Właściwości farmakokinetyczne
Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę

Produkt leczniczy Aurodisc zawiera dwie substancje czynne: salmeterol i flutykazon propionian, których farmakokinetyka jest odrębna i wpływa na profil działania leku. Salmeterol działa głównie lokalnie w płucach, a jego stężenia w osoczu są bardzo niskie (około 200 pg/ml lub mniej) i nie stanowią bezpośredniego wskaźnika efektu terapeutycznego. Flutykazon propionian charakteryzuje się biodostępnością wziewną na poziomie 5-11% dawki nominalnej, z niższą ekspozycją u pacjentów z astmą. Wchłanianie flutykazonu odbywa się głównie z płuc, z minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (<1%) z powodu efektu pierwszego przejścia. Substancja ta wykazuje duży klirens osoczowy (1150 ml/min), objętość dystrybucji około 300 l oraz okres półtrwania około 8 godzin, a jej metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4 do nieaktywnego metabolitu kwasu karboksylowego. Klirens nerkowy jest pomijalny, a eliminacja odbywa się głównie z kałem.

Pobierz ChPL PDF Aurodisc – Proszek do inhalacji, podzielony – (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
  1. Właściwości farmakokinetyczne leku Aurodisc
    1. Farmakokinetyka salmeterolu
    2. Farmakokinetyka flutykazonu propionianu
    3. Podstawowe procesy farmakokinetyczne
    4. Farmakokinetyka w grupach pediatrycznych
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. astma oskrzelowa
Substancja czynna
  1. flutykazon propionian
  2. salmeterol
Kategoria leku
  1. beta2-mimetyki długo działające
  2. glikokortykosteroidy wziewne
  3. leki wziewne złożone

Właściwości farmakokinetyczne leku Aurodisc

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Aurodisc mogą być analizowane na podstawie oceny odrębnych charakterystyk farmakokinetycznych obu substancji czynnych wchodzących w jego skład – salmeterolu i flutykazonu propionianu. Każda z tych substancji wykazuje charakterystyczne zachowanie w organizmie, co wpływa na całościowy profil farmakokinetyczny produktu.1

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol działa lokalnie w płucach i z tego powodu stężenia w osoczu nie stanowią bezpośredniego wskaźnika jego działania terapeutycznego. Ze względu na trudności techniczne w oznaczaniu stężenia tej substancji w osoczu, wynikające z osiągania bardzo niskich poziomów (około 200 pikogramów/ml lub mniejszych) po podaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych, dostępne dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych salmeterolu są ograniczone.2

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po jednorazowym podaniu wziewnym u osób zdrowych wynosi około 5-11% dawki nominalnej, w zależności od typu zastosowanego inhalatora. U pacjentów z astmą obserwuje się niższą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian stosowany wziewnie.3

Podstawowe procesy farmakokinetyczne

Wchłanianie

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu odbywa się głównie z płuc i charakteryzuje się początkowo szybkim, a następnie powolnym przebiegiem. Pozostała część podanej wziewnie dawki może zostać połknięta, lecz jej wchłanianie do krążenia ogólnego jest minimalne (poniżej 1%) ze względu na słabą rozpuszczalność substancji w wodzie oraz efekt pierwszego przejścia. Między dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową występuje zależność liniowa.4

Dystrybucja

Dystrybucja flutykazonu propionianu w organizmie charakteryzuje się dużym klirensem osoczowym wynoszącym 1150 ml/min, znaczną objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) oraz okresem półtrwania wynoszącym około 8 godzin. Wiązanie z białkami osocza wynosi 91%.5

Metabolizm

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą metabolizmu jest przekształcenie do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego, reakcja katalizowana przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450. W kale wykryto również inne, niezidentyfikowane metabolity.6

Eliminacja

Klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest pomijalny – mniej niż 5% dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Większość dawki jest eliminowana z kałem w postaci metabolitów oraz niezmienionej substancji czynnej.7

Farmakokinetyka w grupach pediatrycznych

Należy podkreślić, że produkt leczniczy Aurodisc nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia. Przedstawione poniżej dane pochodzą z badań klinicznych przeprowadzonych z użyciem wcześniej zatwierdzonych produktów, a nie z badań z zastosowaniem produktu Aurodisc.8

W analizie farmakokinetycznej populacyjnej obejmującej dane z 9 kontrolowanych badań klinicznych, w których stosowano różne urządzenia inhalacyjne (inhalator suchego proszku, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem) u 350 pacjentów z astmą w wieku od 4 do 77 lat (w tym 174 pacjentów w wieku 4-11 lat), zaobserwowano większą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podczas leczenia inhalatorem suchego proszku zawierającym salmeterol i flutykazon w dawce 50 + 100 μg w porównaniu z inhalatorem suchego proszku zawierającym jedynie flutykazonu propionian w dawce 100 μg.9

Leczenie (badane vs referencyjne) Populacja AUC [90% CI] Cmax [90% CI]
Salmeterol z flutykazonu propionianem (inhalator suchego proszku 50 + 100) vs flutykazonu propionian (inhalator suchego proszku 100) Dzieci (4-11 lat) 1,20 [1,06 – 1,37] 1,25 [1,11 – 1,41]
Salmeterol z flutykazonu propionianem (inhalator suchego proszku 50 + 100) vs flutykazonu propionian (inhalator suchego proszku 100) Młodzież i dorośli (≥ 12 lat) 1,52 [1,08 – 2,13] 1,52 [1,08 – 2,16]

W badaniu trwającym 21 dni, prowadzonym u 31 dzieci w wieku 4-11 lat z łagodną astmą, oceniano efekty leczenia z zastosowaniem:10

  • salmeterolu i flutykazonu (inhalator ciśnieniowy z dozownikiem 25 + 50 μg, 2 inhalacje dwa razy na dobę) bez komory inhalacyjnej
  • salmeterolu i flutykazonu (inhalator ciśnieniowy z dozownikiem 25 + 50 μg, 2 inhalacje dwa razy na dobę) z komorą inhalacyjną
  • salmeterolu i flutykazonu (inhalator suchego proszku 50 + 100 μg, 1 inhalacja dwa razy na dobę)

Zaobserwowano, że ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol była podobna dla wszystkich trzech badanych schematów terapeutycznych:11

  • inhalator ciśnieniowy z dozownikiem bez komory inhalacyjnej: 126 pg×h/ml [95% CI: 70, 225]
  • inhalator ciśnieniowy z dozownikiem z komorą inhalacyjną: 103 pg×h/ml [95% CI: 54, 200]
  • inhalator suchego proszku: 110 pg×h/ml [95% CI: 55, 219]

Natomiast ekspozycja ogólnoustrojowa na flutykazonu propionian wykazywała różnice w zależności od typu stosowanego inhalatora:12

  • inhalator ciśnieniowy z dozownikiem bez komory inhalacyjnej: 24 pg×h/ml [95% CI: 9,6, 60,2] – najniższa ekspozycja
  • inhalator ciśnieniowy z dozownikiem z komorą inhalacyjną: 107 pg×h/ml [95% CI: 45,7, 252,2]
  • inhalator suchego proszku: 138 pg×h/ml [95% CI: 69,3, 273,2]

Ekspozycja na flutykazonu propionian była podobna w przypadku stosowania inhalatora ciśnieniowego z komorą inhalacyjną oraz inhalatora suchego proszku, natomiast była znacząco mniejsza przy zastosowaniu inhalatora ciśnieniowego bez komory inhalacyjnej.13

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl