Właściwości farmakokinetyczne bromfenaku w postaci kropli do oczu

Bromfenak w postaci kropli do oczu (0,9 mg/ml) wykazuje szczególne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego skuteczność w zastosowaniu okulistycznym. Szczegółowa analiza obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej.¹

Wchłanianie bromfenaku po podaniu miejscowym

Bromfenak charakteryzuje się skutecznym przenikaniem przez rogówkę u pacjentów z zaćmą. Po pojedynczej dawce leku w postaci kropli do oczu średnie szczytowe stężenie w cieczy wodnistej osiąga wartość 79±68 ng/mL po upływie 150-180 minut od aplikacji. Istotną cechą farmakokinetyczną bromfenaku jest długi czas utrzymywania się stężeń terapeutycznych w strukturach oka – stężenia w cieczy wodnistej utrzymują się przez 12 godzin, natomiast mierzalne stężenia w głównych tkankach gałki ocznej, włączając siatkówkę, utrzymują się do 24 godzin.²

Warto podkreślić, że mimo miejscowego podania ocznego, przy stosowaniu bromfenaku w schemacie dwukrotnego podawania na dobę, jego stężenia w osoczu pozostają poniżej granicy oznaczalności, co wskazuje na minimalną ekspozycję ogólnoustrojową.³

Dystrybucja bromfenaku w tkankach oka i wiązanie z białkami

Wiązanie z białkami osocza jest istotną cechą farmakokinetyczną bromfenaku. Badania in vitro wykazały, że substancja w 99,8% występuje w postaci związanej z białkami ludzkiego osocza. Jednocześnie badania in vitro nie wykazały znaczącego biologicznie wiązania z melaniną.⁴

Badania dystrybucji tkankowej przeprowadzone na królikach z zastosowaniem bromfenaku znakowanego izotopowo wykazały specyficzny profil rozmieszczenia substancji w strukturach oka. Najwyższe stężenia po podaniu miejscowym obserwowano w rogówce, następnie w spojówce i cieczy wodnistej. W soczewce i ciele szklistym stwierdzono jedynie niskie stężenia substancji czynnej.⁵

Metabolizm bromfenaku

Dane z badań in vitro wskazują, że bromfenak podlega metabolizmowi głównie za pośrednictwem enzymu CYP2C9. Istotny z punktu widzenia miejscowego stosowania ocznego jest fakt, że enzym ten nie występuje w ciele rzęskowym źrenicy ani w siatkówce/naczyniówce. Dodatkowo aktywność CYP2C9 w rogówce jest minimalna i wynosi mniej niż 1% w porównaniu z jego aktywnością w wątrobie.⁶

U pacjentów otrzymujących bromfenak drogą doustną głównym związkiem w osoczu pozostaje niezmieniony związek macierzysty. W procesie metabolizmu powstaje kilka metabolitów, zarówno skoniugowanych jak i nieskoniugowanych. Głównym metabolitem wydalanym z moczem jest cykliczny amid.⁷

Eliminacja bromfenaku

Bromfenak charakteryzuje się szybką eliminacją z przestrzeni oka. Po podaniu do oka, okres półtrwania substancji w cieczy wodnistej wynosi zaledwie 1,4 godziny, co świadczy o bardzo szybkiej eliminacji.⁸

Dane dotyczące eliminacji ogólnoustrojowej, uzyskane po podaniu doustnym bromfenaku znakowanego izotopem węgla C14 zdrowym ochotnikom, wskazują, że główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem, stanowiące około 82% podanej dawki. Eliminacja z kałem stanowi mniejszą część – około 13% dawki.⁹

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych bromfenaku 0,9 mg/ml