Leksykon składników

Składniki, strona 10 z 53

• perazyna

  Perazyna to lek przeciwpsychotyczny z grupy fenotiazyn o działaniu przeciwwytwórczym, stosowany w leczeniu schizofrenii, stanów psychotycznych, manii i pobudzenia psychoruchowego. Mechanizm działania perazyny polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów wytwórczych (halucynacji, urojeń) oraz normalizacji zachowania pacjenta.

• cynku tlenek

  Tlenek cynku to związek chemiczny szeroko stosowany w medycynie i farmakologii, składający się z cynku i tlenu (ZnO). Działa przeciwzapalnie, ściągająco, przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo, co czyni go cennym składnikiem wielu preparatów dermatologicznych.

• mometazon furoinian

  Mometazon furoinian to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowany głównie w leczeniu chorób alergicznych. Substancja działa poprzez hamowanie uwalniania mediatorów zapalenia, zmniejszanie nacieku komórek zapalnych oraz hamowanie syntezy cytokin prozapalnych. Charakteryzuje się wysoką selektywnością tkankową oraz niską biodostępnością ogólnoustrojową, co zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów systemowych.

• cisatrakurium

  Cisatrakurium to niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, należący do grupy pochodnych benzylizochinoliny. Jego działanie polega na blokowaniu transmisji nerwowo-mięśniowej poprzez konkurencyjne wiązanie z receptorami acetylocholinowymi w płytce motorycznej. Cisatrakurium charakteryzuje się średnim czasem działania (około 30-40 minut) i jest stosowany podczas zabiegów chirurgicznych jako składnik znieczulenia ogólnego oraz do ułatwienia intubacji dotchawiczej.

• ropiwakaina chlorowodorek

  Ropiwakaina chlorowodorek to długo działający lek znieczulenia miejscowego z grupy amidów. Mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych. W porównaniu do innych środków z tej grupy (np. bupiwakainy), ropiwakaina wykazuje większą selektywność wobec włókien nerwowych odpowiedzialnych za przewodzenie bólu (włókna C i Aδ) niż włókien motorycznych, co przekłada się na mniejszy blok ruchowy.

• sodu mleczan

  Sodu mleczan (lactate sodium) to sól sodowa kwasu mlekowego, stosowana w medycynie głównie jako składnik płynów infuzyjnych do uzupełniania niedoborów wodno-elektrolitowych. Substancja ta ulega w organizmie metabolizmowi do wodorowęglanu sodu, dzięki czemu wykazuje działanie alkalizujące i może być stosowana w leczeniu kwasicy metabolicznej.

• cynku octan dwuwodny

  Cynku octan dwuwodny to związek chemiczny stosowany w medycynie jako substancja aktywna o właściwościach przeciwzapalnych, ściągających i antyseptycznych. Mechanizm działania polega na wiązaniu się jonów cynku z białkami, co prowadzi do wytrącania się tych białek. W efekcie dochodzi do zahamowania procesów zapalnych i zmniejszenia wysięku, a także do ograniczenia rozwoju mikroorganizmów na skórze i błonach śluzowych.

• inozyny pranobeks

  Inozyny pranobeks (inosinum pranobexum) to substancja o działaniu przeciwwirusowym i immunomodulującym. Działa na organizm dwutorowo – hamuje replikację wirusów w zainfekowanych komórkach oraz wzmacnia odpowiedź układu immunologicznego poprzez stymulację aktywności limfocytów T i komórek NK (Natural Killer).

• bendamustyna chlorowodorek

  Bendamustyna chlorowodorek jest bifunkcyjnym alkilującym lekiem przeciwnowotworowym, łączącym właściwości strukturalne związków alkilujących i analogów purynowych. Jego mechanizm działania polega na tworzeniu wiązań krzyżowych między nićmi DNA, co prowadzi do zaburzenia replikacji, transkrypcji i naprawy DNA, wywołując apoptozę komórek nowotworowych.

• potasu octan

  Potasu octan to organiczna sól potasowa kwasu octowego, występująca w postaci białego, krystalicznego proszku. W medycynie jest stosowany głównie jako suplement potasu w przypadkach jego niedoboru (hipokaliemii). Mechanizm działania polega na uzupełnianiu jonów potasu w organizmie, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania komórek, utrzymania równowagi elektrolitowej oraz prawidłowej pracy mięśni i nerwów.

• trawoprost

  Trawoprost to substancja czynna z grupy prostaglandyn, stosowana głównie w okulistyce do leczenia jaskry i nadciśnienia ocznego. Mechanizm działania trawoprostu polega na zwiększeniu odpływu cieczy wodnistej z gałki ocznej, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Trawoprost jest analogiem prostaglandyny F2α i działa poprzez aktywację receptorów prostaglandynowych FP w obrębie struktur oka.

• kwas fusydynowy

  Kwas fusydynowy jest antybiotykiem steroidowym pochodzenia naturalnego, wykazującym silne działanie przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, szczególnie gronkowcom, w tym szczepom opornym na metycylinę (MRSA). Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez blokowanie czynnika elongacyjnego G (EF-G), co uniemożliwia proces translacji i prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej.

• ludzki czynnik VIII

  Ludzki czynnik VIII (czynnik antyhemofilowy A) to białko osoczowe odgrywające kluczową rolę w kaskadzie krzepnięcia krwi. Jest niezbędny do wytworzenia skrzepu poprzez aktywację czynnika X w kompleksie z czynnikiem IXa, fosfolipidami i jonami wapnia. Jego niedobór lub dysfunkcja prowadzi do hemofilii A – wrodzonego zaburzenia krzepnięcia, charakteryzującego się skłonnością do przedłużonych krwawień.

• liść senesu

  Liść senesu to surowiec roślinny pochodzący z różnych gatunków rodzaju Senna (dawniej Cassia), głównie Senna alexandrina (senes aleksandryjski) i Senna angustifolia (senes indyjski). Zawiera on związki antrachinonowe, głównie sennozydy A i B, które są metabolizowane w jelicie grubym do aktywnych pochodnych, stymulujących perystaltykę jelitową i hamujących wchłanianie wody i elektrolitów.

• diklofenak

  Diklofenak to popularny niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności enzymów cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), które odpowiadają za produkcję prostaglandyn – związków uczestniczących w procesach zapalnych, bólowych i gorączkowych.

• brymonidyna

  Brymonidyna (Brimonidine) to selektywny agonista receptorów alfa-2 adrenergicznych, stosowany głównie w okulistyce do leczenia jaskry i nadciśnienia ocznego. Jej działanie polega na redukcji wytwarzania cieczy wodnistej w oku oraz zwiększeniu odpływu drogą naczyniówkowo-twardówkową, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

• aprepitant

  Aprepitant to substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora neurokininy 1 (NK1), stosowana głównie w leczeniu nudności i wymiotów towarzyszących chemioterapii przeciwnowotworowej. Mechanizm działania aprepitantu polega na blokowaniu wiązania substancji P z receptorami NK1 w ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje aktywność szlaku odpowiedzialnego za wywoływanie nudności i wymiotów.

• wyciąg z ziela tymianku

  Wyciąg z ziela tymianku (Thymus vulgaris extractum) to substancja roślinna o działaniu wykrztuśnym, przeciwkaszlowym i łagodnie przeciwbakteryjnym, stosowana głównie w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Zawiera olejki eteryczne (głównie tymol i karwakrol), które rozrzedzają wydzielinę oskrzelową i ułatwiają odkrztuszanie. Dodatkowo wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie oskrzeli, co sprzyja poszerzeniu dróg oddechowych.

• seryina

  Seryina (innowacyjny związek o działaniu przeciwzakrzepowym) stanowi substancję czynną nowej generacji leków przeciwzakrzepowych. Jej mechanizm działania opiera się na bezpośredniej i selektywnej inhibicji trombiny (czynnika IIa), kluczowego enzymu w kaskadzie krzepnięcia krwi. Blokowanie aktywności trombiny zapobiega tworzeniu się skrzepów poprzez hamowanie przekształcania fibrynogenu w fibrynę.

• lizyny chlorowodorek

  Chlorowodorek lizyny to aminokwas egzogenny, który w postaci soli chlorowodorowej znajduje zastosowanie w farmakoterapii. Lizyna jest niezbędna do syntezy białek, produkcji enzymów, hormonów i przeciwciał, a także bierze udział w procesach regeneracyjnych tkanek, szczególnie łącznej. Chlorowodorek lizyny, ze względu na swoją zwiększoną biodostępność, jest stosowany w suplementacji przy niedoborach tego aminokwasu.

• immunoglobulina ludzka normalna

  Immunoglobulina ludzka normalna to preparat zawierający przeciwciała (immunoglobuliny), głównie klasy IgG, pozyskiwane z osocza dużej liczby zdrowych dawców. Substancja ta wspomaga organizm w walce z infekcjami, wzmacniając układ odpornościowy poprzez dostarczenie gotowych przeciwciał. Dzięki temu działa zarówno profilaktycznie, zapobiegając infekcjom, jak i wspomagająco w trakcie już trwających zakażeń.

• menotropina

  Menotropina jest gonadotropiną uzyskiwaną z moczu kobiet po menopauzie, zawierającą mieszaninę hormonów FSH (folikulotropina) i LH (lutropina) w stosunku około 1:1. Działanie menotropiny polega na stymulacji dojrzewania pęcherzyków jajnikowych u kobiet oraz spermatogenezy u mężczyzn. U kobiet przyczynia się do wzrostu, dojrzewania i owulacji pęcherzyków Graafa, a także stymuluje wytwarzanie estrogenów i progesteronu. U mężczyzn zwiększa produkcję testosteronu i wspomaga proces spermatogenezy.

• formoterol fumaran dwuwodny

  Formoterol fumaran dwuwodny to długo działający beta2-mimetyk (LABA), który jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Mechanizm jego działania polega na selektywnym pobudzaniu receptorów beta2-adrenergicznych w mięśniach gładkich oskrzeli, co prowadzi do ich rozkurczu i poprawy przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Formoterol charakteryzuje się szybkim początkiem działania (1-3 minuty) oraz długim czasem działania (do 12 godzin).

• cytyzyniklina

  Cytyzyniklina to substancja czynna stosowana w leczeniu uzależnienia od nikotyny. Działa jako częściowy agonista receptorów nikotynowych, podobnie jak cytyzyna, od której jest pochodną. Jej mechanizm działania polega na wiązaniu się z receptorami nikotynowymi w mózgu, łagodząc objawy odstawienia nikotyny i zmniejszając przyjemność z palenia, co znacząco wspomaga proces rzucania palenia.

• sodu glicerofosforan

  Sodu glicerofosforan (Sodium glycerophosphate) jest związkiem organicznym zawierającym glicerol, fosfor i sód. Jest to substancja stosowana głównie jako składnik mieszanin do żywienia pozajelitowego, dostarczająca organizmowi fosfor w postaci organicznej, która jest lepiej tolerowana niż nieorganiczne fosforany. Sodu glicerofosforan uczestniczy w procesach energetycznych komórek, tworzeniu błon komórkowych oraz mineralizacji kości.

• sorafenib

  Sorafenib to doustny inhibitor wielokinazowy, który działa przeciwnowotworowo poprzez blokowanie szlaków sygnałowych związanych z proliferacją komórek rakowych oraz angiogenezą. Substancja ta hamuje aktywność kinaz serynowo-treoninowych Raf (w tym B-RAF) oraz kinaz tyrozynowych receptorowych, takich jak VEGFR-1, VEGFR-2, VEGFR-3, PDGFR-β, KIT i FLT-3, które odgrywają kluczową rolę w progresji nowotworów.

• morfina siarczan

  Morfina siarczan to silny opioidowy lek przeciwbólowy, który działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi w mózgu i rdzeniu kręgowym. Jest stosowany w leczeniu silnego bólu, zwłaszcza w przypadkach bólu nowotworowego, pourazowego oraz pooperacyjnego. Morfina zmniejsza percepcję bólu oraz reakcję emocjonalną na ból poprzez hamowanie przekaźnictwa impulsów bólowych w ośrodkowym układzie nerwowym.

• lanreotyd

  Lanreotyd to syntetyczny analog somatostatyny, hormonu hamującego wydzielanie wielu hormonów. Stosowany jest głównie w leczeniu akromegalii (nadmiernego wydzielania hormonu wzrostu) oraz guzów neuroendokrynnych (NET). Działa poprzez wiązanie się z receptorami somatostatynowymi, hamując wydzielanie hormonu wzrostu, insuliny, glukagonu oraz innych hormonów przewodu pokarmowego.

• hydroksychlorochina

  Hydroksychlorochina to syntetyczna pochodna chlorochiny, należąca do grupy leków przeciwmalarycznych, które wykazują również działanie immunomodulujące i przeciwzapalne. Mechanizm działania hydroksychlorochiny polega na podwyższaniu pH w pęcherzykach wewnątrzkomórkowych, co hamuje aktywność enzymów lizosomalnych, prezentację antygenów oraz syntezę cytokin prozapalnych. Te właściwości sprawiają, że jest skuteczna w leczeniu chorób autoimmunologicznych.

• pitawastatyna

  Pitawastatyna to lek z grupy statyn, który działa poprzez hamowanie enzymu reduktazy HMG-CoA, kluczowego w syntezie cholesterolu w wątrobie. Poprzez ten mechanizm efektywnie obniża poziom cholesterolu całkowitego, LDL (tzw. „złego cholesterolu”) oraz triglicerydów, jednocześnie podwyższając poziom HDL (tzw. „dobrego cholesterolu”). Jest stosowana w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej oraz dyslipidemii mieszanej u dorosłych pacjentów.

• tyzanidyna

  Tyzanidyna to substancja czynna o działaniu miorelaksacyjnym, która działa głównie ośrodkowo poprzez pobudzanie receptorów alfa-2-adrenergicznych w rdzeniu kręgowym. Poprzez ten mechanizm hamuje uwalnianie aminokwasów pobudzających i w konsekwencji zmniejsza nadmierne napięcie mięśni szkieletowych. Jej działanie polega na przerywaniu patologicznych odruchów prowadzących do wzmożonego napięcia mięśni, bez wpływu na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.

• ranolazyna

  Ranolazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej (choroby niedokrwiennej serca). Działa ona poprzez hamowanie późnego prądu sodowego w komórkach mięśnia sercowego, co prowadzi do zmniejszenia przeciążenia wapniem wewnątrzkomórkowym, a w konsekwencji poprawia funkcję rozkurczową mięśnia sercowego i zmniejsza zapotrzebowanie na tlen. W przeciwieństwie do tradycyjnych leków przeciwdławicowych, ranolazyna nie wpływa znacząco na częstość akcji serca ani ciśnienie tętnicze.

• sufentanyl

  Sufentanyl (sufentanil) to wysoce potężny syntetyczny opioid, który należy do grupy pochodnych fentanylu. Jest około 5-10 razy silniejszy od fentanylu i 500-1000 razy silniejszy od morfiny. Działa głównie poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi μ (mu) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do silnego działania przeciwbólowego, uspokajającego i euforycznego.

• dapagliflozyna

  Dapagliflozyna to substancja czynna należąca do grupy inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2). Jej działanie polega na blokowaniu białka SGLT2 w nerkach, co zapobiega reabsorpcji glukozy z przesączu nerkowego do krwioobiegu. W konsekwencji zwiększa się wydalanie glukozy z moczem, obniżając jej stężenie we krwi. Dapagliflozyna stosowana jest głównie w leczeniu cukrzycy typu 2, ale wykazuje także korzystne działanie w niewydolności serca, niezależnie od obecności cukrzycy.

• perampanel

  Perampanel to lek przeciwpadaczkowy z grupy selektywnych, niekompetycyjnych antagonistów receptorów glutaminergicznych AMPA (alfa-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isoxazolepropionic acid). Glutaminian jest głównym neuroprzekaźnikiem pobudzającym w mózgu, a jego nadmierne działanie może przyczyniać się do rozwoju napadów padaczkowych. Perampanel, blokując receptory AMPA, zmniejsza pobudzenie neuronalne, co przekłada się na działanie przeciwdrgawkowe.

• bosutynib

  Bosutynib to doustny inhibitor kinazy tyrozynowej stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML). Działa poprzez selektywne blokowanie kinazy Bcr-Abl oraz kinaz z rodziny Src, które odgrywają kluczową rolę w patogenezie CML. Bosutynib hamuje niekontrolowaną proliferację komórek nowotworowych, prowadząc do zahamowania wzrostu guza i indukcji apoptozy komórek białaczkowych.

• lisdeksamfetamina dimezylan

  Lisdeksamfetamina dimezylan to prolek, który po podaniu doustnym jest metabolizowany w organizmie do d-amfetaminy i l-lizyny. Substancja działa na ośrodkowy układ nerwowy poprzez zwiększenie stężenia neurotransmiterów (dopaminy i noradrenaliny) w synapsach. Mechanizm działania polega na blokowaniu wychwytu zwrotnego tych neuroprzekaźników oraz stymulacji ich uwalniania z zakończeń nerwowych.

• deksamfetamina

  Deksamfetamina (dexamfetamina) to prawoskrętny izomer amfetaminy, środek psychostymulujący działający na ośrodkowy układ nerwowy. Wykazuje silne działanie pobudzające poprzez zwiększenie stężenia neuroprzekaźników – dopaminy i noradrenaliny – w synapsach nerwowych. Mechanizm działania polega na blokowaniu ich wychwytu zwrotnego oraz zwiększaniu ich uwalniania z zakończeń nerwowych.

• remifentanyl

  Remifentanyl to syntetyczny opioid stosowany w anestezjologii jako lek przeciwbólowy o ultraszybkim działaniu. Należy do grupy pochodnych fentanylu i wyróżnia się unikalnym metabolizmem przez niespecyficzne esterazy osoczowe i tkankowe, co zapewnia bardzo krótki okres półtrwania (3-10 minut). Dzięki temu właściwości analgetyczne remifentanylu szybko ustępują po zakończeniu infuzji, bez kumulacji leku w organizmie.

• kaptopryl

  Kaptopryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), należący do pierwszej generacji tej grupy leków. Jego działanie polega na blokowaniu enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatkowo kaptopryl hamuje rozkład bradykininy, co wzmacnia jego działanie hipotensyjne.

• Strychnos ignatii

  Strychnos ignatii, znana również jako bób św. Ignacego, to roślina z rodziny Loganiaceae, która jest źródłem alkaloidów, głównie strychniny i brucyny. Alkaloidy te działają na ośrodkowy układ nerwowy poprzez blokowanie receptorów glicynowych w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do zniesienia hamowania neuronów ruchowych. Efektem tego jest zwiększona pobudliwość nerwowa, a w wyższych dawkach może dochodzić do drgawek i skurczów mięśni.

• Aconitum napellus

  Aconitum napellus, znany także jako tojad mocny lub mordownik, to roślina, która zawiera alkaloidy będące substancjami czynnymi wykorzystywanymi w homeopatii. Najważniejszym alkaloidem jest akonityna, która działa na układ nerwowy, wpływając na kanały sodowe i wywołując początkowo pobudzenie, a następnie zahamowanie przewodnictwa nerwowego.

• roksytromycyna

  Roksytromycyna to półsyntetyczny antybiotyk makrolidowy drugiej generacji, pochodna erytromycyny. Działa bakteriostatycznie poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych na poziomie rybosomu 50S. Wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich (paciorkowce, gronkowce), niektórych Gram-ujemnych oraz atypowych patogenów, takich jak Mycoplasma, Chlamydia i Legionella.

• zopiklon

  Zopiklon jest niebenzodiazepinowym lekiem nasennym z grupy cyklopirolonów, który działa poprzez nasilenie hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym. Wiążąc się z receptorem GABA-A, zwiększa przepuszczalność kanałów chlorkowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej i w konsekwencji do działania sedatywnego, nasennego, przeciwlękowego oraz miorelaksacyjnego.

• dekspantenol

  Dekspantenol (Dexpanthenol) to organiczny związek chemiczny, będący alkoholową pochodną kwasu pantotenowego (witaminy B5). Po aplikacji miejscowej przekształca się w kwas pantotenowy, który jest istotnym składnikiem koenzymu A, uczestniczącego w wielu procesach metabolicznych organizmu. Dekspantenol wykazuje działanie nawilżające, regenerujące i ochronne na skórę oraz błony śluzowe.

• L-cysteina

  L-cysteina to aminokwas siarkowy, który odgrywa kluczową rolę w organizmie jako prekursor glutationu – jednego z najważniejszych przeciwutleniaczy wewnątrzkomórkowych. Działa ona jako środek mukolityczny, rozrzedzający wydzielinę oskrzelową poprzez rozrywanie mostków disiarczkowych w mucynie, co ułatwia odkrztuszanie wydzieliny. L-cysteina uczestniczy również w procesach detoksykacji organizmu, wiążąc metale ciężkie i inne toksyny.

• potasu wodorotlenek

  Potasu wodorotlenek (KOH) to silna zasada nieorganiczna, stosowana w medycynie głównie do celów diagnostycznych i terapeutycznych. Działa żrąco i keratolitycznie, rozmiękczając i rozpuszczając keratynę oraz inne białka. W dermatologii wykorzystywany jest do przeprowadzania testów diagnostycznych, zwłaszcza w wykrywaniu grzybów skórnych, gdzie pomaga w wizualizacji elementów grzybni poprzez rozpuszczenie tkanek otaczających.

• kwas borowy

  Kwas borowy to związek chemiczny (H3BO3) stosowany w medycynie głównie jako środek przeciwbakteryjny i przeciwgrzybiczy o działaniu antyseptycznym. Działa poprzez zakłócanie procesów metabolicznych mikroorganizmów, co prowadzi do zahamowania ich wzrostu i namnażania. Wykazuje szczególną skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich, choć jego spektrum działania obejmuje również niektóre bakterie Gram-ujemne oraz grzyby.

• tymol

  Tymol to związek organiczny o właściwościach przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych i przeciwzapalnych. Jest to monoterpen fenolowy naturalnie występujący w olejkach eterycznych takich roślin jak tymianek, oregano czy bazylia. W medycynie tymol wykorzystywany jest głównie ze względu na swoje silne działanie antyseptyczne, które polega na niszczeniu błon komórkowych drobnoustrojów, prowadząc do ich śmierci.

• olejek terpentynowy

  Olejek terpentynowy (oleum terebinthinae) to substancja pozyskiwana przez destylację żywicy drzew iglastych, głównie sosny. Jest to mieszanina węglowodorów terpenowych, przede wszystkim α-pinenu i β-pinenu. W medycynie stosowany jest ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz rozgrzewające.