Leki w grupie
„enzymy trzustkowe”

Enzymy trzustkowe to preparaty zawierające naturalne enzymy trawienne produkowane przez trzustkę, które wspomagają trawienie pokarmów. Główne enzymy to: lipaza (rozkłada tłuszcze), amylaza (rozkłada węglowodany) i proteaza (rozkłada białka). Preparaty te stosowane są w terapii substytucyjnej przy niedoborze lub braku enzymów trzustkowych, co występuje w schorzeniach takich jak przewlekłe zapalenie trzustki, mukowiscydoza, stan po resekcji trzustki czy niedrożność przewodów trzustkowych.

Enzymy trzustkowe dostępne są w formie kapsułek dojelitowych zawierających mikrogranulki lub tabletki dojelitowe. Ich otoczka jest odporna na działanie kwasu żołądkowego, co pozwala na uwolnienie substancji czynnych dopiero w dwunastnicy, gdzie naturalnie działają enzymy trzustkowe. Dawkowanie zależy od stopnia niewydolności trzustki i zawartości tłuszczu w diecie pacjenta.

Do najważniejszych preparatów z tej grupy na polskim rynku należą: Kreon (pankreatyna), Lipancrea (pankreatyna), Pangrol (pankreatyna), Panzytrat (pankreatyna) oraz Nutrizym (pankreatyna). Różnią się one głównie zawartością jednostek lipazy, amylazy i proteazy, co pozwala na dobór odpowiedniego preparatu do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Największą zaletą stosowania enzymów trzustkowych jest poprawa trawienia i wchłaniania składników odżywczych, co prowadzi do poprawy stanu odżywienia pacjenta, przyrostu masy ciała oraz zmniejszenia objawów związanych z niedoborem enzymów, takich jak biegunka tłuszczowa, wzdęcia i bóle brzucha. Prawidłowo dobrana enzymatyczna terapia zastępcza pozwala pacjentom na prowadzenie normalnego trybu życia i stosowanie zróżnicowanej diety.

Enzymy trzustkowe są generalnie dobrze tolerowane, jednak mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, zaparcia lub reakcje alergiczne. U pacjentów z mukowiscydozą przy stosowaniu wysokich dawek enzymów trzustkowych istnieje ryzyko wystąpienia zwłóknienia okrężnicy. Ważne jest również, aby nie przekraczać zalecanych dawek, gdyż może to prowadzić do hiperurykozurii (zwiększonego wydalania kwasu moczowego z moczem).

W zależności od zawartości jednostek lipazy, preparaty enzymów trzustkowych dzieli się na preparaty o małej (poniżej 10 000 j. lipazy), średniej (10 000-25 000 j. lipazy) i dużej mocy (powyżej 25 000 j. lipazy). Dobór odpowiedniego preparatu zależy od stopnia niewydolności trzustki oraz indywidualnych potrzeb pacjenta, co czyni terapię spersonalizowaną i efektywną.