Właściwości farmakokinetyczne
Juvinelle 1 mg + 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Juvinelle (1 mg + 2 mg)

Produkt leczniczy Juvinelle zawiera dwie substancje czynne: estradiolu walerianian (1 mg) oraz dienogest (2 mg), których właściwości farmakokinetyczne przedstawiono poniżej. Charakterystyka farmakokinetyczna obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji obu substancji czynnych. ¹

Estradiolu walerianian – właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Estradiolu walerianian po podaniu doustnym wchłania się całkowicie. Podczas wchłaniania w błonie śluzowej jelit lub podczas pierwszego przejścia przez wątrobę następuje rozpad związku na estradiol i kwas walerianowy. ²

Po podaniu doustnym biodostępność estradiolu wynosi około 3-6% dawki. Najwyższe stężenie estradiolu w surowicy, osiągające wartość 21 pg/ml, występuje po około 6 godzinach od podania pojedynczej dawki produktu zawierającego 1 mg estradiolu walerianianu z 2 mg dienogestu. ³

Dystrybucja

Po podaniu doustnej dawki 1 mg estradiolu walerianianu z 2 mg dienogestu obserwuje się jedynie stopniowe zmiany stężenia estradiolu w surowicy w zakresie przerw pomiędzy dawkami do 24 godzin. Estradiol w osoczu wiąże się nieswoiście z albuminami surowicy oraz swoiście z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG). Jedynie około 1-2% krążącego estradiolu występuje w postaci wolnego steroidu, natomiast 40-45% wiąże się z SHBG. Pozorna objętość dystrybucji estradiolu po jednorazowym podaniu dożylnym wynosi około 1 l/kg. ⁴

Metabolizm

W organizmie powstaje naturalny estradiol i jego metabolity – estron i estriol. Kwas walerianowy metabolizowany jest bardzo szybko. ⁵

Eliminacja

Pozorny okres półtrwania estradiolu wynosi 20 godzin. Metabolity estradiolu są wydalane głównie z moczem (około 90%), a tylko około 10% jest wydalane z kałem. ⁶

Stan stacjonarny

Farmakokinetyka estradiolu jest uzależniona od stężenia SHBG. Podczas codziennego przyjmowania leku, stężenie estradiolu w surowicy krwi zwiększa się około 2,2-krotnie, osiągając stan stacjonarny po 4-7 dniach leczenia. W stanie stacjonarnym obserwuje się następujące stężenia estradiolu w surowicy:

• najniższe: 21 pg/ml
• najwyższe: 43 pg/ml
• średnie: 33 pg/ml

⁷

Dienogest – właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Dienogest po podaniu doustnym wchłania się szybko i niemal całkowicie. Maksymalne stężenie tej substancji czynnej w surowicy, wynoszące 49 ng/ml, osiąga się po około 1,5 godzinie od przyjęcia jednej dawki produktu zawierającego 1 mg estradiolu walerianianu i 2 mg dienogestu. Biodostępność dienogestu wynosi około 91%. Farmakokinetyka dienogestu jest proporcjonalna do dawki w zakresie dawek od 1 do 8 mg. ⁸

Dystrybucja

Dienogest wiąże się z albuminami surowicy, ale nie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). W osoczu około 10% dienogestu występuje w postaci niezwiązanej, a około 90% jest związane nieswoiście z albuminami. Pozorna objętość dystrybucji dienogestu w stanie stacjonarnym (Vd/F) wynosi 51 l u kobiet w wieku pomenopauzalnym. ⁹

Metabolizm

Dienogest jest niemal całkowicie metabolizowany w znanych szlakach metabolizmu steroidów (hydroksylacja, sprzęganie). Powstałe metabolity są farmakologicznie nieaktywne i wydalane bardzo szybko, w rezultacie czego niezmieniony dienogest stanowi główną frakcję w osoczu. Klirens metaboliczny surowicy (Cl/F) dienogestu wynosi 55 ml/min. ¹⁰

Eliminacja

U kobiet w wieku pomenopauzalnym okres półtrwania dienogestu w osoczu po podaniu wynosi około 10,5 godziny. Dienogest jest wydalany w postaci metabolitów. Po podaniu doustnym dawki 0,1 mg/kg dienogestu proporcja wydalania z moczem do wydalania ze stolcem wynosi 3:1. Okres półtrwania wydalania metabolitów w moczu wynosi 14 godzin. Po podaniu doustnym większość dawki wydala się w ciągu pierwszych 24 godzin, głównie z moczem. Około 86% dawki zostaje wydalone w ciągu 6 dni. ¹¹

Stan stacjonarny

Farmakokinetyka dienogestu nie jest uzależniona od stężenia SHBG. Przy codziennym przyjmowaniu leku jego stężenie w surowicy krwi zwiększa się około 1,3-krotnie, osiągając stan stacjonarny po 3-4 dniach leczenia. Farmakokinetykę dienogestu po wielokrotnym podaniu 1 mg estradiolu walerianianu i 2 mg dienogestu można przewidzieć na podstawie farmakokinetyki po podaniu jednokrotnym. W stanie stacjonarnym obserwuje się następujące stężenia dienogestu w surowicy:

• minimalne: 9 ng/ml
• maksymalne: 60 ng/ml
• średnie: 25 ng/ml

¹²

Populacje szczególne

Brak danych dotyczących farmakokinetyki produktu zawierającego dienogest i estradiolu walerianian u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. ¹³

Porównanie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych