Właściwości farmakokinetyczne
Ginkgolid

Ginkgolidy A, B oraz bilobalid, będące głównymi terpenolaktonami w standaryzowanych wyciągach z liści Ginkgo biloba L., charakteryzują się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą odpowiednio 80%, 88% i 79%. Maksymalne stężenia w osoczu zależą od postaci farmaceutycznej i dawki; dla dawki 120 mg w tabletkach stężenia wynoszą: ginkgolid A 16-22 ng/ml, ginkgolid B 8-10 ng/ml, bilobalid 27-54 ng/ml, natomiast w roztworze odpowiednio 25-33 ng/ml, 9-17 ng/ml i 19-35 ng/ml. Cmax osiągane jest szybko, w ciągu 1-2 godzin po podaniu, co wskazuje na efektywną absorpcję substancji czynnych.

Właściwości farmakokinetyczne ginkgolidów

Ginkgolidy są substancjami czynnymi występującymi w standaryzowanych wyciągach z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.). Szczegółowe badania farmakokinetyczne obejmują głównie frakcję terpenową, w skład której wchodzą ginkgolidy A, B i C oraz bilobalid. Parametry farmakokinetyczne tych substancji różnią się między sobą, co ma istotne znaczenie dla określenia dawkowania i efektywności terapeutycznej preparatów zawierających wyciąg z miłorzębu.1 2

Biodostępność ginkgolidów

Badania wykazały, że średnia bezwzględna biodostępność u ludzi po doustnym podaniu wyciągu z miłorzębu japońskiego jest wysoka. Po podaniu 120 mg wyciągu w postaci roztworu, biodostępność dla poszczególnych terpenolaktonów wynosi:3

  • Ginkgolid A: 80%
  • Ginkgolid B: 88%
  • Bilobalid: 79%

4

Podobne wartości biodostępności zostały potwierdzone w badaniach preparatu Tanakan, gdzie dostępność biologiczna po podaniu doustnym ginkgolidów A i B oraz bilobalidu waha się od 80 do 90%.5

Stężenie w osoczu

Po podaniu doustnym wyciągu z miłorzębu japońskiego, maksymalne stężenia terpenolaktonów w osoczu są zależne od postaci farmaceutycznej oraz dawki. Dla produktu Ginkgoherb w postaci tabletek przy dawce 120 mg wyciągu, maksymalne stężenia wynoszą:6

  • Ginkgolid A: 16-22 ng/ml
  • Ginkgolid B: 8-10 ng/ml
  • Bilobalid: 27-54 ng/ml

7

W przypadku podania 120 mg wyciągu w postaci roztworu, maksymalne stężenia w osoczu są nieco wyższe i wynoszą:8

  • Ginkgolid A: 25-33 ng/ml
  • Ginkgolid B: 9-17 ng/ml
  • Bilobalid: 19-35 ng/ml

9

Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia

Po podaniu doustnym wyciągu z miłorzębu, maksymalne stężenie ginkgolidów w osoczu osiągane jest stosunkowo szybko. Dla preparatu Tanakan, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po upływie 1-2 godzin od momentu podania.10

Okres półtrwania

Ginkgolidy charakteryzują się zróżnicowanym okresem półtrwania w fazie eliminacji. Dla produktu Ginkgoherb w postaci tabletek, okresy półtrwania wynoszą:11

  • Ginkgolid A: 3-4 godziny
  • Ginkgolid B: 4-6 godzin
  • Bilobalid: 2-3 godziny

12

Dla roztworu zawierającego 120 mg wyciągu z miłorzębu, okresy półtrwania są nieco dłuższe:13

  • Ginkgolid A: 5 godzin
  • Ginkgolid B: 9-11 godzin
  • Bilobalid: 3-4 godziny

14

W przypadku preparatu Tanakan, okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 4 godzin dla bilobalidu i ginkgolidu A oraz do 10 godzin dla ginkgolidu B.15

Metabolizm i eliminacja

Istotną cechą farmakokinetyczną ginkgolidów jest fakt, że nie ulegają one metabolicznej transformacji w organizmie. Terpenolaktony są wydalane w niezmienionej postaci, głównie przez nerki z moczem, a niewielka część jest eliminowana z kałem.16

Porównanie parametrów farmakokinetycznych ginkgolidów

Parametr Ginkgolid A Ginkgolid B Bilobalid
Biodostępność 80% 88% 79%
Maksymalne stężenie w osoczu (tabletki, 120 mg) 16-22 ng/ml 8-10 ng/ml 27-54 ng/ml
Maksymalne stężenie w osoczu (roztwór, 120 mg) 25-33 ng/ml 9-17 ng/ml 19-35 ng/ml
Czas osiągnięcia Cmax 1-2 godz. 1-2 godz. 1-2 godz.
Okres półtrwania (tabletki) 3-4 godz. 4-6 godz. 2-3 godz.
Okres półtrwania (roztwór) 5 godz. 9-11 godz. 3-4 godz.
Droga eliminacji Głównie z moczem, niewielka ilość z kałem
Metabolizm Nie ulegają metabolizmowi w organizmie

Wpływ postaci farmaceutycznej na farmakokinetykę

Na podstawie analizy parametrów farmakokinetycznych można zauważyć, że postać farmaceutyczna wyciągu z miłorzębu wpływa na farmakokinetykę ginkgolidów. Roztwór doustny zapewnia wyższe maksymalne stężenia w osoczu niż tabletki, a także dłuższe okresy półtrwania dla ginkgolidów. Może to wynikać z lepszej i szybszej absorpcji substancji aktywnych z roztworu w porównaniu do postaci stałej.17

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl