Dawkowanie i sposób podawania
Injectio Glucosi 5 % + Natrii Chlorati 0,9 % 2:1 Viaflo 33 g/l + 3 g/l
Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo to roztwór do infuzji zawierający 33 g/l glukozy (glukoza jednowodna) oraz 3 g/l sodu chlorku, o osmolarności około 285 mOsm/l. Preparat jest hipotoniczny względem osocza, ale izoosmolarny dzięki zawartości glukozy. Dawkowanie i szybkość podawania (standardowo 40 ml/kg/24 godz.) muszą być dostosowane indywidualnie do wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem ryzyka hiperglikemii (maksymalna szybkość podawania w ostrym stanie: 5 mg/kg/min u dorosłych, 10–18 mg/kg/min u dzieci). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hiponatremią, oraz u osób z zespołem SIADH lub przyjmujących agonistów wazopresyny, ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń neurologicznych przy nagłej korekcie sodu.
Dawkowanie i sposób podawania leku Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo
Preparat Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo jest roztworem do infuzji zawierającym 33 g/l glukozy (w postaci glukozy jednowodnej) oraz 3 g/l sodu chlorku. Roztwór ten charakteryzuje się osmolarnością wynoszącą około 285 mOsm/l i jest roztworem hipotonicznym w stosunku do osocza, lecz izoosmolarnym ze względu na zawartość glukozy. Prawidłowe dawkowanie i sposób podawania mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.1
Czynniki wpływające na dobór dawki
Wybór odpowiedniego stężenia sodu chlorku i glukozy, dawkowanie, objętość, szybkość oraz czas podawania zależą od szeregu czynników indywidualnych pacjenta:2
- Wiek pacjenta
- Masa ciała
- Stan kliniczny
- Leczenie towarzyszące
Wszystkie te parametry powinny być określone przez lekarza. W przypadku pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi i glukozy oraz u dzieci i młodzieży, należy koniecznie skonsultować się z lekarzem doświadczonym w leczeniu płynami dożylnymi.3
Monitorowanie parametrów podczas terapii
Ze względu na ryzyko wystąpienia hiponatremii, przed rozpoczęciem podawania preparatu i w trakcie jego stosowania konieczne jest ścisłe monitorowanie następujących parametrów:4
- Bilans płynów
- Stężenie glukozy w surowicy
- Stężenie sodu i innych elektrolitów w surowicy
Szczególnie istotne jest to u pacjentów z nieosmotyczną stymulacją wydzielania wazopresyny (zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki z grupy agonistów wazopresyny. Kontrola stężenia sodu w surowicy jest szczególnie ważna podczas podawania płynów hipotonicznych, a należy pamiętać, że Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo może stać się po podaniu skrajnie hipotoniczny ze względu na metabolizm glukozy w organizmie.5
Należy zachować szczególną ostrożność przy korekcie zaburzeń elektrolitowych. Nagła korekta hiponatremii i hipernatremii jest potencjalnie niebezpieczna, gdyż stwarza ryzyko poważnych zaburzeń neurologicznych. W zależności od potrzeb klinicznych pacjenta może być wskazana suplementacja elektrolitów.6
Schematy dawkowania w zależności od grupy wiekowej
Dawkowanie u dorosłych, pacjentów w podeszłym wieku i młodzieży (≥12 lat)
Zalecane dawkowanie w tej grupie wiekowej wynosi od 500 ml do 3 litrów na dobę. Standardowa szybkość infuzji wynosi zwykle 40 ml/kg/24 godz.7
Należy pamiętać, że szybkość podawania nie powinna przekraczać zdolności pacjenta do utleniania glukozy, aby uniknąć wystąpienia hiperglikemii. Z tego powodu maksymalna szybkość podawania w ostrym stanie wynosi 5 mg/kg/min.8
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży dawkowanie zależy ściśle od masy ciała i zostało przedstawione w poniższej tabeli:10
Zasady rozpoczynania terapii
U wszystkich pacjentów, rozpoczynając podawanie roztworów zawierających glukozę, należy rozważyć stopniowe zwiększanie szybkości przepływu, co pozwala na lepszą adaptację metaboliczną organizmu i zmniejsza ryzyko wystąpienia hiperglikemii.11
Sposób podawania
Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo przeznaczony jest wyłącznie do podania dożylnego. Ze względu na zawartość glukozy jest to roztwór hipotoniczny i izoosmolarny, o osmolarności wynoszącej w przybliżeniu 285 mOsm/l.12
Środki ostrożności przed podaniem
Przed podaniem produktu leczniczego należy przestrzegać następujących zasad:13
- Sprawdzić roztwór pod kątem obecności widocznych cząstek lub zmiany barwy
- Podawać tylko jeśli roztwór jest przezroczysty i zgrzew nie jest uszkodzony
- Podawać natychmiast po podłączeniu zestawu do infuzji
- Do momentu użycia nie wyjmować worka z zewnętrznego opakowania ochronnego
Worek wewnętrzny zapewnia jałowość produktu. Roztwór należy podawać za pomocą jałowego sprzętu z zastosowaniem zasad aseptyki.14
Zalecenia dotyczące sprzętu infuzyjnego
Podczas podawania należy przestrzegać następujących zaleceń związanych ze sprzętem infuzyjnym:15
- Zestaw do infuzji należy wstępnie wypełnić roztworem, aby zapobiec przedostaniu się powietrza do układu
- Nie należy podłączać plastikowych pojemników seryjnie, gdyż może to spowodować zator powietrzny
- Nie stosować dodatkowego ciśnienia na elastyczne pojemniki w celu zwiększenia szybkości przepływu, jeśli nie usunięto całkowicie resztek powietrza z pojemnika
- Nie należy stosować zestawów do podawania dożylnego z odpowietrzeniem, z zaworem odpowietrzenia w pozycji otwartej
Stosowanie zestawów z odpowietrzeniem lub wywieranie dodatkowego ciśnienia może spowodować zator powietrzny, który stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.16
Dodawanie leków do roztworu
Dodatkowe produkty lecznicze można wprowadzać do roztworu przed lub w trakcie infuzji, poprzez samouszczelniający port do dodawania produktów leczniczych.17
W przypadku stosowania dodatkowego produktu leczniczego, należy potwierdzić toniczność przed podaniem pozajelitowym. Roztwory hiperosmolarne mogą powodować podrażnienie i zapalenie żył. Z tego powodu zaleca się podawanie roztworów hiperosmolarnych poprzez dużą żyłę centralną, co umożliwia szybkie rozcieńczenie roztworu hiperosmotycznego.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania