Wskazania kliniczne do stosowania roztworu Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo

Produkt leczniczy Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo w postaci roztworu do infuzji jest wskazany do stosowania w określonych stanach klinicznych wymagających jednoczesnego uzupełnienia płynów, elektrolitów i dostarczenia źródła węglowodanów. Preparat ten zawiera 33,0 g/l glukozy (w postaci glukozy jednowodnej) oraz 3,0 g/l sodu chlorku, co odpowiada zawartości 33 mg glukozy i 3 mg sodu chlorku w każdym mililitrze roztworu. Wartości elektrolitowe wynoszą: 51 mmol/l jonów sodu (Na+) oraz 51 mmol/l jonów chlorkowych (Cl-), co przekłada się na 51 mEq/l tych jonów.¹

Terapia stanów odwodnienia

Roztwór Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo jest przeznaczony przede wszystkim do leczenia stanów odwodnienia organizmu. Jest to wskazanie kluczowe, gdy pacjent wymaga jednoczesnego uzupełnienia wody, sodu, chlorków oraz węglowodanów. Odwodnienie może wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak przedłużające się wymioty, biegunka, nadmierna diureza czy nadmierne pocenie się przy jednoczesnym niedostatecznym przyjmowaniu płynów.²

Leczenie hipowolemii

Hipowolemia, czyli zmniejszenie objętości krwi krążącej, stanowi kolejne istotne wskazanie do zastosowania tego preparatu. Stan ten może być konsekwencją utraty krwi (krwotoki), utraty płynów do tzw. trzeciej przestrzeni (np. w ostrym zapaleniu trzustki, niedrożności jelit) lub przesunięcia płynów do przestrzeni pozanaczyniowej (np. w ciężkich oparzeniach). W takich przypadkach, gdy konieczne jest szybkie uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej z jednoczesnym dostarczeniem energii w postaci glukozy, roztwór Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo stanowi odpowiednie rozwiązanie terapeutyczne.³

Sytuacje ograniczonego przyjmowania płynów i elektrolitów

Lek jest dedykowany do stosowania w sytuacjach, gdy pacjent ma ograniczoną możliwość przyjmowania płynów i elektrolitów drogą doustną. Takie okoliczności mogą obejmować:

• Stany przedoperacyjne i pooperacyjne, gdy pacjent pozostaje na czczo
• Zaburzenia świadomości różnego pochodzenia
• Dysfagia uniemożliwiająca normalne przyjmowanie płynów
• Ciężkie stany ogólne wymagające kontrolowanej podaży płynów i elektrolitów
• Schorzenia przewodu pokarmowego uniemożliwiające normalne odżywianie

W tych przypadkach infuzja roztworu Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo zapewnia dostarczenie podstawowych składników odżywczych i elektrolitów, gdy normalna droga ich przyjmowania jest niemożliwa lub niewskazana.⁴

Pokrycie podstawowego zapotrzebowania energetycznego

Preparat dostarcza energii w postaci glukozy, oferując wartość odżywczą na poziomie około 544 kJ/l (132 kcal/l). Choć nie jest to wystarczające do pełnego pokrycia zapotrzebowania energetycznego, może stanowić istotne uzupełnienie w krótkotrwałej terapii, zapobiegając katabolizmowi i wykorzystywaniu białek jako źródła energii.⁵

Charakterystyka fizyczno-chemiczna roztworu

Roztwór Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo jest przezroczystym płynem bez widocznych cząstek, przeznaczonym wyłącznie do podania dożylnego w formie infuzji. Charakteryzuje się osmolarnością wynoszącą około 285 mOsm/l, co czyni go roztworem izotonicznym względem osocza krwi. Wartość pH roztworu mieści się w zakresie od 3,5 do 6,5.⁶

Wartość kliniczna i znaczenie terapeutyczne

Główną wartością kliniczną roztworu Injectio Glucosi 5% + Natrii Chlorati 0,9% 2:1 Viaflo jest połączenie właściwości roztworu glukozy i roztworu soli fizjologicznej w proporcjach umożliwiających jednoczesne uzupełnienie płynów, elektroiltów i dostarczenie podstawowego źródła energii. Preparat wykazuje działanie nawadniające, uzupełniające elektrolity oraz stanowi ograniczone źródło energii w sytuacjach, gdy pacjent nie może przyjmować posiłków drogą doustną.⁷

Roztwór ten należy stosować z uwzględnieniem całkowitego stanu klinicznego pacjenta, w tym gospodarki wodno-elektrolitowej oraz równowagi kwasowo-zasadowej. Rekomendowane jest monitorowanie parametrów biochemicznych podczas prowadzenia terapii tym preparatem, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, serca lub zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.