Interakcje leku
Dasatinib Viatris 20 mg

Dazatynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu i tym samym na skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, rytonawir, sok grejpfrutowy) zwiększają ekspozycję na dazatynib, co może nasilać działania niepożądane, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca) mogą obniżać AUC dazatynibu nawet o 82%, co grozi zmniejszeniem skuteczności leczenia. Ponadto, leki modyfikujące pH soku żołądkowego, takie jak inhibitory pompy protonowej (omeprazol) i antagoniści receptora H₂ (famotydyna), znacząco obniżają biodostępność dazatynibu (zmniejszenie AUC odpowiednio o 43% i 61%), co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania. Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające wodorotlenek aluminium/magnezu zmniejszają AUC dazatynibu o 55% i Cmax o 58%, jednak podanie ich z co najmniej 2-godzinnym odstępem czasowym minimalizuje interakcje.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Dazatynib, substancja czynna leku Dasatinib Viatris, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co wynika głównie z jego metabolizmu przez układ enzymatyczny cytochromu P450, a w szczególności izoenzym CYP3A4. Interakcje farmakologiczne mogą prowadzić do istotnych zmian stężenia dazatynibu w osoczu, co może wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii.1

Substancje zwiększające stężenie dazatynibu w osoczu

Jednoczesne stosowanie dazatynibu z produktami leczniczymi lub substancjami, które silnie hamują CYP3A4, może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na dazatynib, potencjalnie nasilając jego działania niepożądane. Do silnych inhibitorów CYP3A4 należą między innymi leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, itrakonazol), niektóre antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna), leki przeciwwirusowe (np. rytonawir) oraz sok grejpfrutowy. Z tego powodu nie zaleca się ogólnoustrojowego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 u pacjentów przyjmujących dazatynib.2

Dazatynib w stężeniach istotnych klinicznie wiąże się z białkami osocza w około 96%. Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających interakcje dazatynibu z innymi produktami leczniczymi wiążącymi się z białkami, a potencjał wypierania i jego kliniczne znaczenie nie są w pełni poznane.3

Substancje zmniejszające stężenie dazatynibu w osoczu

Leki indukujące aktywność CYP3A4 mogą znacząco zmniejszać stężenie dazatynibu w osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia jego skuteczności terapeutycznej. W badaniach klinicznych wykazano, że podanie ryfampicyny (600 mg wieczorem przez 8 dni), silnego induktora CYP3A4, spowodowało zmniejszenie pola pod krzywą (AUC) dazatynibu aż o 82%. Inne leki o działaniu indukującym CYP3A4 to:

  • Deksametazon – słaby induktor, przewiduje się zmniejszenie AUC dazatynibu o około 25%, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego
  • Fenytoina – może istotnie zwiększać metabolizm dazatynibu
  • Karbamazepina – może zmniejszać stężenie dazatynibu w osoczu
  • Fenobarbital – potencjalnie zmniejsza ekspozycję na dazatynib
  • Produkty roślinne zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – mogą istotnie zmniejszać stężenia dazatynibu

Z uwagi na powyższe, nie zaleca się jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 z dazatynibem. U pacjentów wymagających leczenia ryfampicyną lub innymi induktorami CYP3A4 należy rozważyć alternatywne leki o słabszym działaniu indukującym enzymy.4

Interakcje z lekami wpływającymi na wydzielanie kwasu żołądkowego

Rozpuszczalność dazatynibu jest zależna od pH, więc wszelkie leki modyfikujące pH soku żołądkowego mogą wpływać na wchłanianie i biodostępność dazatynibu. Wyróżniamy dwie główne grupy takich leków:

Antagoniści receptora histaminowego H₂ i inhibitory pompy protonowej

Przewlekłe stosowanie leków hamujących wydzielanie kwasu żołądkowego może istotnie zmniejszać ekspozycję na dazatynib. W badaniach klinicznych wykazano, że:

  • Podanie famotydyny (antagonista H₂) 10 godzin przed pojedynczą dawką dazatynibu zmniejszyło ekspozycję na dazatynib o 61%
  • Stosowanie omeprazolu (inhibitor pompy protonowej) w dawce 40 mg przez 4 dni przed podaniem 100 mg dazatynibu spowodowało zmniejszenie AUC dazatynibu o 43% i wartości Cmax o 42%

W przypadku pacjentów leczonych dazatynibem zaleca się rozważenie stosowania leków zobojętniających sok żołądkowy zamiast antagonistów receptora H₂ lub inhibitorów pompy protonowej.5

Leki zobojętniające sok żołądkowy

Jednoczesne podanie leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających wodorotlenek aluminium/wodorotlenek magnezu z preparatem Dasatinib Viatris zmniejsza AUC dazatynibu o 55% i Cmax o 58%. Jednakże, gdy leki te są podawane 2 godziny przed lub 2 godziny po przyjęciu dazatynibu, nie obserwuje się istotnych zmian w stężeniu lub ekspozycji na dazatynib. Dlatego, aby zminimalizować interakcje, leki zobojętniające należy podawać co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po zastosowaniu dazatynibu.6

Wpływ dazatynibu na stężenie innych leków w osoczu

Dazatynib może również modyfikować działanie innych leków, szczególnie tych metabolizowanych przez CYP3A4. W badaniach klinicznych wykazano, że podanie dazatynibu w dawce 100 mg zwiększało ekspozycję na symwastatynę (substrat CYP3A4) przez zwiększenie AUC o 20% i Cmax o 37%. Efekt ten może być jeszcze silniejszy po wielokrotnym podaniu dazatynibu.7

Szczególną ostrożność należy zachować stosując substraty CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym, takie jak:

  • Astemizol – lek przeciwhistaminowy
  • Terfenadyna – lek przeciwhistaminowy
  • Cyzapryd – prokinetyk przewodu pokarmowego
  • Pimozyd – lek przeciwpsychotyczny
  • Chinidyna – lek przeciwarytmiczny
  • Beprydil – lek stosowany w chorobie wieńcowej
  • Alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) – stosowane w migrenie

Z danych in vitro wynika również potencjalne ryzyko interakcji z substratami CYP2C8, takimi jak glitazony (np. rozyglitazon, pioglitazon), które są stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2.8

Interakcje dazatynibu z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających interakcje dazatynibu z alkoholem. Należy jednak rozważyć potencjalne ryzyko takiej interakcji z kilku powodów:

  • Zarówno dazatynib, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do konkurencji o enzymy metabolizujące
  • Alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane dazatynibu, szczególnie związane z układem pokarmowym (nudności, wymioty, biegunka)
  • Przewlekłe spożycie alkoholu może indukować enzymy CYP3A4, potencjalnie zmniejszając stężenie dazatynibu w osoczu
  • Jednorazowe spożycie dużych ilości alkoholu może hamować aktywność enzymów wątrobowych, co teoretycznie może zwiększać narażenie na dazatynib

Z uwagi na brak jednoznacznych danych klinicznych dotyczących tej interakcji oraz potencjalne ryzyko, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu dazatynibu i alkoholu. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych konsekwencjach takiej interakcji i w miarę możliwości unikać spożywania alkoholu podczas terapii dazatynibem.

Interakcje u dzieci i młodzieży

Należy podkreślić, że badania dotyczące interakcji lekowych przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Brak jest specyficznych danych na temat interakcji lekowych dazatynibu u dzieci i młodzieży, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu dazatynibu z innymi lekami w tej grupie wiekowej.9

Tabela interakcji lekowych dazatynibu

Grupa leków/substancji Przedstawiciele Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Silne inhibitory CYP3A4 Ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, rytonawir, telitromycyna, sok grejpfrutowy Hamowanie metabolizmu dazatynibu Zwiększenie ekspozycji na dazatynib, nasilenie działań niepożądanych Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Silne induktory CYP3A4 Ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca Indukcja metabolizmu dazatynibu Zmniejszenie stężenia dazatynibu w osoczu (AUC zmniejszone nawet o 82%), ryzyko nieskuteczności terapii Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Jeśli to konieczne, należy rozważyć alternatywne leki o słabszym działaniu indukującym
Słabe induktory CYP3A4 Deksametazon Umiarkowana indukcja metabolizmu dazatynibu Zmniejszenie AUC dazatynibu o około 25% Niski Dozwolone jednoczesne stosowanie
Inhibitory pompy protonowej Omeprazol i inne Zmniejszenie rozpuszczalności dazatynibu poprzez wzrost pH soku żołądkowego Zmniejszenie AUC dazatynibu o 43% i Cmax o 42% Wysoki Należy unikać jednoczesnego stosowania
Antagoniści receptora H₂ Famotydyna i inne Zmniejszenie rozpuszczalności dazatynibu poprzez wzrost pH soku żołądkowego Zmniejszenie ekspozycji na dazatynib o 61% Wysoki Należy unikać jednoczesnego stosowania
Leki zobojętniające sok żołądkowy Preparaty zawierające wodorotlenek aluminium i/lub magnezu Zmniejszenie rozpuszczalności dazatynibu poprzez wzrost pH soku żołądkowego Zmniejszenie AUC dazatynibu o 55% i Cmax o 58% Wysoki przy jednoczesnym podaniu, niski przy odpowiednim odstępie czasowym Podawać co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po dazatynibie
Substraty CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym Astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydil, alkaloidy sporyszu Hamowanie metabolizmu tych leków przez dazatynib Zwiększenie ekspozycji na te leki, ryzyko nasilenia działań niepożądanych Umiarkowany do wysokiego Zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu
Substraty CYP2C8 Glitazony (rozyglitazon, pioglitazon) Potencjalne hamowanie metabolizmu przez dazatynib Możliwe zwiększenie stężenia glitazonów Niski do umiarkowanego Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu
Alkohol Napoje alkoholowe Konkurencja o enzymy metabolizujące, potencjalne zmiany w metabolizmie wątrobowym Nieprzewidywalny, zależny od wzorca spożycia alkoholu Nieokreślony (brak badań) Zalecane unikanie spożywania alkoholu podczas terapii dazatynibem
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl