Interakcje leku
Biseptol 960 800 mg + 160 mg
Biseptol (kotrimoksazol), zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Trimetoprim jest inhibitorem transportera OCT2 oraz CYP2C8, a sulfametoksazol hamuje CYP2C9, co prowadzi do zwiększenia stężenia leków takich jak dofetylid (wzrost AUC o 103% i Cmax o 93%), paklitaksel, amiodaron, kumaryny (np. warfaryna), fenytoina (wydłużenie t1/2 o 39%, zmniejszenie klirensu o 27%) oraz pochodne sulfonylomocznika. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie Biseptolu z dofetylidem (ryzyko ciężkich arytmii komorowych) oraz z klozapiną (ryzyko agranulocytozy). Ponadto, kotrimoksazol może zwiększać stężenie digoksyny, a także nasilać toksyczność metotreksatu, co wymaga suplementacji kwasem foliowym u pacjentów z grup ryzyka. W przypadku leków przeciwcukrzycowych (repaglinid, rozyglitazon, pioglitazon) i tiazydowych leków moczopędnych obserwuje się zwiększone ryzyko hipoglikemii i trombocytopenii, co wymaga regularnej kontroli glikemii i morfologii krwi.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje farmakokinetyczne
- Interakcje z lekami transportowanymi przez OCT2
- Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2C8
- Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2C9
- Interakcje farmakodynamiczne oraz interakcje o niezdefiniowanym mechanizmie
- Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
- Interakcje Biseptolu z alkoholem
- Tabela interakcji Biseptolu z innymi lekami
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Biseptol (kotrimoksazol), składający się z sulfametoksazolu i trimetoprimu, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Interakcje te można podzielić na farmakokinetyczne oraz farmakodynamiczne, a ich poznanie jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.1
Interakcje farmakokinetyczne
Trimetoprim jest inhibitorem organicznego transportera kationów 2 (OCT2) oraz słabym inhibitorem CYP2C8, natomiast sulfametoksazol działa jako słaby inhibitor CYP2C9. Mechanizmy te odpowiadają za znaczną część interakcji lekowych Biseptolu.2
Interakcje z lekami transportowanymi przez OCT2
Ogólnoustrojowa ekspozycja na leki transportowane przez OCT2 może znacząco wzrastać podczas jednoczesnego stosowania z kotrimoksazolem. Do tej grupy należą szczególnie dofetylid, amantadyna, memantyna oraz lamiwudyna.3
Dofetylid – jednoczesne stosowanie z Biseptolem jest przeciwwskazane. Badania wykazały, że trimetoprim hamuje nerkowe wydzielanie dofetylidu, co prowadzi do znaczącego zwiększenia stężenia tego leku w osoczu (wzrost AUC o 103% i Cmax o 93% przy dawkowaniu Biseptolu 960 dwa razy na dobę). Zwiększone stężenie dofetylidu może powodować ciężkie arytmie komorowe związane z wydłużeniem odstępu QT, włącznie z zagrażającym życiu torsades de pointes.4
Amantadyna i memantyna – pacjenci przyjmujący te leki jednocześnie z Biseptolem mogą doświadczać zwiększonego ryzyka niepożądanych zdarzeń neurologicznych, takich jak majaczenie (delirium) i mioklonie.5
Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2C8
Ogólnoustrojowa ekspozycja na leki metabolizowane głównie przez CYP2C8 może się zwiększać podczas jednoczesnego podawania z kotrimoksazolem. Klinicznie istotne interakcje dotyczą następujących substancji:6
- Paklitaksel i amiodaron – ze względu na wąski indeks terapeutyczny, nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków z Biseptolem.7
- Dapson – zarówno dapson jak i kotrimoksazol mogą powodować methemoglobinemię, co stwarza możliwość interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Pacjenci otrzymujący oba leki powinni być monitorowani pod kątem wystąpienia methemoglobinemii. Jeśli możliwe, należy rozważyć alternatywną terapię.8
- Repaglinid, rozyglitazon, pioglitazon – pacjenci otrzymujący te leki przeciwcukrzycowe wraz z Biseptolem powinni być regularnie kontrolowani pod kątem wystąpienia hipoglikemii.9
Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2C9
Ogólnoustrojowa ekspozycja na leki metabolizowane głównie przez CYP2C9 może wzrastać przy jednoczesnym podawaniu z kotrimoksazolem. Dotyczy to szczególnie:10
- Kumaryny (warfaryna, acenokumarol, fenprokumon) – kotrimoksazol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych w stopniu wymagającym modyfikacji dawkowania. U pacjentów otrzymujących kumaryny należy regularnie kontrolować parametry krzepnięcia.11
- Fenytoina – kotrimoksazol hamuje metabolizm fenytoiny, co prowadzi do wydłużenia jej okresu półtrwania o około 39% oraz zmniejszenia klirensu o około 27% u osób zażywających oba leki.12
- Pochodne sulfonylomocznika (glibenklamid, gliklazyd, glipizyd, chlorpropamid, tolbutamid) – kotrimoksazol może zwiększać działanie tych leków przeciwcukrzycowych, powodując ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Pacjenci powinni być regularnie kontrolowani pod kątem obniżonego poziomu glukozy we krwi.13
Digoksyna – kotrimoksazol może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy regularnie kontrolować stężenie digoksyny w surowicy krwi.14
Interakcje farmakodynamiczne oraz interakcje o niezdefiniowanym mechanizmie
Jednoczesne stosowanie Biseptolu z lekami o potwierdzonym działaniu mielosupresyjnym lub nefrotoksycznym, takimi jak analogi nukleozydów, takrolimus, azatiopryna lub merkaptopuryna, może zwiększać częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych toksycznych dla szpiku kostnego i nerek. Pacjenci przyjmujący takie skojarzenia leków powinni być ściśle monitorowani.15
Klozapina – należy unikać jednoczesnego podawania kotrimoksazolu z klozapiną ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia agranulocytozy.16
Tiazydowe leki moczopędne – u pacjentów w podeszłym wieku jednoczesne stosowanie kotrimoksazolu z lekami moczopędnymi, zwłaszcza tiazydowymi, zwiększa ryzyko trombocytopenii. Należy regularnie kontrolować liczbę płytek krwi u pacjentów przyjmujących takie skojarzenie leków.17
Metotreksat – kotrimoksazol zwiększa stężenie wolnej frakcji metotreksatu w surowicy poprzez wypieranie go z połączeń z białkami, co zwiększa całkowity wpływ metotreksatu na organizm. Zgłaszano przypadki pancytopenii u pacjentów jednocześnie przyjmujących trimetoprim i metotreksat. Trimetoprim, mimo niskiego powinowactwa do ludzkiej reduktazy dehydrofolianowej, może zwiększać toksyczność metotreksatu, szczególnie w obecności czynników ryzyka takich jak: podeszły wiek, hipoalbuminemia, nieprawidłowa czynność nerek, zmniejszenie rezerwy szpiku kostnego. Pacjentów z grupy ryzyka należy profilaktycznie leczyć kwasem foliowym lub folinianem wapnia.18
Pirymetamina – jednoczesne stosowanie kotrimoksazolu z pirymetaminą w dawkach przekraczających 25 mg może wywoływać niedokrwistość megaloblastyczną.19
Leki oszczędzające potas – ze względu na działanie oszczędzające potas wywierane przez kotrimoksazol, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania go z innymi lekami zwiększającymi poziom potasu w surowicy, takimi jak inhibitory konwertazy angiotensyny, blokery receptora angiotensyny, leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton) oraz prednizolon. Takie skojarzenia mogą prowadzić do istotnej klinicznie hiperkaliemii.20
Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki, leczonych jednocześnie kotrimoksazolem i cyklosporyną, obserwowano przemijające zaburzenia czynności przeszczepionej nerki, objawiające się zwiększeniem stężenia kreatyniny w surowicy. Efekt ten jest prawdopodobnie wywołany działaniem trimetoprimu.21
Leki hipoglikemizujące – podczas jednoczesnego stosowania z kotrimoksazolem rzadko może wystąpić ciężka hipoglikemia. Pacjenci powinni być poinformowani o tym ryzyku i zaleca się częstsze kontrolowanie stężenia glukozy we krwi. Może zaistnieć konieczność modyfikacji dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych w trakcie i po zakończeniu leczenia Biseptolem.22
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – kotrimoksazol może zmniejszać skuteczność terapeutyczną trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.23
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Trimetoprim może modyfikować wyniki oznaczania stężenia metotreksatu w surowicy metodą enzymatyczną, natomiast nie wpływa na oznaczenia wykonywane metodami radioimmunologicznymi. Kotrimoksazol może również zawyżać o około 10% wyniki próby Jaffego z zasadowym pikrynianem na kreatyninę.24
Interakcje Biseptolu z alkoholem
Chociaż bezpośrednie interakcje między kotrimoksazolem a alkoholem nie są szczegółowo opisane, należy zwrócić uwagę na kilka istotnych aspektów podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania Biseptolu:
Zarówno kotrimoksazol, jak i alkohol mogą wywoływać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), a ich jednoczesne stosowanie może nasilać te objawy. Ponadto, oba związki są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do zwiększonego obciążenia tego narządu przy jednoczesnym stosowaniu.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby spożywanie alkoholu podczas terapii Biseptolem może dodatkowo upośledzać metabolizm leku, potencjalnie zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Alkohol może również nasilać działanie odwadniające, co w połączeniu z możliwym wpływem kotrimoksazolu na funkcję nerek może zwiększać ryzyko nefrotoksyczności.
Zaleca się zatem, aby w trakcie leczenia Biseptolem powstrzymać się od spożywania alkoholu, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wchodzących w interakcje z kotrimoksazolem.
Tabela interakcji Biseptolu z innymi lekami
| Lek/grupa leków | Mechanizm interakcji | Efekt kliniczny | Poziom ważności interakcji | Zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Dofetylid | Hamowanie wydzielania nerkowego przez trimetoprim | Zwiększenie stężenia dofetylidu w osoczu (AUC o 103%, Cmax o 93%), ryzyko ciężkich arytmii komorowych | Bardzo wysoki | Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie |
| Amantadyna, memantyna | Hamowanie OCT2 przez trimetoprim | Zwiększone ryzyko działań niepożądanych neurologicznych (majaczenie, mioklonie) | Wysoki | Ścisłe monitorowanie pacjenta |
| Paklitaksel, amiodaron | Hamowanie CYP2C8 przez trimetoprim | Zwiększenie stężenia w osoczu, ryzyko toksyczności | Wysoki | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania |
| Dapson | Hamowanie CYP2C8 oraz efekty farmakodynamiczne | Ryzyko methemoglobinemii | Wysoki | Monitorowanie pacjenta, rozważenie alternatywnej terapii |
| Repaglinid, rozyglitazon, pioglitazon | Hamowanie CYP2C8 przez trimetoprim | Zwiększone ryzyko hipoglikemii | Średni do wysokiego | Regularna kontrola glikemii |
| Kumaryny (warfaryna, acenokumarol, fenprokumon) | Hamowanie CYP2C9 przez sulfametoksazol | Nasilenie działania przeciwzakrzepowego | Wysoki | Monitorowanie INR, ewentualna modyfikacja dawkowania |
| Fenytoina | Hamowanie CYP2C9 przez sulfametoksazol | Wydłużenie t1/2 o 39%, zmniejszenie klirensu o 27% | Średni | Monitorowanie stężenia fenytoiny |
| Pochodne sulfonylomocznika | Hamowanie CYP2C9 przez sulfametoksazol | Zwiększone ryzyko hipoglikemii | Średni | Kontrola glikemii |
| Digoksyna | Mechanizm nie w pełni poznany | Zwiększenie stężenia w osoczu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku | Średni | Monitorowanie stężenia digoksyny |
| Metotreksat | Wypieranie z wiązań z białkami, możliwe hamowanie reduktazy dehydrofolianowej | Zwiększona toksyczność metotreksatu, ryzyko pancytopenii | Wysoki | Suplementacja kwasem foliowym/folinianem wapnia u pacjentów z grupy ryzyka |
| Pirymetamina >25 mg | Nasilone działanie antyfolinowe | Ryzyko niedokrwistości megaloblastycznej | Średni | Unikanie stosowania wysokich dawek pirymetaminy |
| Leki oszczędzające potas (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensynowego, spironolakton, prednizolon) | Addytywne działanie zwiększające stężenie potasu | Ryzyko hiperkaliemii | Wysoki | Monitorowanie stężenia potasu |
| Cyklosporyna | Prawdopodobnie wpływ trimetoprimu na funkcję nerek | Przemijające zaburzenia czynności przeszczepionej nerki | Średni | Monitorowanie stężenia kreatyniny |
| Leki mielosupresyjne i nefrotoksyczne (analogi nukleozydów, takrolimus, azatiopryna, merkaptopuryna) | Addytywna toksyczność | Nasilenie działań niepożądanych mielo- i nefrotoksycznych | Wysoki | Ścisłe monitorowanie pacjenta |
| Klozapina | Addytywne działanie na szpik kostny | Zwiększone ryzyko agranulocytozy | Wysoki | Unikać jednoczesnego stosowania |
| Tiazydowe leki moczopędne | Mechanizm nie w pełni poznany | Zwiększone ryzyko trombocytopenii, szczególnie u osób w podeszłym wieku | Średni | Monitorowanie liczby płytek krwi |
| Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne | Mechanizm nie w pełni poznany | Zmniejszenie skuteczności terapeutycznej | Niski do średniego | Monitorowanie odpowiedzi klinicznej |
| Alkohol | Możliwe nasilenie metabolizmu wątrobowego i działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego | Nasilenie działań niepożądanych, potencjalne zwiększenie toksyczności | Niski do średniego | Unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania