Leksykon składników

Składniki, strona 11 z 53

• N-acetylo-L-cysteina

  N-acetylo-L-cysteina (NAC) to pochodna aminokwasu cysteiny, która wykazuje działanie mukolityczne, antyoksydacyjne oraz hepatoprotekcyjne. Jej głównym mechanizmem działania jest rozkład wiązań dwusiarczkowych w glikoproteinie śluzu, co prowadzi do zmniejszenia lepkości wydzieliny oskrzelowej i ułatwia jej odkrztuszanie. Dodatkowo, NAC jest prekursorem glutationu – kluczowego przeciwutleniacza w organizmie, co nadaje jej silne właściwości antyoksydacyjne.

• sulfogwajakol

  Sulfogwajakol (nazwa międzynarodowa: guaifenesin) to związek organiczny należący do grupy wykrztuśnych leków mukolitycznych. Jego działanie polega na zmniejszaniu lepkości wydzieliny oskrzelowej poprzez stymulację receptorów żołądkowych, co prowadzi do zwiększenia wydzielania surfaktantu płucnego. Dzięki temu ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie dróg oddechowych z zalegającej wydzieliny.

• olejek miętowy

  Olejek miętowy (Menthae piperitae aetheroleum) to substancja czynna pozyskiwana z liści mięty pieprzowej (Mentha piperita L.). Działa spazmolitycznie na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dzięki czemu zmniejsza dolegliwości bólowe w obrębie jamy brzusznej. Wykazuje również działanie żółciotwórcze, żółciopędne, chłodzące, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne.

• atropina siarczan

  Atropina siarczan to przeciwcholinergiczny alkaloid pochodzenia naturalnego, będący antagonistą receptorów muskarynowych. Blokuje działanie acetylocholiny w układzie przywspółczulnym, co powoduje rozszerzenie źrenic, przyspieszenie akcji serca, zmniejszenie wydzielania gruczołów oraz rozkurcz mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych.

• ziele tymianku

  Ziele tymianku to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny Thymus vulgaris (tymianek pospolity), który zawiera olejek eteryczny bogaty w tymol i karwakrol – substancje o silnych właściwościach przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych i przeciwwirusowych. Te związki działają poprzez uszkadzanie błon komórkowych patogenów, hamując ich wzrost i namnażanie.

• sulfametoksazol

  Sulfametoksazol (SMX) to substancja czynna należąca do grupy sulfonamidów, która wykazuje działanie bakteriostatyczne poprzez hamowanie syntezy kwasu foliowego, niezbędnego do produkcji DNA i RNA bakterii. Blokuje on enzym – syntazę dihydropteroinową, co uniemożliwia włączanie kwasu p-aminobenzoesowego do cząsteczki kwasu foliowego. Sulfametoksazol jest najczęściej stosowany w połączeniu z trimetoprimem, co daje efekt synergistyczny i zwiększa skuteczność terapii.

• chlorochinaldol

  Chlorochinaldol to substancja czynna o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, stosowana w leczeniu zakażeń powierzchniowych skóry i błon śluzowych. Wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, a także niektórych grzybów i pierwotniaków. Mechanizm działania chlorochinaldolu polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu, co prowadzi do zaburzenia wzrostu i rozmnażania się patogenów.

• klonazepam

  Klonazepam to lek należący do grupy benzodiazepin o działaniu przeciwdrgawkowym, anksjolitycznym i miorelaksacyjnym. Mechanizm działania opiera się na wzmocnieniu hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do uspokojenia, zmniejszenia napięcia mięśniowego i zapobiegania napadom padaczkowym.

• kolistymetat sodowy

  Kolistymetat sodowy to polipeptydowy antybiotyk zaliczany do grupy polimyksyn, który wykazuje działanie głównie wobec bakterii Gram-ujemnych. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z lipopolisacharydem błony zewnętrznej bakterii, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności, a w konsekwencji do uszkodzenia struktury komórkowej i śmierci bakterii.

• estradiol walerianian

  Estradiol walerianian jest estrogenem stosowanym w terapii zastępczej u kobiet w okresie menopauzalnym. Działa poprzez uzupełnienie niedoboru estrogenów, łagodząc objawy menopauzy takie jak uderzenia gorąca, zaburzenia snu, drażliwość, suchość pochwy, czy obniżenie libido. Estradiol walerianian po podaniu ulega hydrolizie do estradiolu, który jest naturalnym hormonem żeńskim, i jako taki wywiera działanie na narządy docelowe poprzez wiązanie się ze specyficznymi receptorami estrogenowymi.

• lidokaina chlorowodorek jednowodny

  Lidokaina chlorowodorek jednowodny to szeroko stosowany lek miejscowo znieczulający należący do grupy amidów. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Efektem tego jest czasowe zniesienie czucia bólu, dotyku, temperatury i napięcia mięśniowego w miejscu podania.

• efedryna chlorowodorek

  Efedryna chlorowodorek to substancja czynna o działaniu sympatykomimetycznym, która stymuluje receptory alfa i beta-adrenergiczne. Działa jako lek rozszerzający oskrzela (bronchodilatator), zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa oraz podwyższa ciśnienie tętnicze. Jej mechanizm działania polega na zwiększeniu uwalniania noradrenaliny z zakończeń nerwowych oraz bezpośrednim pobudzaniu receptorów adrenergicznych.

• żelazo

  Żelazo to pierwiastek śladowy niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, przede wszystkim jako kluczowy składnik hemoglobiny – białka odpowiedzialnego za transport tlenu w krwi. Uczestniczy również w procesach enzymatycznych, syntezie DNA i tworzeniu mioglobiny w mięśniach. Niedobór żelaza prowadzi do anemii, co objawia się zmęczeniem, osłabieniem, bladością i pogorszeniem wydolności fizycznej.

• fluocynolonu acetonid

  Fluocynolonu acetonid jest syntetycznym kortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne. Substancja działa poprzez hamowanie fosfolipazy A2, co prowadzi do zmniejszenia syntezy mediatorów stanu zapalnego. Hamuje również migrację makrofagów i leukocytów do miejsca zapalenia, zmniejszając tym samym objawy stanu zapalnego skóry.

• neomycyny siarczan

  Neomycyny siarczan to antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych przez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do nieprawidłowego odczytu kodu genetycznego i zatrzymania wzrostu bakterii. Jest skuteczny głównie wobec bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus spp., ale wykazuje również aktywność wobec niektórych bakterii Gram-dodatnich.

• immunoglobulina ludzka anty-D

  Immunoglobulina ludzka anty-D to preparat krwiopochodny zawierający przeciwciała skierowane przeciwko antygenowi D z układu Rh, uzyskiwany z osocza osób, które wytworzyły takie przeciwciała (najczęściej wskutek uprzedniej immunizacji). Głównym wskazaniem do jej stosowania jest zapobieganie konfliktu serologicznego pomiędzy matką Rh-ujemną a dzieckiem Rh-dodatnim.

• wyciąg z ziela dziurawca

  Wyciąg z ziela dziurawca (Hypericum perforatum) to naturalny preparat stosowany w medycynie tradycyjnej i konwencjonalnej, posiadający udokumentowane właściwości przeciwdepresyjne, przeciwlękowe i przeciwzapalne. Związki czynne dziurawca, w tym hipercyna i hiperforyna, oddziałują na układ nerwowy poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego neuroprzekaźników (serotoniny, dopaminy, noradrenaliny), co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w synapsach i poprawy nastroju.

• jodek potasu

  Jodek potasu (KI) to nieorganiczny związek chemiczny stosowany w medycynie w kilku istotnych wskazaniach. Jego najważniejszą funkcją jest dostarczanie organizmu w jod, pierwiastek niezbędny do syntezy hormonów tarczycy. W tym kontekście stosowany jest w profilaktyce i leczeniu schorzeń tarczycy związanych z niedoborem jodu, takich jak wole obojętne czy niedoczynność tarczycy wynikająca z braku jodu.

• pirydoksyny chlorowodorek

  Pirydoksyny chlorowodorek to syntetyczna forma witaminy B6, która odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, procesach metabolicznych oraz w syntezie neurotransmiterów. Działa jako koenzym w ponad 100 reakcjach enzymatycznych, szczególnie tych związanych z metabolizmem białek, tłuszczów i węglowodanów. Substancja ta jest niezbędna do produkcji serotoniny, dopaminy i kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), które regulują nastrój, sen i funkcje poznawcze.

• 17-maślan hydrokortyzonu

  17-maślan hydrokortyzonu (budesonid) to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowany głównie w leczeniu chorób alergicznych, astmy oskrzelowej oraz chorób zapalnych jelit. Jego mechanizm działania polega na wiązaniu się z receptorami glikokortykosteroidowymi w komórkach, co prowadzi do hamowania reakcji zapalnych poprzez blokowanie produkcji mediatorów zapalenia, takich jak cytokiny, leukotrieny i prostaglandyny.

• metoklopramid

  Metoklopramid to pochodna benzamidu, należąca do grupy leków przeciwwymiotnych i prokinetycznych. Działa jako antagonista receptorów dopaminowych D2 oraz agonista receptorów serotoninowych 5-HT4. Poprzez ten mechanizm zwiększa perystaltykę żołądka i dwunastnicy, przyspiesza opróżnianie żołądka oraz zwiększa napięcie dolnego zwieracza przełyku, nie powodując przy tym zwiększonego wydzielania soków trawiennych.

• witamina D3

  Witamina D3 (cholekalcyferol) to jedna z form witaminy D, która odgrywa kluczową rolę w gospodarce wapniowo-fosforanowej organizmu. Jest syntetyzowana w skórze pod wpływem promieni słonecznych (UVB) oraz dostarczana z pożywieniem. Po przedostaniu się do krwiobiegu ulega przekształceniu w wątrobie do 25-hydroksywitaminy D, a następnie w nerkach do kalcytriolu (1,25-dihydroksywitaminy D) – aktywnej biologicznie formy witaminy D.

• witamina B1

  Witamina B1 (tiamina) to rozpuszczalna w wodzie witamina z grupy B, odgrywająca kluczową rolę w metabolizmie węglowodanów i funkcjonowaniu układu nerwowego. Działa jako koenzym w reakcjach związanych z produkcją energii, szczególnie w procesie dekarboksylacji oksydacyjnej pirogronianu oraz w cyklu pentozowym. Tiamina uczestniczy w przewodnictwie nerwowym i syntezie neuroprzekaźników, co czyni ją niezbędną dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.

• witamina B2

  Witamina B2, znana również jako ryboflawina, jest rozpuszczalnym w wodzie związkiem z grupy witamin B. Odgrywa kluczową rolę w metabolizmie energetycznym komórek, funkcjonując jako prekursor koenzymatów FAD (dinukleotyd flawinoadeninowy) i FMN (mononukleotyd flawinowy). Dzięki temu uczestniczy w procesach utleniania i redukcji, produkcji energii oraz metabolizmie węglowodanów, tłuszczów i białek.

• mikonazol

  Mikonazol to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, stosowany głównie w leczeniu grzybic skóry, błon śluzowych i paznokci. Działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i ostatecznie do śmierci komórki grzyba. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko dermatofitom, drożdżakom (w tym Candida albicans) oraz pleśniom.

• nalewka z kwiatostanu głogu

  Nalewka z kwiatostanu głogu to preparat ziołowy otrzymywany z kwiatów i owoców głogu (Crataegus), który od wieków stosowany jest w medycynie tradycyjnej. Głóg zawiera flawonoidy, oligomeryczne procyjanidyny oraz aminy biogenne, które wykazują działanie kardioprotekcyjne. Substancje te poprawiają ukrwienie mięśnia sercowego, wykazują łagodne działanie inotropowe dodatnie (zwiększają siłę skurczu) oraz chronotropowe ujemne (zmniejszają częstość akcji serca).

• oktenidyny dichlorowodorek

  Oktenidyny dichlorowodorek to substancja czynna o właściwościach antyseptycznych, stosowana do odkażania skóry, błon śluzowych oraz ran. Mechanizm działania polega na destrukcji błon komórkowych drobnoustrojów, co skutkuje ich eliminacją. Wykazuje szerokie spektrum przeciwdrobnoustrojowe, działając na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, grzyby, pierwotniaki oraz niektóre wirusy osłonkowe.

• itrakonazol

  Itrakonazol to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli. Działa poprzez hamowanie enzymu 14-α-demetylazy lanosterolu, kluczowego dla biosyntezy ergosterolu – istotnego składnika błony komórkowej grzybów. Zaburzenie produkcji ergosterolu prowadzi do uszkodzenia struktury błony komórkowej i w konsekwencji do śmierci komórki grzyba.

• fenoksymetylopenicylina potasowa

  Fenoksymetylopenicylina potasowa (penicylina V) to antybiotyk należący do grupy penicylin naturalnych. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Wykazuje szczególną skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym paciorkowców, pneumokoków i gronkowców niewytwarzających penicylinazy.

• promazyna chlorowodorek

  Promazyna chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy neuroleptyków klasycznych (pochodnych fenotiazyny). Działa przede wszystkim poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do działania przeciwpsychotycznego, uspokajającego i przeciwwymiotnego. Promazyna wykazuje również działanie przeciwhistaminowe oraz antycholinergiczne, co wpływa na jej profil działań niepożądanych.

• kwas tioktynowy

  Kwas tioktynowy, znany również jako kwas alfa-liponowy (ALA), jest naturalnie występującym w organizmie związkiem o silnych właściwościach antyoksydacyjnych. Działa jako kofaktor w reakcjach enzymatycznych, szczególnie w procesach metabolizmu energetycznego, odgrywając istotną rolę w cyklu Krebsa. Jego główne działanie terapeutyczne opiera się na zdolności do neutralizacji wolnych rodników, ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym oraz regeneracji innych antyoksydantów, takich jak witaminy C i E.

• diklofenak dietyloamoniowy

  Diklofenak dietyloamoniowy to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych kwasu octowego. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe poprzez hamowanie aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), który odpowiada za syntezę prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego i bólu. Głównie stosowany jest miejscowo w formie żeli, kremów lub plastrów leczniczych.

• trazodon

  Trazodon to organiczny związek chemiczny z grupy pochodnych fenylpiperazyny, stosowany jako lek przeciwdepresyjny. Należy do grupy antagonistów i inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SARI), działając głównie na receptory serotoninowe 5-HT2A oraz słabiej hamując wychwyt zwrotny serotoniny. Mechanizm jego działania opiera się na przywracaniu równowagi neuroprzekaźników w mózgu, szczególnie serotoniny, co prowadzi do poprawy nastroju, redukcji lęku i regulacji snu.

• olopatadyna

  Olopatadyna to selektywny antagonista receptorów histaminowych H1, stosowany głównie w postaci kropli do oczu w leczeniu objawów alergicznego zapalenia spojówek. Działa przeciwhistaminowo i przeciwzapalnie, blokując receptory histaminowe, co zmniejsza reakcje alergiczne, takie jak zaczerwienienie, swędzenie i łzawienie oczu. Olopatadyna dodatkowo stabilizuje komórki tuczne, hamując uwalnianie mediatorów zapalnych, co daje szybką ulgę i długotrwały efekt terapeutyczny.

• artykaina chlorowodorek

  Artykaina chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy leków miejscowo znieczulających z grupy amidów. Jest powszechnie stosowana w stomatologii, zapewniając szybkie i skuteczne znieczulenie tkanek. Artykaina charakteryzuje się wysoką lipofilnością, co umożliwia jej szybkie przenikanie przez błony komórkowe i zapewnia intensywne działanie znieczulające. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych.

• urokinaza

  Urokinaza to enzym proteolityczny, który aktywuje plazminogen do plazminy. Należy do grupy leków trombolitycznych (fibrynolitycznych), stosowanych w celu rozpuszczania zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Urokinaza działa bezpośrednio na układ fibrynolityczny, przekształcając plazminogen w plazminę, która następnie rozkłada fibrynę – główny składnik zakrzepów.

• kwas gadoterowy

  Kwas gadoterowy to związek kompleksowy gadolinu, stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce rezonansu magnetycznego (MRI). Działa poprzez zwiększenie intensywności sygnału w obrazowaniu MRI, co umożliwia lepszą wizualizację tkanek i patologii. Związek ten należy do grupy paramagnetycznych środków kontrastowych, które skracają czas relaksacji T1 protonów wodoru, co przekłada się na jaśniejszy obraz w sekwencjach T1-zależnych.

• tlenek azotu

  Tlenek azotu (NO) to niezwykle ważna cząsteczka sygnałowa w organizmie, która pełni funkcję mediatora w wielu procesach fizjologicznych. Jest to gaz, który rozszerza naczynia krwionośne (działanie wazodylatacyjne), hamuje agregację płytek krwi oraz wpływa na przekaźnictwo nerwowe. Jego działanie polega na aktywacji cyklazy guanylowej, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w komórkach mięśni gładkich naczyń, powodując ich rozkurcz.

• lizyna jednowodna

  Lizyna jednowodna to aminokwas egzogenny, który musi być dostarczany organizmowi z pożywieniem lub suplementami, ponieważ organizm ludzki nie jest w stanie samodzielnie go syntezować. W medycynie stosowana jest jako składnik preparatów odżywczych, suplementów diety oraz niektórych leków. Lizyna odgrywa kluczową rolę w syntezie białek, produkcji enzymów, hormonów i przeciwciał, a także wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego.

• terbinafina chlorowodorek

  Terbinafina (chlorowodorek) to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy alliloamin, który hamuje biosyntezę ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Działa poprzez blokowanie enzymu epoksydazy skwalenowej, co prowadzi do gromadzenia się skwalenu wewnątrz komórki grzyba i ostatecznie do jej śmierci. Mechanizm ten zapewnia działanie grzybobójcze wobec dermatofitów, pleśni i niektórych grzybów dimorficznych.

• gemcytabina

  Gemcytabina to analog nukleozydowy, który działa jako antymetabolit, hamując syntezę DNA. Po wniknięciu do komórki ulega fosforylacji do aktywnych metabolitów, które hamują działanie enzymów niezbędnych do replikacji DNA, co prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i apoptozy komórek nowotworowych. Wykazuje szczególną skuteczność w leczeniu guzów litych, gdzie działa selektywnie na komórki szybko dzielące się.

• sodu diwodorofosforan dwuwodny

  Sodu diwodorofosforan dwuwodny (Natrii dihydrogenophosphas dihydricus) to substancja czynna stosowana w lecznictwie głównie jako środek przeczyszczający i środek do przygotowania jelit przed badaniami diagnostycznymi. Działa poprzez zwiększenie ilości wody w jelicie grubym, co zmiękcza stolec i stymuluje perystaltykę jelit, ułatwiając wypróżnienie.

• sery na

  Sery na receptę (SR-NaRX) to innowacyjna grupa serów o działaniu farmakologicznym, stanowiących połączenie tradycyjnego nabiału z substancjami leczniczymi. Działają one poprzez mechanizm stopniowego uwalniania substancji aktywnych w przewodzie pokarmowym, co zapewnia przedłużone działanie terapeutyczne. Sery te są wykorzystywane głównie w leczeniu niedoborów wapnia, osteoporozy oraz jako nośniki leków dla pacjentów mających trudności z przyjmowaniem tradycyjnych form farmaceutycznych.

• kolchicyna

  Kolchicyna to alkaloid o działaniu przeciwzapalnym, pochodzący z zimowitu jesiennego (Colchicum autumnale). Jej główny mechanizm działania polega na hamowaniu polimeryzacji mikrotubul, co prowadzi do zaburzenia migracji leukocytów, fagocytozy oraz wydzielania cytokin prozapalnych. Jest stosowana przede wszystkim w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej oraz w zapobieganiu ich nawrotom.

• rasagilina

  Rasagilina to selektywny, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B), stosowany głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Mechanizm działania rasagiliny polega na hamowaniu enzymu MAO-B, który jest odpowiedzialny za rozkład dopaminy w mózgu. Dzięki temu zwiększa się stężenie dopaminy w strukturach mózgu odpowiedzialnych za kontrolę ruchu, co prowadzi do zmniejszenia objawów parkinsonowskich.

• ropiwakaina

  Ropiwakaina to długo działający lek znieczulający miejscowo z grupy amidów, stosowany w znieczuleniu regionalnym. Charakteryzuje się selektywnym blokowaniem włókien przewodzących ból (włókna A-delta i C) przy mniejszym wpływie na włókna ruchowe, co przekłada się na skuteczniejszą analgezję przy ograniczonym bloku motorycznym. Mechanizm działania ropiwakany polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonie komórkowej neuronów, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych.

• peryndopryl z argininą

  Peryndopryl z argininą to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Działa poprzez blokowanie enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatek argininy poprawia stabilność substancji czynnej, wydłuża okres przydatności preparatu oraz zwiększa biodostępność peryndoprylu w porównaniu do peryndoprylu stosowanego w postaci estru tert-butyloaminy.

• irynotekan

  Irynotekan jest lekiem cytostatycznym z grupy inhibitorów topoizomerazy I, stosowanym głównie w chemioterapii nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza raka jelita grubego. Mechanizm działania irynotekanu polega na blokowaniu enzymu topoizomerazy I, który jest niezbędny do replikacji DNA komórek. Powoduje to uszkodzenie DNA i w konsekwencji śmierć komórek nowotworowych.

• kwas gadoterynowy

  Kwas gadoterynowy jest makrocyklicznym związkiem chelatowym zawierającym gadolin, stosowanym jako paramagnetyczny środek kontrastowy w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Dzięki swoim właściwościom paramagnetycznym, skraca czas relaksacji T1 protonów wody w tkankach, zwiększając intensywność sygnału w obrazach T1-zależnych. Jest szczególnie przydatny w diagnostyce zmian patologicznych ośrodkowego układu nerwowego, w tym guzów mózgu, zmian zapalnych i niedokrwiennych.

• benfotiamina

  Benfotiamina jest rozpuszczalną w tłuszczach, syntetyczną pochodną witaminy B1 (tiaminy), o lepszej biodostępności niż jej forma hydrofilowa. Po wchłonięciu przekształca się w organizm w tiaminę, która jest niezbędna do metabolizmu węglowodanów i funkcjonowania układu nerwowego. Benfotiamina wykazuje szczególne działanie neuroprotekcyjne, a jej mechanizm działania polega na hamowaniu alternatywnych szlaków metabolizmu glukozy (poliowego, heksozaminowego i tworzenia końcowych produktów zaawansowanej glikacji), które aktywują się przy podwyższonym poziomie glukozy we krwi.