Właściwości farmakokinetyczne finasterydu

Właściwości farmakokinetyczne finasterydu obejmują szereg procesów, którym podlega ten lek w organizmie – od momentu przyjęcia przez pacjenta aż do jego wydalenia. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę parametrów farmakokinetycznych finasterydu w dawce 5 mg, który jest składnikiem aktywnym produktu leczniczego Finahit.¹

Wchłanianie

Dostępność biologiczna finasterydu po podaniu doustnym jest wysoka i wynosi około 80%. Dynamika wchłaniania charakteryzuje się osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu już po około 2 godzinach od momentu przyjęcia leku. Pełny proces wchłaniania finasterydu zostaje zakończony po upływie 6-8 godzin od podania.²

Dystrybucja

Finasteryd charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, który wynosi około 93%, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję w organizmie. Parametry farmakokinetyczne dystrybucji finasterydu zostały dobrze określone: klirens w osoczu wynosi około 165 ml/min (z zakresem 70-279 ml/min), natomiast objętość dystrybucji osiąga wartość 76 l (z zakresem 44-96 l).

Przy regularnym, wielokrotnym podawaniu leku zaobserwowano zjawisko kumulacji niewielkich ilości finasterydu w organizmie. Na podstawie badań obliczono, że po podawaniu standardowej dawki dobowej 5 mg, minimalne stężenie finasterydu w stanie stacjonarnym osiąga poziom 8-10 ng/ml i co istotne, utrzymuje się on na stabilnym poziomie przez dłuższy czas.³

Biotransformacja

Głównym miejscem biotransformacji finasterydu jest wątroba. Istotnym aspektem metabolizmu tego leku jest fakt, że finasteryd nie wpływa w znaczący sposób na układ enzymatyczny związany z cytochromem P450, co zmniejsza ryzyko interakcji z innymi lekami metabolizowanymi przez ten układ. W procesie metabolizmu finasterydu powstają dwa metabolity, które wykazują słabe działanie hamujące w stosunku do enzymu 5α-reduktazy.⁴

Wydalanie

Średni okres półtrwania finasterydu w osoczu wynosi 6 godzin, z zakresem wahań od 4 do 12 godzin. Warto zauważyć, że u mężczyzn powyżej 70 roku życia okres ten jest dłuższy i wynosi średnio 8 godzin (z zakresem 6-15 godzin), co należy uwzględnić przy planowaniu terapii w tej grupie wiekowej.

Badania z użyciem finasterydu znakowanego radioaktywnie wykazały, że około 39% (zakres 32-46%) podanej dawki jest wydalane w moczu w postaci metabolitów. Co istotne, w moczu praktycznie nie wykrywa się finasterydu w postaci niezmienionej. Większa część podanej dawki, bo około 57% (zakres 51-64%), jest wydalana z kałem.^{70 roku życia: 8 godzin, zakres 6-15 godzin). Po podaniu finasterydu znakowanego radioaktywnie około 39% (32-46%) podanej dawki jest wydalane w moczu w postaci metabolitów. W moczu praktycznie nie wykrywa się finasterydu w postaci niezmienionej. Około 57% (51-64%) całkowitej dawki jest wydalane z kałem.”>5}

Przenikanie przez bariery biologiczne

Badania wykazały, że finasteryd przenika przez barierę krew-mózg, co może mieć znaczenie dla jego działania ogólnoustrojowego. Ponadto, wykryto niewielkie ilości finasterydu w nasieniu leczonych pacjentów.

Szczegółowe badania przeprowadzone u zdrowych ochotników (n=69) przyjmujących 5 mg finasterydu na dobę przez okres od 6 do 24 tygodni wykazały, że stężenie finasterydu w nasieniu osiągnęło wartości od niewykrywalnych (<0,1 ng/ml) do 10,54 ng/ml. We wcześniejszym badaniu, przeprowadzonym przy użyciu mniej czułej metody analitycznej, stężenia finasterydu w nasieniu u 16 badanych przyjmujących tę samą dawkę 5 mg na dobę wahały się od niewykrywalnych (<1,0 ng/ml) do 21 ng/ml.

Na podstawie przyjętej 5 ml objętości ejakulatu, określono ilość finasterydu w nasieniu jako 50- do 100-krotnie mniejszą niż dawka 5 µg finasterydu, która nie wykazywała wpływu na stężenie krążącego DHT (dihydrotestosteronu) u mężczyzn.<sup data-drug="Finahit" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Wykazano, że finasteryd przenika przez barierę krew-mózg. Niewielkie ilości finasterydu wykryto w nasieniu leczonych pacjentów. W dwóch badaniach u zdrowych ochotników (n=69) otrzymujących 5 mg finasterydu na dobę przez okres 6 – 24 tygodni, stężenie finasterydu w nasieniu osiągnęło wartości od niewykrywalnej (<0,1 ng/ml) do 10,54 ng/ml. We wcześniejszym badaniu przy użyciu mniej czułej metody, stężenia finasterydu w nasieniu u 16 badanych przyjmujących 5 mg finasterydu na dobę wahały się od niewykrywalnych (6

Farmakokinetyka w stanach patologicznych

Wpływ zaburzeń czynności nerek

U pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek, charakteryzującymi się klirensem kreatyniny w zakresie 9-55 ml/min, dystrybucja pojedynczej dawki znakowanego radioaktywnie finasterydu (14C-finasterydu) nie różniła się od dystrybucji obserwowanej u zdrowych ochotników. W tej grupie pacjentów nie stwierdzono również różnic w stopniu wiązania finasterydu z białkami osocza.

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaobserwowano zmianę dróg eliminacji metabolitów finasterydu – część metabolitów, która normalnie jest wydalana przez nerki, była wydalana alternatywną drogą z kałem. Wydalanie z kałem zwiększa się proporcjonalnie do zmniejszenia wydalania metabolitów z moczem, co stanowi mechanizm kompensacyjny.

Na podstawie tych obserwacji farmakologicznych, nie jest konieczne dostosowanie dawkowania finasterydu u niedializowanych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.⁷