Działania niepożądane leku Dasatinib Zentiva

Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę działań niepożądanych związanych ze stosowaniem dazatynibu w postaci tabletek powlekanych (Dasatinib Zentiva). Dane te opierają się na wynikach badań klinicznych obejmujących łącznie 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej, 2388 dorosłych pacjentów z opornością lub nietolerancją imatynibu z CML w fazie przewlekłej lub zaawansowanej lub z ALL Ph+, a także 188 dzieci i młodzieży.¹

Czas trwania terapii i częstotliwość działań niepożądanych

W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów (n=2712) z CML lub ALL Ph+ mediany czasu leczenia wahały się od 6,2 do 60 miesięcy, w zależności od grupy badanej. W grupie pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej mediana czasu leczenia wynosiła około 60 miesięcy, u dorosłych z CML w fazie przewlekłej mediana czasu leczenia wyniosła 29 miesięcy (zakres 0-92,9 miesiąca), natomiast u pacjentów z zaawansowaną CML lub Ph+ ALL – 6,2 miesiąca (zakres 0-93,2 miesiąca).²

W populacji pediatrycznej (n=188) mediana czasu leczenia wynosiła 26,3 miesiąca (zakres 0-99,6 miesiąca), przy czym w podgrupie dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej (n=130) mediana ta była dłuższa i wynosiła 42,3 miesiąca (zakres 0,1-99,6 miesiąca).³

Działania niepożądane występowały u większości pacjentów przyjmujących dazatynib. W całej badanej populacji dorosłych (n=2712) u 19% pacjentów (n=520) działania niepożądane doprowadziły do przerwania leczenia.⁴

Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży

Profil bezpieczeństwa stosowania dazatynibu w populacji pediatrycznej z CML w fazie przewlekłej (Ph+ CML-CP) był zasadniczo zbliżony do obserwowanego u dorosłych pacjentów, niezależnie od stosowanej postaci farmaceutycznej. Kluczową różnicą był brak opisanych przypadków wysięku osierdziowego, wysięku opłucnowego, obrzęku płuc czy nadciśnienia płucnego u dzieci i młodzieży. Spośród 130 pacjentów pediatrycznych z CML-CP leczonych dazatynibem jedynie u 2 (1,5%) wystąpiły działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii.⁵

Szczegółowa charakterystyka działań niepożądanych

Poniżej przedstawiono zestawienie działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów stosujących dazatynib w monoterapii, z wyłączeniem nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych. Dane pochodzą zarówno z badań klinicznych, jak i obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu.⁶

Wyjaśnienie kategorii częstości występowania

Częstość występowania działań niepożądanych w przedstawionej tabeli sklasyfikowano zgodnie z następującymi kryteriami:⁷

• Bardzo często – występujące u co najmniej 1 na 10 pacjentów (≥1/10)
• Często – występujące u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż 1 na 10 pacjentów (≥1/100 do <1/10)
• Niezbyt często – występujące u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż 1 na 100 pacjentów (≥1/1000 do <1/100)
• Rzadko – występujące u co najmniej 1 na 10000, ale mniej niż 1 na 1000 pacjentów (≥1/10000 do <1/1000)
• Częstość nieznana – nie może być określona na podstawie dostępnych danych po wprowadzeniu produktu do obrotu

Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi

Zakażenia jako istotne ryzyko

Wśród najczęściej występujących działań niepożądanych związanych ze stosowaniem dazatynibu znajdują się zakażenia różnego pochodzenia. Szczególnie niepokojące są przypadki zakażeń o ciężkim przebiegu, jak zapalenie płuc i posocznica (sepsa), która niezbyt często może prowadzić do zgonu.⁸

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, co stanowi potencjalnie poważne powikłanie terapii dazatynibem o nieznanej częstości występowania, obserwowane po wprowadzeniu leku do obrotu.⁹

Różnice w profilu bezpieczeństwa u dorosłych i dzieci

Warto zwrócić uwagę, że pomimo ogólnego podobieństwa profilu bezpieczeństwa dazatynibu u dzieci i dorosłych, u pacjentów pediatrycznych nie odnotowano niektórych poważnych działań niepożądanych obserwowanych u dorosłych. Dotyczy to w szczególności powikłań płucnych i kardiologicznych – wysięku osierdziowego, wysięku opłucnowego, obrzęku płuc oraz nadciśnienia płucnego.¹⁰