Specjalne ostrzeżenia
Lamotrix

Lamotrygina, stosowana głównie w terapii padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w pierwszych 8 tygodniach leczenia. Najważniejszym zagrożeniem są reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, których częstość wynosi odpowiednio około 1:500 u dorosłych z padaczką (SJS 1:1000), 1:1000 u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi oraz 1:300 do 1:100 u dzieci. Czynniki ryzyka obejmują wysokie dawki początkowe, szybkie zwiększanie dawki, jednoczesne stosowanie walproinianu, alergie na inne leki przeciwpadaczkowe oraz obecność allelu HLA-B*1502 u pacjentów azjatyckich. W przypadku pojawienia się wysypki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i ocena stanu pacjenta, a wznowienie terapii jest przeciwwskazane u pacjentów z SJS, TEN lub DRESS. Ponadto, lamotrygina może wywoływać zespół nadwrażliwości z objawami ogólnoustrojowymi, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, reakcje fotowrażliwości oraz limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH), która jest stanem zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lamotryginy

W niniejszym artykule przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące zagrożeń i koniecznych środków ostrożności związanych ze stosowaniem lamotryginy. Opisane wytyczne mają szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa terapii oraz minimalizacji ryzyka wystąpienia poważnych działań niepożądanych.1

Reakcje skórne i wysypka

Stosowanie lamotryginy wiąże się z ryzykiem wystąpienia niepożądanych reakcji skórnych, które zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii. Większość przypadków wysypki ma charakter łagodny i ustępuje samoistnie, jednak raportowano również ciężkie przypadki wymagające hospitalizacji i odstawienia leku. Szczególnie niebezpieczne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), znany również jako zespół nadwrażliwości (HSS).2

Epidemiologia reakcji skórnych w badaniach klinicznych prezentuje się następująco:

  • U dorosłych pacjentów z padaczką: częstość wysypek o znacznym nasileniu wynosi około 1 na 500 pacjentów, w tym u około połowy stwierdza się zespół Stevensa-Johnsona (1 na 1000)3
  • U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi: częstość wysypki o znacznym nasileniu wynosi około 1 na 1000 przypadków4
  • U dzieci: ryzyko wystąpienia ciężkiej wysypki jest większe niż u dorosłych, a częstość wysypek wymagających hospitalizacji wynosi od 1 na 300 do 1 na 1005

Czynniki zwiększające ryzyko wysypki

Zidentyfikowano następujące czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia wysypki podczas terapii lamotryginą:

  • Stosowanie wysokich dawek początkowych6
  • Zbyt szybkie zwiększanie dawki, niezgodne z zaleceniami7
  • Jednoczesne stosowanie walproinianu8
  • Alergia lub wysypka po stosowaniu innych leków przeciwpadaczkowych w wywiadzie (trzykrotnie większe ryzyko nieciężkiej wysypki)9
  • Obecność allelu HLA-B*1502 u pacjentów pochodzenia azjatyckiego (głównie chińskiego Han i tajskiego), co zwiększa ryzyko SJS i TEN10

Postępowanie w przypadku wystąpienia wysypki

W przypadku pojawienia się wysypki u pacjenta stosującego lamotryginę należy:

  • Natychmiast ocenić stan pacjenta11
  • Odstawić produkt Lamotrix do czasu wyjaśnienia, czy wysypka jest związana z lekiem12
  • Nie wznawiać leczenia u pacjentów, którzy przerwali terapię z powodu wysypki, chyba że potencjalne korzyści znacznie przewyższają ryzyko13
  • Bezwzględnie nie wznawiać leczenia lamotryginą u pacjentów, u których wystąpił zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub zespół DRESS14

Zespół nadwrażliwości

W trakcie leczenia lamotryginą zgłaszano wystąpienie zespołu nadwrażliwości charakteryzującego się wysypką skórną oraz objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak:

  • Gorączka15
  • Uogólnione powiększenie węzłów chłonnych16
  • Obrzęk twarzy17
  • Nieprawidłowości w wynikach badań morfologii krwi i badań czynnościowych wątroby18
  • Jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych19

Należy pamiętać, że wczesne objawy nadwrażliwości (gorączka, powiększenie węzłów chłonnych) mogą wystąpić bez wyraźnej wysypki. W takim przypadku konieczna jest natychmiastowa ocena stanu pacjenta i przerwanie leczenia produktem Lamotrix, jeśli nie można ustalić innej przyczyny objawów.20

Zespół nadwrażliwości może mieć różne nasilenie kliniczne i rzadko może prowadzić do rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego oraz niewydolności wielonarządowej.21

Jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

W przypadku jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych związanego ze stosowaniem lamotryginy należy pamiętać, że:

  • Objawy są zazwyczaj przemijające po odstawieniu leku22
  • U wielu pacjentów objawy nawracają po ponownym podaniu lamotryginy23
  • Ponowne podanie lamotryginy może powodować szybki nawrót objawów, często o większym nasileniu24
  • Nie należy ponownie rozpoczynać leczenia lamotryginą u pacjentów, którzy przerwali terapię z powodu jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych25

Reakcje fotowrażliwości

W związku ze stosowaniem lamotryginy notowano reakcje fotowrażliwości, które szczególnie często występowały w następujących okolicznościach:

  • Po podaniu dużej dawki (400 mg lub większej)26
  • Podczas zwiększania dawki27
  • Po zbyt szybkim zwiększeniu dawki28

W przypadku podejrzenia wystąpienia objawów fotowrażliwości związanych z lamotryginą (np. silne oparzenia słoneczne) należy rozważyć przerwanie leczenia. Jeśli zdecydowano o kontynuacji terapii, pacjentowi należy doradzić unikania narażenia na światło słoneczne i sztuczne promieniowanie ultrafioletowe (UV) oraz stosowanie środków ochronnych (odzież ochronna, kremy z filtrem).29

Limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH)

U pacjentów przyjmujących lamotryginę notowano występowanie limfohistiocytozy hemofagocytarnej (HLH). Charakterystycznymi objawami tego zespołu są:

  • Gorączka30
  • Wysypka31
  • Objawy neurologiczne32
  • Hepatosplenomegalia (powiększenie wątroby i śledziony)33
  • Limfadenopatia34
  • Cytopenie35
  • Duże stężenie ferrytyny w osoczu36
  • Hipertriglicerydemia37
  • Zaburzenia czynności wątroby i krzepliwości krwi38

Objawy HLH występują zazwyczaj w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Jest to stan potencjalnie zagrażający życiu.39

Konieczne środki ostrożności:

  • Poinformować pacjenta o objawach HLH i konieczności niezwłocznego kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia40
  • W przypadku wystąpienia objawów, niezwłocznie zbadać pacjenta i rozważyć diagnozę HLH41
  • Natychmiast przerwać stosowanie lamotryginy, jeśli nie ustalono innej przyczyny objawów42

Ryzyko samobójstwa i nasilenie objawów klinicznych

U pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, w tym lamotryginą, zgłaszano występowanie myśli i zachowań samobójczych. Metaanaliza badań z zastosowaniem leków przeciwpadaczkowych wykazała niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych, choć mechanizm tego zjawiska nie jest znany.43

Zalecane środki ostrożności:

  • Ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych44
  • Rozważenie odpowiedniego leczenia wspomagającego45
  • Poinformowanie pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia myśli samobójczych46

Szczególne środki ostrożności w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi może wystąpić nasilenie objawów depresji i/lub zdarzeń związanych z samobójstwem, niezależnie od przyjmowanych leków, w tym lamotryginy.47

Szczególnej uwagi wymagają:

  • Pacjenci z wcześniejszymi zachowaniami lub myślami samobójczymi48
  • Młodzi dorośli49
  • Pacjenci, u których przed rozpoczęciem leczenia występowały znacznie nasilone myśli samobójcze50

W przypadku nasilenia objawów klinicznych (w tym nowych objawów) i/lub pojawienia się myśli lub zachowań samobójczych, zwłaszcza jeśli objawy są znacznie nasilone, pojawiły się nagle lub nie były wcześniej zgłaszane przez pacjenta, należy rozważyć zmianę schematu leczenia, w tym możliwość przerwania terapii lamotryginą.51

Interakcje z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi

Wpływ hormonalnych środków antykoncepcyjnych na skuteczność lamotryginy

Stosowanie połączenia etynyloestradiolu/lewonorgestrelu (30 μg/150 μg) prowadzi do około dwukrotnego zwiększenia klirensu lamotryginy, co skutkuje zmniejszeniem jej stężenia we krwi.52 Zmniejszenie stężenia lamotryginy może prowadzić do utraty kontroli napadów padaczki.53

W większości przypadków po stopniowym zwiększaniu dawki konieczne będą większe (nawet dwukrotnie) dawki podtrzymujące lamotryginy do uzyskania maksymalnej reakcji na leczenie.54

Z kolei w przypadku kobiet przerywających stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, klirens lamotryginy może się zmniejszyć o połowę, co prowadzi do zwiększenia stężenia leku i może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych zależnych od dawki.55

U kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne w schemacie dawkowania z jednym tygodniem bez substancji czynnej (tzw. „tydzień bez tabletek antykoncepcyjnych”), w tym tygodniu występuje stopniowe, przemijające zwiększenie stężenia lamotryginy.56 Zmiany stężeń lamotryginy mogą wiązać się z działaniami niepożądanymi. Z tego względu warto rozważyć stosowanie antykoncepcji niewymagającej tygodniowej przerwy (np. hormonalne środki antykoncepcyjne podawane w sposób ciągły lub zastosowanie innych niż hormonalne metod antykoncepcji).57

Wpływ lamotryginy na skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych

Badania interakcji z udziałem 16 zdrowych ochotniczek wykazały, że jednoczesne podawanie lamotryginy i hormonalnego środka antykoncepcyjnego (połączenie etynyloestradiolu/lewonorgestrelu) powoduje:

  • Nieznaczne zwiększenie klirensu lewonorgestrelu58
  • Zmiany stężenia FSH oraz LH w surowicy59

Nie jest znany wpływ tych zmian na aktywność owulacyjną jajników, jednak nie można wykluczyć możliwości zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej u niektórych pacjentek przyjmujących leki hormonalne jednocześnie z lamotryginą.60 Pacjentki należy poinformować o konieczności niezwłocznego powiadamiania lekarza w przypadku wystąpienia zmian w przebiegu cyklu miesiączkowego, takich jak pojawienie się krwawienia międzymiesiączkowego.61

Inne ważne ostrzeżenia i środki ostrożności

Reduktaza dihydrofolianowa

Lamotrygina wykazuje słabe działanie hamujące na reduktazę kwasu dihydrofoliowego, co stwarza możliwość zaburzeń metabolizmu folianów podczas długotrwałego leczenia.62 Jednak w długotrwałych badaniach u ludzi (do 1 roku) lamotrygina nie powodowała znaczących zmian:

  • Stężenia hemoglobiny63
  • Średniej objętości krwinek64
  • Stężeń folianów w surowicy lub erytrocytach65

Podczas stosowania leku przez okres do 5 lat nie obserwowano zmian stężeń folianów w krwinkach czerwonych.66

Zaburzenia czynności nerek

W badaniach z pojedynczą dawką podawaną pacjentom ze schyłkową niewydolnością nerek stężenia lamotryginy w osoczu nie zmieniły się istotnie.67 Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może kumulować się metabolit glukuronidowy, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.68

Stosowanie różnych preparatów lamotryginy

Pacjentom stosującym obecnie inne produkty zawierające lamotryginę nie należy podawać produktu Lamotrix bez konsultacji z lekarzem.69

EKG o typie zespołu Brugadów

U pacjentów leczonych lamotryginą odnotowywano zaburzenia rytmu z nieprawidłowym zapisem ST-T i EKG z typowymi zmianami dla zespołu Brugadów. Należy starannie rozważyć stosowanie lamotryginy u pacjentów ze zdiagnozowanym zespołem Brugadów.70

Rozwój dziecka

Brak danych dotyczących wpływu lamotryginy na wzrost, dojrzewanie płciowe, rozwój poznawczy, emocjonalny i behawioralny u dzieci.71

Środki ostrożności w leczeniu padaczki

Nagłe odstawienie lamotryginy może spowodować nawrót napadów padaczkowych. Jeśli leczenie produktem Lamotrix nie musi być gwałtownie przerwane ze względów bezpieczeństwa (np. z powodu wysypki), dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres dwóch tygodni.72

Istnieją doniesienia, że ciężkie napady padaczkowe ze stanem padaczkowym mogą prowadzić do:

  • Rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych73
  • Niewydolności wielonarządowej74
  • Rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego75

Podobne przypadki obserwowano w związku ze stosowaniem lamotryginy.76

W trakcie leczenia lamotryginą może wystąpić znaczące klinicznie zwiększenie częstości napadów padaczkowych zamiast ich zmniejszenia. U pacjentów z więcej niż jednym typem napadów, należy przeanalizować korzyści wynikające z kontroli jednego typu napadów w stosunku do jakiegokolwiek pogorszenia objawów innego typu napadów.77

Objawy napadów mioklonicznych mogą się nasilić po zastosowaniu lamotryginy.78

Badania sugerują, że odpowiedź na leczenie lamotryginą w połączeniu z induktorami enzymów jest mniejsza niż w przypadku połączenia z lekami przeciwpadaczkowymi nieindukującymi enzymów, chociaż przyczyny tego zjawiska nie są znane.79

U dzieci stosujących lamotryginę w leczeniu typowych napadów nieświadomości, skuteczność może nie utrzymać się u wszystkich pacjentów.80

Środki ostrożności dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży

Stosowanie leków przeciwdepresyjnych u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z zaburzeniami depresyjnymi i innymi zaburzeniami psychicznymi wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych.81

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl