Enema
Roztwór doodbytniczy, (32,2 mg + 139 mg)/ml
Produkt leczniczy jest roztworem doodbytniczym zawierającym disodu fosforan dwunastowodny oraz sodu diwodorofosforan jednowodny. Składniki te służą do oczyszczania jelita grubego oraz łagodzenia zaparć. Preparat stosuje się przed badaniami diagnostycznymi, zabiegami operacyjnymi oraz po porodzie w celu oczyszczenia jelita ze złogów. Może być również używany do usuwania środka kontrastowego po badaniu radiologicznym.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- oczyszczanie jelito grube po poród
- oczyszczanie jelito grube po zabiegu operacyjnym
- oczyszczanie jelito grube przed badaniem diagnostycznym
- oczyszczanie jelito grube przed poród
- oczyszczanie jelito grube przed zabiegiem operacyjnym
- oczyszczanie jelito grube ze złogi środek kontrastowy po badaniu radiologicznym
- zaparcie
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Enema w stężeniu 32,2 mg + 139 mg/ml jest podawany wyłącznie doodbytniczo w formie wlewu, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych zalecana objętość wynosi 120-150 ml, natomiast u dzieci dawkowanie jest następujące: poniżej 14 kg – 30 ml, 14-27 kg – 60 ml, 28-40 kg – 90 ml. W przypadku pacjentów z odwodnieniem należy zmniejszyć objętość wlewu ze względu na ryzyko pogłębienia odwodnienia przez hipertoniczny roztwór. Lek nie powinien być stosowany częściej niż raz na dobę, a maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 7 dni. Roztwór podaje się wieczorem przed planowanym badaniem lub zabiegiem oraz w dniu operacji, z możliwością powtórzenia wlewu poprzedzającego operację w przypadku niewystarczającego oczyszczenia.
Podawanie Enema wymaga zastosowania aplikatora i wprowadzenia roztworu o temperaturze pokojowej do odbytnicy, kierując końcówkę w stronę pępka. Po aplikacji pacjent powinien pozostać w wybranej pozycji (Sima, kolankowo-łokciowej lub umożliwiającej samodzielne wykonanie wlewu) przez 2-5 minut do momentu wystąpienia parcia, a następnie dokonać wypróżnienia. Po zabiegu zaleca się podanie doustnie dodatkowej porcji płynów w celu zapobiegania odwodnieniu. Wskazówki dotyczące pozycji i techniki aplikacji mają na celu zwiększenie komfortu pacjenta oraz skuteczność oczyszczenia jelit przed procedurami diagnostycznymi lub chirurgicznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
-
Interakcje leku
Produkt leczniczy ENEMA, zawierający disodu fosforan dwunastowodny oraz sodu diwodorofosforan jednowodny, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne związane z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej. Szczególnie istotne jest ryzyko hiperfosfatemii, hipokalcemii, hipokaliemii, hipernatremii oraz kwasicy, które mogą nasilać działania niepożądane leków blokujących kanały wapniowe, diuretyków, preparatów litu oraz innych leków wpływających na równowagę jonową. W przypadku preparatów litowych, hipernatremia indukowana przez ENEMA może obniżać stężenie litu w surowicy, co skutkuje zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Zaleca się monitorowanie stężeń elektrolitów (wapnia, fosforanów, potasu, sodu) oraz litu, a także ocenę stanu nawodnienia pacjenta podczas stosowania ENEMA, zwłaszcza w połączeniu z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym i lekami wydłużającymi odstęp QT, gdzie ryzyko arytmii jest bardzo wysokie.
Ponadto, spożywanie alkoholu podczas terapii produktem ENEMA jest niewskazane ze względu na potencjalne nasilenie odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych (w tym hipokaliemii i hipomagnezemii) oraz działania przeczyszczającego, co może zwiększać ryzyko zawrotów głowy i zaburzeń równowagi. Alkohol, wykazując efekt moczopędny, może potęgować osmotyczne działanie fosforanów, dlatego zaleca się unikanie jego spożycia podczas stosowania ENEMA oraz przez 24 godziny po jego podaniu. W praktyce klinicznej konieczne jest indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające jego stan kliniczny, choroby współistniejące oraz stosowane leki, z uwzględnieniem ścisłego monitorowania parametrów elektrolitowych i ewentualnej korekty dawkowania leków współistniejących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
arytmia, biegunka, bloker kanału wapniowego, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba psychiczna, disodu fosforan dwunastowodny, diuretyk, efekt przeczyszczający, elektrokardiogram, farmakodynamika, farmakokinetyka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperfosfatemia, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica, lek moczopędny, odwodnienie, preparat litu, sodu diwodorofosforan jednowodny, stężenie litu, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie równowagi jonowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zawroty głowy -
Profil bezpieczeństwa leku
W przypadku stosowania fosforanów sodowych u kobiet karmiących zaleca się ostrożność ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych oraz możliwość przenikania substancji do mleka matki. Wyjątkowo dopuszcza się pojedynczą aplikację przed i po porodzie, z zaleceniem odrzucenia odciągniętego pokarmu do 24 godzin po podaniu wlewu. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest monitorowanie gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej, aby uniknąć powikłań takich jak hiperfosfatemia. Stosowanie u tych grup powinno być rozważane jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
Produkt nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co pozwala na jego bezpieczne stosowanie w tym kontekście. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji z alkoholem oraz stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka i korzyści w tych przypadkach. W praktyce klinicznej zaleca się szczegółowe monitorowanie elektrolitów u pacjentów narażonych na zaburzenia metaboliczne podczas terapii fosforanami sodowymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
-
Przeciwwskazania
Roztwór doodbytniczy Enema zawiera disodu fosforan dwunastowodny (32,2 mg/ml) oraz sodu diwodorofosforan jednowodny (139 mg/ml) i posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnie nie należy stosować go u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, niedrożnością jelit, zarośnięciem odbytu, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, krwawieniem z jelita grubego, zapaleniem wyrostka robaczkowego oraz u osób z objawami bólu brzucha, nudności i wymiotów, które mogą wskazywać na nierozpoznane schorzenia przewodu pokarmowego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca i nadciśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko zaburzeń gospodarki elektrolitowej i retencji płynów, a także u osób z niewydolnością nerek, gdzie może indukować hiperfosfatemię i hipernatremię. Nie zaleca się stosowania Enema u dzieci poniżej 3 roku życia oraz u pacjentów odwodnionych, ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych.
Stosowanie roztworu Enema powinno być również ostrożnie rozważone u pacjentów w podeszłym wieku z obniżoną funkcją nerek, osób z zaburzeniami elektrolitowymi, pacjentów przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową (np. diuretyki, inhibitory ACE, blokery kanału wapniowego), a także u osób z zaburzeniami perystaltyki jelit i osłabionym odruchem defekacji. Przewlekłe lub częste stosowanie preparatu może prowadzić do uzależnienia od leków przeczyszczających oraz zaburzeń fizjologicznej funkcji jelit. Po zabiegach operacyjnych w obrębie jamy brzusznej, miednicy mniejszej lub po zabiegach proktologicznych stosowanie Enema jest odradzane ze względu na ryzyko powikłań. U kobiet w ciąży i karmiących piersią, szczególnie w pierwszym trymestrze, zaleca się rozważenie alternatywnych metod leczenia zaparć, aby uniknąć potencjalnych zaburzeń elektrolitowych mogących negatywnie wpłynąć na przebieg ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
bloker kanału wapniowego, choroba nerek, disodu fosforan dwunastowodny, diuretyk, hiperfosfatemia, hipernatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, krwawienie z jelita grubego, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność jelit, perforacja jelita, perforacja wyrostka, reakcja alergiczna, retencja płynów, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, uzależnienie od leków przeczyszczających, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zabieg proktologiczny, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie perystaltyki jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, zaparcie, zarośnięcie odbytu -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat ENEMA zawiera disodu fosforan dwunastowodny (32,2 mg/ml) oraz sodu diwodorofosforan jednowodny (139 mg/ml) w roztworze doodbytniczym. Dane przedkliniczne są ograniczone, jednak dostępne badania nie wykazały toksyczności na procesy rozrodcze u zwierząt przy dawkach terapeutycznych odpowiadających stosowanym u ludzi. Substancje czynne nie wykazują działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność, co potwierdza ich bezpieczeństwo w kontekście reprodukcyjnym.
Brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności czy karcynogenności substancji czynnych preparatu ENEMA. Mimo to, wieloletnie doświadczenie kliniczne oraz brak doniesień o poważnych działaniach niepożądanych przy stosowaniu fosforanów doodbytniczo wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa i korzystny stosunek korzyści do ryzyka. Wszystkie istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa zostały uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego, co umożliwia bezpieczne stosowanie preparatu w praktyce medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
-
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Enema jest dostępny w formie roztworu doodbytniczego o stężeniu 32,2 mg/ml disodu fosforanu dwunastowodnego (Dinatrii phosphas dodecahydricus) oraz 139 mg/ml sodu diwodorofosforanu jednowodnego (Natrii dihydrogenophosphas monohydricus). Roztwór zawiera również metylu parahydroksybenzoesan (0,5 mg/ml) jako substancję konserwującą oraz wodę oczyszczoną jako rozpuszczalnik. Preparat jest przeznaczony do podawania doodbytniczego za pomocą specjalnego aplikatora, co umożliwia precyzyjne i wygodne dawkowanie.
Enema jest dostępna w opakowaniach zawierających 150 ml roztworu, z wymienną zakrętką wyposażoną w aplikator, a także w opakowaniach zbiorczych dla lecznictwa zamkniętego (50 butelek po 150 ml). Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, a jego okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przygotowania i usuwania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
aplikator doodbytniczy, disodu fosforan dwunastowodny, lecznictwo zamknięte, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doodbytnicze, postać farmaceutyczna, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, substancja konserwująca, substancja o znanym działaniu -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy ENEMA wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej, takich jak hipernatremia, hiperfosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia oraz kwasica. W przypadku braku wypróżnienia w ciągu 5 minut od podania, krwawienia z odbytu lub nasilonych skurczów jelit, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki moczopędne, ze sztucznym odbytem, zaburzeniami równowagi jonowej, wodobrzuszem, zmianami błony śluzowej odbytnicy, a także osoby osłabione i w podeszłym wieku. U dzieci powyżej 3 lat ENEMA stosuje się wyłącznie pod nadzorem lekarskim, z zachowaniem szczególnej ostrożności u dzieci do 5 lat.
Podawanie ENEMA u pacjentów nieprzytomnych, z ograniczoną świadomością lub chorobami serca powinno odbywać się wyłącznie w obecności wykwalifikowanego personelu medycznego. Przed zabiegami operacyjnymi zaleca się kontrolę stężenia elektrolitów w surowicy, aby zapobiec i skorygować ewentualne zaburzenia. Monitorowanie poziomu elektrolitów jest również wskazane u pacjentów z grup ryzyka hiperfosfatemii, zarówno przed, jak i po zastosowaniu leku. Pacjentów należy poinformować o spodziewanym wystąpieniu płynnych stolców oraz konieczności zwiększonego spożycia płynów w celu zapobiegania odwodnieniu. Długotrwałe i powtarzające się stosowanie ENEMA może prowadzić do przyzwyczajenia, zmniejszenia skuteczności oraz rozwoju przewlekłego zaparcia i zależności od środków przeczyszczających.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Enema
gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperfosfatemia, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, krwawienie z odbytu, kwasica, lek moczopędny, odwodnienie, owrzodzenie, płynny stolec, przewlekłe zaparcie, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz jelit, środek przeczyszczający, sztuczny odbyt, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi jonowej -
Właściwości farmakodynamiczne
Preparat ENEMA jest lekiem przeczyszczającym z grupy środków działających na przewód pokarmowy, podawanym w formie wlewek doodbytniczych. Zawiera hipertoniczny roztwór fosforanów sodu, w tym disodu fosforan dwunastowodny w stężeniu 32,2 mg/ml oraz sodu diwodorofosforan jednowodny w stężeniu 139 mg/ml. Mechanizm działania opiera się na efekcie osmotycznym, który powoduje zatrzymanie wody w świetle jelita grubego, co prowadzi do zmiękczenia mas kałowych i stymulacji odruchu defekacji poprzez rozciągnięcie ścian jelita. Preparat jest podawany doodbytniczo, co zapewnia szybki początek działania i ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową.
ENEMA zawiera również metylu parahydroksybenzoesan w ilości 0,5 mg/ml jako substancję konserwującą. Dzięki bezpośredniemu podaniu do jelita grubego preparat skutecznie oczyszcza jelito, ułatwiając pasaż treści jelitowej. Jego zastosowanie jest szczególnie wskazane w sytuacjach wymagających szybkiego działania przeczyszczającego, a forma roztworu doodbytniczego umożliwia precyzyjne dostarczenie substancji czynnych do miejsca działania, minimalizując ryzyko działań niepożądanych systemowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
disodu fosforan dwunastowodny, działanie osmotyczne, efekt osmotyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fosforan sodu, jelito grube, metylu parahydroksybenzoesan, oczyszczenie jelita grubego, odruch defekacji, postać farmaceutyczna, roztwór doodbytniczy, roztwór hipertoniczny, sodu diwodorofosforan jednowodny, środek przeczyszczający, wlewka doodbytnicza -
Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy Enema, zawierający disodu fosforan dwunastowodny oraz sodu diwodorofosforan jednowodny, podawany doodbytniczo charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem substancji czynnych do krążenia ogólnego. Większość jonów fosforanowych pozostaje w świetle jelita grubego, gdzie wywiera działanie terapeutyczne. Wchłonięte jony fosforanowe dystrybuują się do przestrzeni pozanaczyniowej oraz śródkomórkowej, podlegając regulacji homeostatycznej gospodarki wodno-elektrolitowej. Substancje te nie ulegają istotnym przemianom metabolicznym, a ich eliminacja odbywa się głównie przez nerki z moczem, z mniejszym udziałem wydalania z kałem.
Brak jest danych dotyczących farmakokinetyki Enema u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, osób starszych oraz dzieci. Ze względu na dominujący nerkowy mechanizm eliminacji jonów fosforanowych, zaleca się ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Parametry farmakokinetyczne wskazują na niewielkie wchłanianie, dystrybucję do przestrzeni pozanaczyniowej i śródkomórkowej oraz eliminację głównie z moczem, co jest zgodne z fizjologicznym modelem gospodarki fosforanowej organizmu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
aplikacja doodbytnicza, disodu fosforan dwunastowodny, droga nerkowa, działanie terapeutyczne, farmakokinetyka, gospodarka wodno-elektrolitowa, jelito grube, jon fosforanowy, krążenie ogólne, mechanizm homeostatyczny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przestrzeń pozanaczyniowa, przestrzeń śródkomórkowa, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Roztwór doodbytniczy Enema, zawierający disodu fosforan dwunastowodny oraz sodu diwodorofosforan jednowodny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, które mogą negatywnie wpływać na matkę i płód. Dane przedkliniczne dotyczące wpływu fosforanów sodowych na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu są niewystarczające, co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa. Stosowanie Enema w ciąży generalnie nie jest zalecane, z wyjątkiem pojedynczej aplikacji przed lub po porodzie, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. W przypadku karmienia piersią istnieje ryzyko przenikania fosforanów do mleka matki, dlatego zaleca się odrzucenie pokarmu przez 24 godziny po podaniu leku oraz monitorowanie stanu dziecka.
Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach, w tym o możliwości wystąpienia objawów zaburzeń elektrolitowych takich jak osłabienie, drgawki czy zaburzenia rytmu serca, które wymagają natychmiastowej konsultacji medycznej. W przypadku kobiet planujących ciążę należy podkreślić ograniczone dane dotyczące wpływu Enema na płodność i rozważyć alternatywne metody leczenia. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być oparta na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, a pacjentka powinna być w pełni świadoma potencjalnych skutków ubocznych i konieczności odpowiedniego nawodnienia organizmu przed i po podaniu leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, disodu fosforan dwunastowodny, drgawka, działanie niepożądane, fosforan sodowy, karmienie piersią, poród, roztwór doodbytniczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sodu diwodorofosforan jednowodny, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy ENEMA, będący roztworem doodbytniczym zawierającym disodu fosforan dwunastowodny (32,2 mg/ml) oraz sodu diwodorofosforan jednowodny (139 mg/ml), wykazuje działanie miejscowe w obrębie jelita grubego bez efektów ogólnoustrojowych. Badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu tego preparatu na ośrodkowy układ nerwowy, w tym na funkcje poznawcze, koordynację wzrokowo-ruchową, czas reakcji czy percepcję, co potwierdza brak wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Substancja pomocnicza metylu parahydroksybenzoesan (0,5 mg) również nie wpływa na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Z uwagi na lokalne działanie i brak wpływu na funkcje psychomotoryczne, nie ma konieczności umieszczania specjalnych adnotacji dotyczących zdolności prowadzenia pojazdów w dokumentacji medycznej, choć zaleca się odnotowanie poinformowania pacjenta o tym fakcie.
W praktyce klinicznej lekarz przepisujący ENEMA powinien przestrzegać zasad komunikacji z pacjentem, informując go o braku wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zwracać uwagę na indywidualne reakcje organizmu, które mogą wystąpić niezależnie od działania leku (np. dyskomfort związany z podaniem doodbytniczym). Podkreślenie znaczenia stosowania preparatu zgodnie z zaleceniami minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W odróżnieniu od leków o działaniu ogólnoustrojowym na ośrodkowy układ nerwowy, ENEMA nie zaburza funkcji psychomotorycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego. Informowanie pacjenta o tych aspektach stanowi element należytej praktyki medycznej i wspiera kompleksową opiekę farmakoterapeutyczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, Dinatrii phosphas dodecahydricus, disodu fosforan dwunastowodny, działanie ogólnoustrojowe, funkcja poznawcza, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwcholinergiczny, metylu parahydroksybenzoesan, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, zaburzenie przewodu pokarmowego, zdolność psychomotoryczna, związek fosforanowy -
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Enema w postaci roztworu doodbytniczego o stężeniu 32,2 mg + 139 mg/ml, zawierający disodu fosforan dwunastowodny oraz sodu diwodorofosforan jednowodny, jest wskazany do szybkiego i skutecznego opróżnienia jelita grubego w przypadku zaparć. Mechanizm działania opiera się na osmotycznych właściwościach fosforanów, które zwiększają zawartość wody w stolcu, zmiękczają masy kałowe oraz stymulują perystaltykę jelitową. Preparat jest również stosowany do oczyszczania jelita przed procedurami diagnostycznymi (kolonoskopia, rektoskopia, sigmoidoskopia), co jest kluczowe dla optymalnej wizualizacji błony śluzowej i zwiększenia dokładności diagnozy.
Enema znajduje zastosowanie także w przygotowaniu jelita przed zabiegami operacyjnymi przewodu pokarmowego, minimalizując ryzyko powikłań związanych z obecnością mas kałowych, a także w okresie pooperacyjnym w celu usprawnienia funkcji jelita. Ponadto, lek jest wskazany do oczyszczania jelita ze złogów środka kontrastowego po badaniach radiologicznych, co zapobiega wpływowi pozostałości kontrastu na wyniki kolejnych badań oraz dyskomfort pacjenta. Enema może być stosowany także przed i po porodzie, ułatwiając przebieg porodu poprzez zmniejszenie ryzyka zanieczyszczenia kałem oraz wspomagając normalizację funkcji jelita w okresie poporodowym, zwłaszcza w przypadku zaparć.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml