Działania niepożądane
Gliptivil 50 mg

Działania Niepożądane Leku Gliptivil

Wildagliptyna, substancja czynna leku Gliptivil 50 mg w postaci tabletek, wykazuje określony profil bezpieczeństwa ustalony w oparciu o dane kliniczne. W analizie bezpieczeństwa uczestniczyło łącznie 5451 pacjentów przyjmujących wildagliptynę w dawce dobowej 100 mg (50 mg dwa razy na dobę) w randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, trwających co najmniej 12 tygodni. Z tej grupy, 4622 pacjentów otrzymywało wildagliptynę w monoterapii, a 829 pacjentów otrzymywało placebo.¹

Ogólna charakterystyka bezpieczeństwa

Większość obserwowanych działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający, nie wymagając przerwania terapii. Co istotne z punktu widzenia klinicznego, nie stwierdzono korelacji pomiędzy występowaniem działań niepożądanych a wiekiem, grupą etniczną pacjenta, czasem leczenia oraz wielkością dawki dobowej leku.²

Wśród istotnych klinicznie zagrożeń należy zwrócić szczególną uwagę na przypadki hipoglikemii, które zgłaszano u pacjentów otrzymujących wildagliptynę jednocześnie z sulfonylomocznikiem i insuliną. Donoszono również o ryzyku wystąpienia ostrego zapalenia trzustki po zastosowaniu wildagliptyny, co wymaga szczególnej czujności klinicznej.³

Szczegółowa analiza działań niepożądanych

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wildagliptyny obejmują zarówno monoterapię, jak i terapię skojarzoną. Poniżej zestawiono działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania zgodnie z przyjętymi kryteriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).<sup data-drug="Gliptivil" data-section="Działania niepożądane" title="Poniżej, w odniesieniu do każdego wskazania, wymieniono działania niepożądane występujące u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Gliptivil – w podwójnie zaślepionych badaniach w monoterapii i w leczeniu skojarzonym – według klasyfikacji układów i narządów oraz bezwzględnej częstości występowania. Częstość występowania określono w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (4

* Na podstawie doświadczenia po wprowadzeniu do obrotu⁵

Szczegółowa charakterystyka wybranych działań niepożądanych

Zaburzenia czynności wątroby

Zaburzenia czynności wątroby, włącznie z zapaleniem wątroby, zgłaszano rzadko podczas stosowania wildagliptyny. Przebiegają one zazwyczaj bezobjawowo, bez istotnych następstw klinicznych, a wyniki testów czynnościowych wątroby powracają do wartości prawidłowych po zakończeniu leczenia. W kontrolowanych badaniach klinicznych trwających do 24 tygodni, w których lek stosowano w monoterapii lub w skojarzeniu, częstość wystąpienia wzrostu aktywności AlAT lub AspAT przekraczającego trzykrotnie górną granicę normy (GGN) wynosiła odpowiednio: 0,2% dla dawki 50 mg raz na dobę, 0,3% dla dawki 50 mg dwa razy na dobę i 0,2% dla wszystkich leków porównywanych. Te zwiększenia aktywności aminotransferaz były zazwyczaj bezobjawowe, nie miały charakteru progresywnego i nie wiązały się z cholestazą ani żółtaczką.⁶

Obrzęk naczynioruchowy

Przypadki obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania wildagliptyny występowały rzadko, z częstością porównywalną do grupy kontrolnej. Warto zwrócić uwagę, że częściej zgłaszano je, gdy wildagliptyna była stosowana w skojarzeniu z inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitorem ACE). Większość tych zdarzeń miała charakter łagodny i ustępowała w trakcie kontynuacji leczenia wildagliptyną.⁷

Hipoglikemia

Hipoglikemia występowała z różną częstością w zależności od schematu terapeutycznego. Podczas stosowania wildagliptyny w monoterapii hipoglikemia pojawiała się niezbyt często (0,4%) w porównaniu z grupą kontrolną (0,2%), bez raportowania ciężkich lub poważnych incydentów. W przypadku terapii skojarzonej obserwowano następujące częstości hipoglikemii:

• Wildagliptyna + metformina: 1% pacjentów vs. 0,4% w grupie placebo + metformina⁸
• Wildagliptyna + pioglitazon: 0,6% pacjentów vs. 1,9% w grupie placebo + pioglitazon⁹
• Wildagliptyna + sulfonylomocznik: 1,2% pacjentów vs. 0,6% w grupie placebo + sulfonylomocznik¹⁰
• Wildagliptyna + sulfonylomocznik + metformina: 5,1% pacjentów vs. 1,9% w grupie placebo + sulfonylomocznik + metformina¹¹
• Wildagliptyna + insulina: 14% pacjentów vs. 16% w grupie placebo + insulina¹²

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po wprowadzeniu leku do obrotu istotne jest dalsze monitorowanie jego bezpieczeństwa poprzez zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.¹³