Właściwości farmakokinetyczne
Alerprof 10 mg

Rupatadyna, substancja czynna leku Alerprof w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z czasem osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) około 0,75 godziny. Maksymalne stężenie (Cmax) po jednorazowej dawce 10 mg wynosi średnio 2,6 ng/ml, a po dawce 20 mg wzrasta do 4,6 ng/ml, wykazując liniowość farmakokinetyczną w zakresie 10-20 mg. Po 7 dniach stosowania dawki 10 mg Cmax wzrasta do 3,8 ng/ml. Okres półtrwania (t1/2) u młodych dorosłych wynosi 5,9 godziny, natomiast u osób starszych jest wydłużony do 8,7 godziny. Rupatadyna wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (98,5-99%) i jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4. Eliminacja leku przebiega dwufazowo, z wydalaniem 34,6% radioaktywności z moczem i 60,9% z kałem, przy niemal całkowitym metabolizmie przed wydaleniem.

Właściwości farmakokinetyczne leku Alerprof

Przedstawione poniżej dane farmakokinetyczne dotyczą rupatadyny, substancji czynnej zawartej w tabletce leku Alerprof w dawce 10 mg. Rupatadyna występuje w postaci fumaranu, a każda tabletka produktu zawiera 10 mg tej substancji. Właściwości te zostały szczegółowo zbadane w warunkach klinicznych, zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym.1

Wchłanianie i dostępność biologiczna

Rupatadyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) wynosi około 0,75 godziny od momentu przyjęcia leku. Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) po jednorazowym podaniu dawki 10 mg osiąga średnio wartość 2,6 ng/ml, natomiast po dawce 20 mg wartość ta wzrasta do 4,6 ng/ml. Profil farmakokinetyczny rupatadyny wykazuje liniowość w zakresie dawek od 10 do 20 mg, zarówno po pojedynczym podaniu, jak i po wielokrotnym stosowaniu.2

W przypadku długotrwałego stosowania, po 7 dniach regularnego przyjmowania dawki 10 mg raz na dobę, średnie stężenie maksymalne (Cmax) wzrasta do 3,8 ng/ml. Proces eliminacji rupatadyny z organizmu przebiega dwufazowo, a średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5,9 godziny. Istotną cechą rupatadyny jest bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, sięgający 98,5-99%.3

Należy zaznaczyć, że dane dotyczące bezwzględnej dostępności biologicznej rupatadyny nie są dostępne, ponieważ substancja ta nigdy nie była podawana u ludzi drogą dożylną.4

Wpływ spożywania pokarmu na farmakokinetykę

Przyjmowanie rupatadyny wraz z pokarmem wpływa na jej parametry farmakokinetyczne. Spożywanie pokarmu powoduje zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji (AUC) na rupatadynę o około 23%. Jednocześnie ekspozycja na jeden z aktywnych metabolitów oraz na główny nieaktywny metabolit pozostaje praktycznie niezmieniona (obserwuje się niewielkie zmniejszenie odpowiednio o około 5% i 3%). Posiłek wydłuża czas osiągnięcia maksymalnego stężenia rupatadyny w osoczu (tmax) o 1 godzinę, nie wpływając jednakże na wartość maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax). Powyższe różnice nie mają istotnego znaczenia klinicznego.5

Metabolizm i eliminacja

Rupatadyna podlega intensywnemu metabolizmowi w organizmie. W badaniu wykorzystującym rupatadynę znakowaną izotopem węgla 14C (w dawce 40 mg) stwierdzono, że w ciągu 7 dni 34,6% radioaktywności wykryto w moczu, a 60,9% w kale. Ta proporcja wskazuje na złożony mechanizm eliminacji leku z organizmu.6

Lek podany doustnie podlega znaczącemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Zarówno w moczu, jak i w kale stwierdzano jedynie śladowe ilości niezmienionej substancji czynnej, co potwierdza, że rupatadyna jest niemal całkowicie metabolizowana przed wydaleniem z organizmu.7

W procesie metabolizmu rupatadyny powstają aktywne metabolity, w tym desloratadyna oraz inne hydroksylowane pochodne. Ich udział w całkowitej ekspozycji ogólnoustrojowej na substancje czynne wynosi odpowiednio 27% (desloratadyna) i 48% (hydroksylowane pochodne). Badania in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wykazały, że rupatadyna jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP 3A4 cytochromu P450.8

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Porównawcze badania farmakokinetyczne przeprowadzone wśród młodych osób dorosłych i osób w podeszłym wieku wykazały istotne różnice. U osób starszych wartości AUC i Cmax dla rupatadyny były wyższe niż u osób młodszych. Zjawisko to prawdopodobnie wynika ze zmniejszonej wydajności wątrobowego metabolizmu pierwszego przejścia u osób w podeszłym wieku.9

Różnic tych nie zaobserwowano w odniesieniu do metabolitów rupatadyny. Warto natomiast zauważyć, że średni okres półtrwania rupatadyny w fazie eliminacji był dłuższy u osób starszych i wynosił 8,7 godziny, podczas gdy u młodych ochotników wartość ta wynosiła 5,9 godziny.10

Pomimo stwierdzonych różnic farmakokinetycznych, wyniki badań dla rupatadyny i jej metabolitów nie wykazały istotnego znaczenia klinicznego. W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku przyjmujących lek Alerprof w standardowej dawce 10 mg.11

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych rupatadyny

Parametr Dawka 10 mg (jednorazowo) Dawka 20 mg (jednorazowo) Dawka 10 mg (po 7 dniach)
Cmax (ng/ml) 2,6 4,6 3,8
tmax (godziny) 0,75 0,75 0,75
t1/2 (godziny) – młodzi dorośli 5,9
t1/2 (godziny) – osoby starsze 8,7
Wiązanie z białkami osocza (%) 98,5-99
Metabolizm przez CYP 3A4
Wydalanie z moczem (%) 34,6
Wydalanie z kałem (%) 60,9
Wpływ pokarmu na AUC (%) +23
Wpływ pokarmu na tmax (godziny) +1
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl