Interakcje leku
Furosemidum Polpharma 10 mg/ml

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Furosemid jako silny lek moczopędny (diuretyk pętlowy) wchodzi w liczne interakcje z wieloma grupami produktów leczniczych, co ma istotne znaczenie kliniczne. Interakcje te mogą prowadzić zarówno do osłabienia działania terapeutycznego furosemidu, jak i do nasilenia jego działań niepożądanych lub zwiększenia toksyczności równocześnie stosowanych leków.¹

Interakcje z innymi diuretykami

Równoczesne stosowanie furosemidu z diuretykami z innych grup farmakologicznych może prowadzić do nasilenia działania moczopędnego. Dotyczy to zwłaszcza diuretyków oszczędzających potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) oraz inhibitorów anhydrazy węglanowej. W takich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki furosemidu.²

Diuretyki oszczędzające potas stosowane jednocześnie z furosemidem zmniejszają wydalanie potasu w moczu, co może zapobiegać hipokaliemii indukowanej furosemidem. Jest to korzystna interakcja, często wykorzystywana w praktyce klinicznej.³

Interakcje z lekami sercowo-naczyniowymi

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia wywołana przez furosemid zwiększa toksyczność glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy, co może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Z tego powodu u pacjentów przyjmujących jednocześnie furosemid i glikozydy naparstnicy konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi.⁴

Leki przeciwnadciśnieniowe – furosemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE i antagonistów receptorów angiotensyny II, gdyż może dojść do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek. W takich przypadkach zaleca się redukcję dawki furosemidu lub jego czasowe odstawienie (na co najmniej 3 dni) przed rozpoczęciem leczenia lub zwiększeniem dawki inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II.⁵

Aminy katecholowe – furosemid może zmniejszać oddziaływanie amin katecholowych na mięśniówkę tętnic, co może osłabiać ich działanie naczynioskurczowe.⁶

Interakcje z lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – indometacyna i inne NLPZ mogą zmniejszać wydalanie sodu w moczu i osłabiać działanie moczopędne oraz przeciwnadciśnieniowe furosemidu poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Jednoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek.⁷

Salicylany – furosemid nasila działanie salicylanów, co może prowadzić do wystąpienia objawów zatrucia salicylanami, zwłaszcza przy stosowaniu wysokich dawek tych leków.⁸

Kortykosteroidy – równoczesne podawanie furosemidu z kortykosteroidami może wywołać zatrzymanie sodu w organizmie. Kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo zwiększają również ryzyko wystąpienia hipokaliemii.⁹

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Furosemid zmniejsza siłę działania insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. U pacjentów z cukrzycą leczonych jednocześnie furosemidem należy regularnie kontrolować stężenie glukozy w surowicy krwi i w razie potrzeby dostosować (zwiększyć) dawkę leków przeciwcukrzycowych.¹⁰

Interakcje z antybiotykami i lekami cytotoksycznymi

Aminoglikozydy – furosemid może nasilać działanie ototoksyczne aminoglikozydów i innych leków ototoksycznych. Działanie to może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń słuchu, dlatego połączenie furosemidu z aminoglikozydami należy stosować jedynie w uzasadnionych medycznie przypadkach.¹¹

Cisplatyna – ryzyko działania ototoksycznego występuje również przy podawaniu furosemidu z cisplatyną. Ponadto, nefrotoksyczność cisplatyny może być zwiększona, jeśli furosemid nie jest podawany w niskich dawkach (np. 40 mg u pacjentów z prawidłową funkcją nerek) oraz w przypadku dodatniego bilansu płynów podczas stosowania wymuszonej diurezy w trakcie terapii cisplatyną.¹²

Antybiotyki nefrotoksyczne – podczas równoczesnego stosowania furosemidu z antybiotykami o działaniu nefrotoksycznym zwiększa się ich nefrotoksyczność.¹³

Cefalosporyny – u pacjentów otrzymujących równocześnie z furosemidem wysokie dawki niektórych cefalosporyn może wystąpić upośledzenie czynności nerek.¹⁴

Interakcje z lekami psychotropowymi

Lit – furosemid zwiększa toksyczność litu podczas równoczesnego stosowania. Nie zaleca się łącznego stosowania tych leków. Jeżeli takie leczenie jest konieczne, pacjent powinien być hospitalizowany, a stężenie litu w surowicy krwi regularnie kontrolowane.¹⁵

Rysperydon – należy zachować ostrożność i ocenić stosunek korzyści do ryzyka przy równoczesnym stosowaniu rysperydonu i furosemidu. Szczególnej uwagi wymaga zwiększona śmiertelność u pacjentów w podeszłym wieku z demencją otrzymujących jednocześnie rysperydon i furosemid.¹⁶

Karbamazepina – jednoczesne stosowanie furosemidu z karbamazepiną może zwiększać ryzyko hiponatremii.¹⁷

Interakcje z innymi lekami

Leki zwiotczające mięśnie – furosemid wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. tubokurarynę).¹⁸

Fenytoina – fenytoina i jej pochodne stosowane przez dłuższy czas osłabiają działanie moczopędne furosemidu.¹⁹

Sukralfat – doustne podanie furosemidu i sukralfatu należy rozdzielić co najmniej dwugodzinną przerwą, gdyż sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu z przewodu pokarmowego, przez co zmniejsza efekt jego działania.²⁰

Probenecyd, metotreksat i inne leki, które podobnie jak furosemid są w znacznym stopniu wydalane przez kanaliki nerkowe, mogą zmniejszać działanie furosemidu. Z drugiej strony, furosemid może zmniejszać wydalanie kanalikowe tych leków. Stosowanie dużych dawek (zarówno furosemidu, jak i innych leków) może prowadzić do zwiększenia stężenia w surowicy i ryzyka wystąpienia działań niepożądanych przypisanych furosemidowi lub innym równocześnie stosowanym lekom.²¹

Cyklosporyna – równoczesne podawanie cyklosporyny i furosemidu zwiększa ryzyko wystąpienia dny moczanowej.²²

Znaczenie zaburzeń elektrolitowych w interakcjach

Zaburzenia elektrolitowe wywołane przez furosemid mogą zwiększać toksyczność niektórych leków. Hipokaliemia i hipomagnezemia mogą nasilać działanie niepożądane glikozydów naparstnicy oraz leków wywołujących wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym.²³

Poza hipokaliemią, również inne zaburzenia elektrolitowe mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jednocześnie stosowanych leków. Zwiększone ryzyko hiponatremii występuje przy jednoczesnym stosowaniu furosemidu z karbamazepiną lub aminoglutemidem.²⁴

Interakcje furosemidu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie furosemidu może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku, co może skutkować nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi (hipotonią ortostatyczną). Alkohol rozszerza naczynia krwionośne i działa moczopędnie, co w połączeniu z działaniem furosemidu może prowadzić do zwiększonego ryzyka odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie hipokaliemii.²⁵

Dodatkowo, alkohol może nasilać działanie hepatotoksyczne niektórych leków, co przy długotrwałej terapii furosemidem i regularnym spożywaniu alkoholu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby. Pacjentom leczonym furosemidem zaleca się całkowitą abstynencję lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu.

Tabela interakcji furosemidu z innymi lekami