Właściwości farmakokinetyczne
Ibuprofen MAX Aurovitas 400 mg
Ibuprofen MAX Aurovitas w postaci kapsułek miękkich zawiera 400 mg ibuprofenu w roztworze, co zapewnia szybkie osiągnięcie maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) około 50 μg/mL już po około 30 minutach od podania doustnego. Farmakokinetyka ibuprofenu jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, a obecność pokarmu opóźnia wchłanianie, co może wpływać na czas wystąpienia efektu terapeutycznego. Lek wiąże się w 99% z białkami osocza, a jego stężenie w płynie maziowym osiąga około 1/3 stężenia w osoczu, co jest istotne dla skuteczności w stanach zapalnych stawów. Ibuprofen nie kumuluje się w organizmie przy wielokrotnym podawaniu, a jego metabolizm obejmuje przekształcenie 90% dawki do nieaktywnych metabolitów, eliminowanych głównie przez nerki w ciągu 24 godzin, z okresem półtrwania około 2 godzin.
Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu
Ibuprofen MAX Aurovitas zawiera 400 mg ibuprofenu w postaci roztworu zamkniętego w żelatynowej kapsułce miękkiej. Farmakokinetyka ibuprofenu jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, co oznacza, że wraz ze wzrostem dawki proporcjonalnie zwiększa się stężenie leku w organizmie.1
Absorpcja ibuprofenu
Po podaniu doustnym ibuprofenu w postaci kapsułek miękkich, maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) jest osiągane bardzo szybko, około 30 minut po podaniu. Jest to istotna zaleta tej postaci farmaceutycznej, umożliwiająca szybkie działanie przeciwbólowe. Po pojedynczej dawce 1 kapsułki 400 mg maksymalne stężenie w surowicy wynosi około 50 μg/mL. Należy zauważyć, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym opóźnia wchłanianie ibuprofenu, co może wpływać na szybkość wystąpienia efektu terapeutycznego.2
Dystrybucja ibuprofenu w organizmie
Ważną cechą farmakokinetyki ibuprofenu jest brak zjawiska kumulacji leku w organizmie przy wielokrotnym podawaniu. Ibuprofen w 99% wiąże się z białkami osocza, co wskazuje na wysokie powinowactwo do albumin i może wpływać na interakcje z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami. W płynie maziowym stwierdza się ibuprofen w stabilnym stężeniu między drugą a ósmą godziną po przyjęciu, przy czym maksymalne stężenie w płynie maziowym (Cmax maziowe) stanowi około jednej trzeciej maksymalnego stężenia w osoczu. Ta właściwość jest istotna z punktu widzenia skuteczności leku w stanach zapalnych stawów.3
Badania przeprowadzone u kobiet karmiących piersią wykazały, że po przyjęciu 400 mg ibuprofenu co 6 godzin, ilość leku przenikająca do mleka jest minimalna i wynosi mniej niż 1 mg na 24 godziny. Jest to ważna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku u matek karmiących.4
Metabolizm ibuprofenu
Ibuprofen nie wykazuje działania indukującego enzymy układu cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Lek jest intensywnie metabolizowany – 90% dawki ulega biotransformacji do postaci nieaktywnych metabolitów, co wpływa na profil bezpieczeństwa leku.5
Eliminacja ibuprofenu
Eliminacja ibuprofenu odbywa się głównie przez nerki, z moczem. Proces ten jest całkowity w ciągu 24 godzin od przyjęcia dawki. Tylko 10% leku wydalane jest w postaci niezmienionej, natomiast 90% w postaci nieaktywnych metabolitów, głównie jako koniugaty glukuronidu. Okres półtrwania ibuprofenu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin, co determinuje częstość dawkowania leku.6
Farmakokinetyka w populacjach specjalnych
Istotną informacją z punktu widzenia klinicznego jest fakt, że parametry kinetyczne ibuprofenu nie zmieniają się znacząco u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby. Obserwowane zaburzenia farmakokinetyki w tych grupach pacjentów nie są na tyle istotne, aby uzasadniały zmianę dawkowania leku. Niemniej jednak, u pacjentów z ciężką niewydolnością narządową należy zachować ostrożność i monitorować odpowiedź kliniczną.7
Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość/Charakterystyka |
|---|---|
| Postać farmaceutyczna | Kapsułka miękka zawierająca roztwór ibuprofenu |
| Czas do osiągnięcia Cmax | Około 30 minut po podaniu doustnym |
| Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) | Około 50 μg/mL po dawce 400 mg |
| Wpływ pokarmu | Opóźnia wchłanianie |
| Wiązanie z białkami osocza | 99% |
| Przenikanie do płynu maziowego | Cmax maziowe stanowi około 1/3 Cmax w osoczu |
| Przenikanie do mleka matki | < 1 mg/24h przy dawce 400 mg co 6 godzin |
| Metabolizm | 90% do nieaktywnych metabolitów |
| Główna droga eliminacji | Przez nerki z moczem |
| Profil wydalania | 10% w postaci niezmienionej, 90% jako metabolity |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | Około 2 godziny |
| Wpływ niewydolności nerek i wątroby | Brak istotnych zmian w parametrach kinetycznych |
| Kumulacja leku | Nie występuje |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania