Właściwości farmakokinetyczne
Kliogest 2 mg + 1 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Kliogest

Produkt leczniczy Kliogest (2 mg + 1 mg tabletki powlekane) zawiera dwie substancje czynne: estradiol (w postaci estradiolu półwodnego) oraz noretysteronu octan, których właściwości farmakokinetyczne różnią się znacząco. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę parametrów farmakokinetycznych obu składników aktywnych preparatu.¹

Farmakokinetyka estradiolu

Wchłanianie mikronizowanego 17β-estradiolu po podaniu doustnym zachodzi szybko w przewodzie pokarmowym. Podczas pierwszego przejścia przez wątrobę i inne narządy wewnętrzne dochodzi do intensywnego metabolizmu, co skutkuje osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu wynoszącego około 44 pg/ml (161 pmol/l), przy czym obserwowany zakres stężeń waha się od 30 do 53 pg/ml (110-194 pmol/l). Maksymalne stężenie estradiolu w surowicy osiągane jest po około 6 godzinach od przyjęcia tabletki produktu Kliogest.²

Dystrybucja estradiolu w organizmie charakteryzuje się wiązaniem z białkami osocza. 17β-estradiol wiąże się głównie z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) w 37% oraz z albuminami w 61%. Zaledwie około 1-2% całkowitej ilości estradiolu pozostaje w formie niezwiązanej, biologicznie aktywnej.³

Metabolizm 17β-estradiolu odbywa się przede wszystkim w wątrobie i jelitach, ale również w narządach docelowych. W wyniku procesów metabolicznych powstają mniej aktywne lub całkowicie nieaktywne metabolity, takie jak:⁴

• Estron – główny metabolit o zmniejszonej aktywności estrogenowej
• Katecholoestrogeny – związki powstające w wyniku hydroksylacji pierścienia aromatycznego
• Siarczany estrogenu – metabolity sprzęgane z kwasem siarkowym
• Glukuroniany estrogenu – metabolity powstające w wyniku glukuronidacji

Eliminacja estradiolu zachodzi głównie poprzez wydalanie z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów. Istotną rolę w procesie eliminacji odgrywa także krążenie jelitowo-wątrobowe. Estrogeny są wydzielane do żółci, następnie podlegają hydrolizie w jelitach i są ponownie absorbowane do krążenia. Okres półtrwania 17β-estradiolu wynosi około 18 godzin.⁵

Farmakokinetyka noretysteronu octanu

Wchłanianie noretysteronu octanu (NETA) po podaniu doustnym zachodzi szybko. W organizmie następuje konwersja do aktywnego metabolitu – noretysteronu (NET). Podczas pierwszego przejścia przez wątrobę i inne narządy wewnętrzne noretysteron osiąga maksymalne stężenie w osoczu wynoszące około 9 ng/ml (30 nmol/l), przy czym obserwowany zakres stężeń waha się od 6 do 11 ng/ml (20-37 nmol/l). W przeciwieństwie do estradiolu, maksymalne stężenie noretysteronu w surowicy osiągane jest znacznie szybciej – już po około 1 godzinie od przyjęcia tabletki Kliogest zawierającej 1 mg noretysteronu octanu.⁶

Dystrybucja noretysteronu charakteryzuje się wiązaniem z białkami osocza na poziomie podobnym do estradiolu. Noretysteron wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) w 36% oraz z albuminami w 61%.⁷

Metabolizm noretysteronu prowadzi do powstania głównie dwóch grup metabolitów:⁸

• Izomery 5α-dwuwodoro-noretysteronu – powstające w wyniku redukcji pierścienia A
• Pochodne tetrahydro-noretysteronu – o znacznie zmniejszonej aktywności progestagenowej

Eliminacja metabolitów noretysteronu zachodzi głównie przez nerki, gdzie związki te są wydalane z moczem w postaci sprzężonej jako siarczany lub glukuroniany. Końcowy okres półtrwania noretysteronu wynosi około 10 godzin, co jest znacząco krótszym czasem w porównaniu do estradiolu.⁹

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Należy zaznaczyć, że parametry farmakokinetyczne produktu leczniczego Kliogest nie były badane w populacji osób starszych, co stanowi pewne ograniczenie w określeniu potencjalnych różnic w absorpcji, dystrybucji, metabolizmie i eliminacji u pacjentów w podeszłym wieku.¹⁰

Porównanie parametrów farmakokinetycznych