Dawkowanie i sposób podawania leku Anvildis (wildagliptyna)

Wildagliptyna, substancja czynna produktu leczniczego Anvildis, jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnej kontroli glikemii przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy wziąć pod uwagę podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.¹

Dawkowanie u dorosłych pacjentów

Standardowa zalecana dawka dobowa wildagliptyny wynosi 100 mg, którą należy podawać w dwóch dawkach podzielonych – 50 mg rano i 50 mg wieczorem. Dotyczy to stosowania w następujących schematach terapeutycznych:²

• Monoterapia
• Terapia skojarzona z metforminą
• Terapia skojarzona z tiazolidynodionem
• Terapia skojarzona z metforminą i sulfonylomocznikiem
• Terapia skojarzona z insuliną (z metforminą lub bez niej)

W przypadku terapii dwulekowej w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem, zalecana dawka wildagliptyny jest zredukowana do 50 mg raz na dobę, podawana rano. Należy zaznaczyć, że w tej populacji pacjentów stosowanie wildagliptyny w dawce 100 mg na dobę nie wykazywało większej skuteczności niż dawka 50 mg raz na dobę.³

W celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii podczas stosowania wildagliptyny w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem, można rozważyć zmniejszenie dawki sulfonylomocznika.⁴

Nie zaleca się przekraczania maksymalnej dawki dobowej wildagliptyny wynoszącej 100 mg.⁵

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Jeżeli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku Anvildis, należy poinstruować go, aby przyjął ją tak szybko, jak tylko sobie o niej przypomni. Należy wyraźnie zaznaczyć, że nie wolno stosować dawki podwójnej w tym samym dniu w celu uzupełnienia pominiętej dawki.⁶

Terapia trzylekowa

Należy zauważyć, że nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności wildagliptyny w trzylekowej terapii doustnej obejmującej skojarzenie z metforminą i tiazolidynodionem.⁷

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat): Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Modyfikacja dawkowania zależy od stopnia upośledzenia funkcji nerek:⁹

• Łagodne zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 50 ml/min): nie ma konieczności dostosowywania dawki
• Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek: zalecana dawka to 50 mg raz na dobę
• Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD): zalecana dawka to 50 mg raz na dobę

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Produktu leczniczego Anvildis nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tym u pacjentów, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przed zastosowaniem leczenia przekraczała ponad 3 razy górną granicę normy (ULN).¹⁰

Dzieci i młodzież: Produkt leczniczy Anvildis nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 18 roku życia. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność wildagliptyny w tej grupie wiekowej nie zostały określone, a odpowiednie dane nie są dostępne.¹¹

Sposób podawania

Anvildis należy podawać doustnie. Tabletki można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku, co zwiększa elastyczność terapii dla pacjenta.¹²

Tabela dawkowania produktu Anvildis

Podczas przeprowadzania wywiadu medycznego należy zwrócić szczególną uwagę na funkcję wątroby i nerek pacjenta, gdyż mogą one wymagać modyfikacji schematu dawkowania. W przypadku stosowania leku w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem, należy monitorować pacjenta pod kątem objawów hipoglikemii, zwłaszcza na początku terapii.¹³