Właściwości farmakokinetyczne
Hydroxyzine Orion 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Hydroxyzine Orion

Hydroxyzine Orion zawiera chlorowodorek hydroksyzyny, który charakteryzuje się określonym profilem farmakokinetycznym obejmującym procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych z uwzględnieniem danych dla różnych populacji pacjentów.¹

Wchłanianie

Chlorowodorek hydroksyzyny charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu około dwóch godzin po doustnym podaniu leku (tmax). Po przyjęciu pojedynczych dawek doustnych 25 mg i 50 mg u dorosłych, Cmax wynosi zwykle odpowiednio 30 i 70 ng/ml. Istotnym aspektem jest podobna szybkość i zakres ekspozycji na chlorowodorek hydroksyzyny zarówno po podaniu leku w postaci tabletek, jak i syropu. Przy dawkowaniu raz na dobę obserwuje się wzrost stężenia o około 30% przy kolejnych dawkach. Biodostępność chlorowodorku hydroksyzyny po podaniu doustnym w stosunku do podania domięśniowego jest wysoka i wynosi około 80%.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu, chlorowodorek hydroksyzyny podlega szerokiej dystrybucji w organizmie. Charakterystyczną cechą jest osiąganie większych stężeń w tkankach niż w osoczu. Pozorna objętość dystrybucji u dorosłych waha się w zakresie od 7 do 16 l/kg masy ciała. Hydroksyzyna wykazuje zdolność do przenikania do skóry po podaniu doustnym, osiągając tam stężenia wyższe niż w surowicy – dotyczy to zarówno pojedynczego, jak i wielokrotnego podawania. Istotną właściwością leku jest zdolność przenikania przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową, przy czym stężenie leku w organizmie płodu jest wyższe niż u matki.³

Metabolizm

Chlorowodorek hydroksyzyny podlega intensywnemu procesowi metabolizmu. Głównym metabolitem jest cetyryzyna, która ma postać kwasu karboksylowego i stanowi 45% dawki doustnej. W procesie powstawania cetyryzyny uczestniczy enzym dehydrogenaza alkoholowa. Cetyryzyna wykazuje istotne działanie farmakologiczne, blokując obwodowe receptory H1. Oprócz głównego metabolitu, zidentyfikowano również inne produkty przemiany, w tym metabolit N-dealkilowany oraz metabolit O-dealkilowany, którego okres półtrwania w osoczu wynosi 59 godzin. Procesy metaboliczne zachodzą głównie przy udziale enzymu CYP3A4/5 z układu cytochromu P450.⁴

Eliminacja

Okres półtrwania hydroksyzyny u dorosłych wynosi średnio 14 godzin, przy czym obserwowany zakres waha się od 7 do 20 godzin. Główny metabolit – cetyryzyna – charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 10 godzin u dorosłych. Klirens osoczowy (CL/F) hydroksyzyny po podaniu doustnym, określony w badaniach klinicznych, wynosi 13 ml/min/kg masy ciała. Z moczem w postaci niezmienionej wydalane jest jedynie 0,8% doustnej dawki hydroksyzyny. Cetyryzyna jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej, co stanowi 25% dawki doustnej chlorowodorku hydroksyzyny.⁵

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Osoby w podeszłym wieku

Badania farmakokinetyczne hydroksyzyny przeprowadzone u 9 zdrowych osób w podeszłym wieku (średnia wieku 69,5 ± 3,7 lat) po doustnym podaniu pojedynczej dawki 0,7 mg/kg masy ciała wykazały istotne zmiany w parametrach farmakokinetycznych. Okres półtrwania w fazie eliminacji był znacząco wydłużony do 29 godzin, a pozorna objętość dystrybucji uległa zwiększeniu do 22,5 l/kg masy ciała. Ze względu na te zmiany parametrów farmakokinetycznych zaleca się redukcję dawki dobowej hydroksyzyny u pacjentów w podeszłym wieku.⁶

Dzieci i młodzież

Ocena farmakokinetyki hydroksyzyny u 12 dzieci (średnia wieku 6,1 ± 4,6 lat; średnia masa ciała 22,0 ± 12,0 kg) po podaniu pojedynczej dawki 0,7 mg/kg masy ciała wykazała znaczące różnice w porównaniu do dorosłych. Klirens osoczowy, wyliczony na kg masy ciała, był około 2,5 razy większy niż u dorosłych. Okres półtrwania był krótszy niż u osób dorosłych i wykazywał zależność od wieku:

• u rocznych niemowląt wynosił około 4 godzin
• u czternastolatków wynosił około 11 godzin

Z uwagi na te różnice w farmakokinetyce, u dzieci konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawkowania hydroksyzyny.⁷

Zaburzenie czynności wątroby

U pacjentów z wtórną niewydolnością wątroby spowodowaną pierwotną żółciową marskością wątroby obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce hydroksyzyny. Klirens osoczowy leku stanowi tylko 66% klirensu osób zdrowych. Okres półtrwania ulega znacznemu wydłużeniu do 37 godzin. Ponadto, stężenie metabolitu – cetyryzyny – w surowicy jest większe niż u młodych osób z prawidłową czynnością wątroby.⁸

Zaburzenie czynności nerek

Badania farmakokinetyczne hydroksyzyny u 8 pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny: 24 ± 7 ml/min) wykazały, że zakres ekspozycji (AUC) na hydroksyzynę nie ulega istotnej zmianie. Jednakże, ekspozycja na metabolit – cetyryzynę – zwiększa się około 5-krotnie. Istotną obserwacją kliniczną jest fakt, że metabolit ten nie jest skutecznie usuwany podczas hemodializy. Aby zapobiec znacznemu gromadzeniu się cetyryzyny w organizmie po wielokrotnym podaniu dawek chlorowodorku hydroksyzyny, zaleca się zmniejszenie dawki dobowej produktu u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.⁹