,5 mg/dobę lub 15 mg co drugi dzień, a u pacjentów dializowanych 5 mg po dializie. U osób starszych (>75 lat) konieczna jest ostrożność i monitorowanie funkcji nerek, a dawka deksametazonu powinna być zmniejszona do 20 mg. Lenalidomid podaje się doustnie, nie należy otwierać ani żuć kapsułek. W przypadku pominięcia dawki, jeśli minęło mniej niż 12 godzin, można ją przyjąć; w przeciwnym razie należy pominąć i kontynuować zgodnie z harmonogramem. Leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) rozpoczyna się po normalizacji parametrów hematologicznych, z dawką początkową 10 mg/dobę bez przerwy, z możliwością zwiększenia do 15 mg po 3 cyklach.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Grindeks – informacje ogólne
- Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim (NDMM)
- Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia – lenalidomid z deksametazonem
- Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia – lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem
- Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia – lenalidomid, melfalan, prednizon
- Dawkowanie w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
- Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)
- Dostosowanie dawki w przypadku toksyczności
- Etapy zmniejszania dawki w różnych wskazaniach
- Modyfikacja dawki w trombocytopenii
- Modyfikacja dawki w neutropenii
- Dostosowanie dawki w zaburzeniach funkcji nerek
- Dostosowanie dawki w szpiczaku mnogim przy zaburzeniach funkcji nerek
- Dostosowanie dawki w chłoniaku grudkowym przy zaburzeniach funkcji nerek
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Grindeks – informacje ogólne
Leczenie produktem Lenalidomide Grindeks powinno odbywać się pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Modyfikacja dawki powinna być przeprowadzana na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Dostosowanie dawkowania należy rozważyć w przypadku wystąpienia trombocytopenii, neutropenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem.1
Przy wystąpieniu neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu w postępowaniu terapeutycznym. W przypadku pominięcia dawki, pacjent może ją przyjąć, jeśli od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent powinien pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia.2
Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim (NDMM)
Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia – lenalidomid z deksametazonem
Leczenia lenalidomidem nie należy rozpoczynać, jeśli bezwzględna liczba neutrofilów (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi jest niższa niż 50 x 10⁹/l.3
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie tym schematem do czasu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji.4
Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia – lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem
Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli ANC wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi jest niższa niż 50 x 10⁹/l.5
W fazie początkowej zalecana dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia początkowego (24 tygodnie).6
W fazie kontynuacji leczenia należy podawać lenalidomid w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.7
Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia – lenalidomid, melfalan, prednizon
Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi mniej niż 1,5 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi jest niższa niż 75 x 10⁹/l.8
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg mc. doustnie w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli, a prednizon w dawce 2 mg/kg mc. doustnie w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.9
Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, otrzymują lenalidomid w monoterapii w dawce 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.10
Dawkowanie w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)
Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez objawów progresji choroby. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi jest niższa niż 75 x 10⁹/l.11
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli pacjent dobrze toleruje lek.12
Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)
Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi jest niższa niż 50 x 10⁹/l, chyba że jest to spowodowane naciekaniem szpiku kostnego przez chłoniaka.<sup data-drug="Lenalidomide Grindeks" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi 13
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab należy podawać w dawce 375 mg/m² pc. dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.14
Dostosowanie dawki w przypadku toksyczności
Etapy zmniejszania dawki w różnych wskazaniach
| Wskazanie | Dawka początkowa | Poziom dawki -1 | Poziom dawki -2 | Poziom dawki -3 | Poziom dawki -4 | Poziom dawki -5 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| NDMM – Lenalidomid z deksametazonem | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| NDMM – Lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | – |
| NDMM – Lenalidomid z melfalanem i prednizonem | 10 mg | 7,5 mg | 5 mg | 2,5 mg | – | – |
| Leczenie podtrzymujące po ASCT | 10 mg | 5 mg | 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) | – | – | – |
| Leczenie podtrzymujące po ASCT (zwiększona dawka) | 15 mg | 10 mg | 5 mg | – | – | – |
| Chłoniak grudkowy | 20 mg (dni 1-21 co 28 dni) | 15 mg (dni 1-21 co 28 dni) | 10 mg (dni 1-21 co 28 dni) | 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) | – | – |
Deksametazon stosowany w skojarzeniu z lenalidomidem również wymaga dostosowania dawki w przypadku toksyczności:15
| Deksametazon | Dawka początkowa | Poziom dawki -1 | Poziom dawki -2 | Poziom dawki -3 | Poziom dawki -4 |
|---|---|---|---|---|---|
| 40 mg | 20 mg | 12 mg | 8 mg | 4 mg |
Modyfikacja dawki w trombocytopenii
W przypadku trombocytopenii zaleca się następujące postępowanie:<sup data-drug="Lenalidomide Grindeks" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Trombocytopenia Liczba płytek krwi Zmniejszenie do 50 x 10⁹/l. Zalecane postępowanie: Przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu ᵃ. W następnym cyklu leczenia zmniejszyć dawkę lenalidomidu o jeden poziom”>16
- Gdy liczba płytek krwi zmniejszy się do < 25 x 10⁹/l, należy przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu
- Po powrocie liczby płytek do ≥ 50 x 10⁹/l, w następnym cyklu należy zmniejszyć dawkę lenalidomidu o jeden poziom
Modyfikacja dawki w neutropenii
W przypadku neutropenii zaleca się następujące postępowanie:<sup data-drug="Lenalidomide Grindeks" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia. Jeśli ANC zmniejszy się do 17
- Jeśli ANC zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l, należy przerwać leczenie lenalidomidem
- Gdy ANC powróci do ≥ 1,0 x 10⁹/l, a neutropenia jest jedynym objawem toksyczności, należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
- Gdy ANC powróci do ≥ 0,5 x 10⁹/l, a występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę
Według uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, można dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.18
Dostosowanie dawki w zaburzeniach funkcji nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki i u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i zaleca się kontrolowanie czynności nerek.19
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim lub chłoniakiem grudkowym dostosowanie dawki nie jest konieczne.20
Dostosowanie dawki w szpiczaku mnogim przy zaburzeniach funkcji nerek
| Czynność nerek (CLcr) | Dostosowanie dawki |
|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ CLcr < 50 ml/min) | 10 mg raz na dobę¹ |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLcr < 30 ml/min, bez konieczności dializy) | 7,5 mg raz na dobę² 15 mg co drugi dzień |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, pacjent wymaga dializ) | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie. |
¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia.
² W krajach, gdzie dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.21
Dostosowanie dawki w chłoniaku grudkowym przy zaburzeniach funkcji nerek
| Czynność nerek (CLcr) | Modyfikacja dawki (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ CLcr < 60 ml/min) | 10 mg raz na dobę ¹,² |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLcr < 30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ) | Brak danych ³ |
| Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, pacjent wymaga dializ) | Brak danych ³ |
¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie.
² W przypadku pacjentów przyjmujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszania dawki nie należy stosować dawki mniejszej niż 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.
³ Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD wykluczano z udziału w badaniu.22
Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna opierać się na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie, w sposób opisany powyżej.23
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Lenalidomide Grindeks nie należy stosować u dzieci i młodzieży od urodzenia do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania.24
Osoby w podeszłym wieku
Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas ustalania dawki i kontrolować czynność nerek.25
U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawką początkową deksametazonu jest 20 mg raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.26
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.27
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.28
Sposób podawania
Lenalidomide Grindeks przyjmuje się doustnie, mniej więcej o tej samej porze w wyznaczonych dniach. Kapsułek nie należy otwierać, łamać ani żuć. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować zarówno z posiłkiem, jak i bez.29
W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć wyłącznie z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.30
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania