Dawkowanie i sposób podawania
Bendamustyna

Dawkowanie i sposób podawania bendamustyny

Bendamustyna jest substancją przeciwnowotworową stosowaną w terapii określonych typów nowotworów hematologicznych. Prawidłowe dawkowanie tej substancji ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia oraz minimalizacji działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania bendamustyny w poszczególnych wskazaniach oraz sposób jej podawania.¹

Schemat dawkowania w poszczególnych wskazaniach

Dawkowanie bendamustyny różni się w zależności od leczonej jednostki chorobowej. Poniżej przedstawiono schematy dawkowania dla poszczególnych wskazań:²

Przewlekła białaczka limfocytowa (monoterapia)

W przypadku przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL) stosowany jest następujący schemat dawkowania:³

• Bendamustyny chlorowodorek w dawce 100 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu
• Cykle powtarzane co 4 tygodnie
• Łącznie do 6 cykli leczenia

⁴

Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu oporne na rytuksymab (monoterapia)

W leczeniu chłoniaków nieziarniczych o powolnym przebiegu, opornych na rytuksymab, stosuje się:⁵

• Bendamustyny chlorowodorek w dawce 120 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu
• Cykle powtarzane co 3 tygodnie
• Łącznie co najmniej 6 cykli leczenia

⁶

Szpiczak mnogi

W leczeniu szpiczaka mnogiego bendamustyna stosowana jest w schemacie skojarzonym:⁷

• Bendamustyny chlorowodorek w dawce 120-150 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu
• Prednizon w dawce 60 mg/m² powierzchni ciała, dożylnie lub doustnie w dniach 1. do 4. cyklu
• Cykle powtarzane co 4 tygodnie
• Łącznie co najmniej 3 cykle leczenia

⁸

Szczegółowa tabela dawkowania bendamustyny

Modyfikacja dawki w szczególnych populacjach pacjentów

Zależnie od stanu klinicznego pacjenta oraz występujących chorób współistniejących, może być konieczna modyfikacja standardowego dawkowania bendamustyny.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Na podstawie dostępnych danych farmakokinetycznych, schemat modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby przedstawia się następująco:<sup data-drug="Bendamustine Eugia" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Zaburzenia czynności wątroby: Na podstawie danych farmakokinetycznych, nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby niewielkiego stopnia (stężenie bilirubiny w surowicy 3,0 mg/dl)”>9

• Łagodne zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy < 1,2 mg/dl):
  • Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania
• Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy 1,2-3,0 mg/dl):
  • Zalecane zmniejszenie dawki o 30%
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy > 3,0 mg/dl):
  • Brak danych dotyczących stosowania bendamustyny – lek jest przeciwwskazany

<sup data-drug="Bendamustine Kabi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Zaburzenia czynności wątroby: Dane farmakokinetyczne nie wskazują na konieczność dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy 3,0 mg/dL)”>10

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zalecenia dotyczące dawkowania są następujące:¹¹

• Klirens kreatyniny > 10 ml/min:
  • Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania
• Ciężka niewydolność nerek:
  • Doświadczenie w stosowaniu bendamustyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest ograniczone

^{10 ml/min. Doświadczenie dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jest ograniczone.”>12}

Pacjenci w podeszłym wieku

Na podstawie dostępnych danych nie ma konieczności modyfikacji dawkowania bendamustyny u pacjentów w podeszłym wieku.¹³

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność bendamustyny chlorowodorku u dzieci i młodzieży nie zostały jeszcze ustalone. Aktualnie dostępne dane nie są wystarczające do wydania zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.¹⁴

Modyfikacja dawki w oparciu o toksyczność

Toksyczność hematologiczna

Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest częstym działaniem niepożądanym chemioterapii, które wiąże się ze zwiększonym ryzykiem toksyczności hematologicznej. Konieczne jest stosowanie następujących zasad dotyczących monitorowania i modyfikacji dawkowania:¹⁵

• Warunki rozpoczęcia leczenia:
  • Leczenia nie należy rozpoczynać, jeśli liczba leukocytów jest < 3000/μl i/lub liczba płytek krwi jest < 75 000/μl
• Przerwanie lub odroczenie leczenia:
  • Leczenie należy przerwać lub odroczyć, jeśli liczba leukocytów spadnie < 3000/μl i/lub liczba płytek krwi spadnie < 75 000/μl
• Wznowienie leczenia:
  • Leczenie można wznowić, gdy liczba leukocytów wzrośnie > 4000/μl, a liczba płytek krwi > 100 000/μl

<sup data-drug="Bendamustine Kabi" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Zahamowanie czynności szpiku kostnego wiąże się ze zwiększeniem toksyczności hematologicznej chemioterapii. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi spadnie odpowiednio do wartości <3 000/μL lub <75 000/μL (patrz punkt 4.3). Leczenie należy zakończyć lub opóźnić, jeśli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi spadnie odpowiednio do wartości <3 000/μL lub 4 000/μL, a liczba płytek krwi do wartości >100 000/μL.”>16

Należy pamiętać, że:¹⁷

• Najmniejszą liczbę leukocytów i płytek krwi (nadir) obserwuje się po 14-20 dniach od podania leku
• Regeneracja komórek krwi następuje zazwyczaj po 3-5 tygodniach
• Zaleca się ścisłe kontrolowanie morfologii krwi w okresach między kolejnymi podaniami leku

¹⁸

Toksyczność niehematologiczna

W przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej dawka bendamustyny powinna być zmodyfikowana według następujących zasad:¹⁹

• Toksyczność 3. stopnia wg CTC (Common Toxicity Criteria):
  • Zalecane zmniejszenie dawki o 50%
• Toksyczność 4. stopnia wg CTC:
  • Zalecane przerwanie leczenia

²⁰

Jeśli konieczna jest modyfikacja dawki, nową, indywidualnie obliczoną, zredukowaną dawkę należy zastosować zarówno w 1., jak i 2. dniu modyfikowanego cyklu leczenia.²¹

Sposób podawania

Bendamustyna jest podawana w postaci wlewu dożylnego. Należy przestrzegać następujących zasad dotyczących podawania:²²

• Wlew dożylny powinien trwać 30-60 minut
• Podawanie produktu leczniczego musi odbywać się pod nadzorem lekarza przeszkolonego i doświadczonego w stosowaniu leków cytostatycznych

²³

Przed podaniem bendamustyny konieczne jest odpowiednie przygotowanie roztworu do infuzji. W zależności od postaci leku (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji lub koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), należy przestrzegać szczegółowych instrukcji dotyczących rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego, które są opisane w Charakterystyce Produktu Leczniczego.²⁴

Szczegółowe zalecenia dla lekarzy

Lekarz przepisujący bendamustynę powinien wziąć pod uwagę następujące informacje podczas wywiadu medycznego i monitorowania pacjenta:²⁵

• Ocenić wyjściową czynność szpiku kostnego przed rozpoczęciem leczenia poprzez badanie morfologii krwi
• Regularnie monitorować morfologię krwi podczas leczenia, szczególnie w okresach spodziewanego nadiru (14-20 dni po podaniu)
• Ocenić funkcję wątroby i nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania
• Dostosować dawkę bendamustyny w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek
• Monitorować pod kątem potencjalnych objawów toksyczności niehematologicznej i w razie potrzeby odpowiednio zmodyfikować dawkę

²⁶

Należy pamiętać, że bendamustyna jest lekiem cytotoksycznym i wymaga przestrzegania standardowych procedur bezpieczeństwa podczas przygotowywania i podawania.²⁷