Przedawkowanie
Zofenil 30 30 mg

Przedawkowanie zofenoprylu, inhibitora ACE dostępnego w dawkach 7,5 mg i 30 mg w postaci soli wapniowej, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, neurologicznych i metabolicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Charakterystyczne objawy to ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs, osłupienie, bradykardia (<60 uderzeń/min), zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz ostra niewydolność nerek z oligurią lub anurią. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierne zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, hipoperfuzję narządów, zaburzenia przewodnictwa sercowego oraz dysfunkcję nerek. Wartości ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca wymagają ciągłego monitorowania, a elektrolity i parametry nerkowe powinny być regularnie kontrolowane.

Pobierz ChPL PDF Zofenil 30 – Tabletki powlekane – 30 mg
  1. Przedawkowanie leku Zofenil
    1. Objawy kliniczne przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Specyficzne metody leczenia przedawkowania
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nadciśnienie tętnicze
  2. ostry zawał serca
Substancja czynna
  1. zofenopryl
Kategoria leku
  1. inhibitory konwertazy angiotensyny
  2. leki przeciwnadciśnieniowe

Przedawkowanie leku Zofenil

Przedawkowanie produktu leczniczego Zofenil (zofenopryl) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Zofenopryl w postaci soli wapniowej (7,5 mg lub 30 mg) jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), którego przedawkowanie może prowadzić do szeregu zagrażających życiu objawów i powikłań. 1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie zofenoprylu charakteryzuje się wystąpieniem zespołu objawów, które bezpośrednio zagrażają życiu pacjenta. Manifestacja kliniczna przedawkowania obejmuje szereg zaburzeń hemodynamicznych, neurologicznych i metabolicznych. 2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Postępowanie
Ciężkie niedociśnienie Znaczny spadek ciśnienia tętniczego krwi, mogący prowadzić do hipoperfuzji narządów Nadmierne zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron Ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga, uzupełnienie płynów, wazopresory
Wstrząs Stan zagrażający życiu z zaburzeniami perfuzji tkankowej i dysfunkcją narządową Następstwo ciężkiego niedociśnienia i hipoperfuzji Intensywna terapia płynowa, aminy presyjne, monitorowanie hemodynamiczne
Osłupienie Zaburzenia świadomości, od otępienia do śpiączki Hipoperfuzja mózgowa wtórna do niedociśnienia Stabilizacja hemodynamiczna, zapewnienie prawidłowego przepływu mózgowego
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń/min Wpływ na układ autonomiczny i przewodnictwo sercowe Monitorowanie EKG, atropina w przypadku objawowej bradykardii
Zaburzenia elektrolitowe Najczęściej hiperkaliemia, hiponatremia Zaburzenia wydzielania aldosteronu i funkcji nerek Monitorowanie elektrolitów, korekta zaburzeń, w przypadku hiperkaliemi glikoza z insuliną, żywice jonowymienne
Niewydolność nerek Ostre uszkodzenie nerek z oligurią lub anurią Hipoperfuzja nerek i bezpośredni wpływ na autoregulację przepływu nerkowego Utrzymanie odpowiedniej perfuzji nerek, monitorowanie bilansu płynów, ewentualnie terapia nerkozastępcza

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania zofenoprylu kluczowe znaczenie ma szybka i właściwa interwencja medyczna. Pacjent z objawami przedawkowania wymaga natychmiastowej hospitalizacji i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego. 3

Postępowanie w przypadku przedawkowania Zofenilu obejmuje:

  • Hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii – pacjenta należy niezwłocznie umieścić w warunkach umożliwiających ciągłe monitorowanie parametrów życiowych oraz szybką interwencję w przypadku pogorszenia stanu klinicznego. 4
  • Ciągłe monitorowanie – kontrola ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, stanu świadomości, diurezy, parametrów biochemicznych (ze szczególnym uwzględnieniem elektrolitów i parametrów nerkowych).
  • Leczenie niedociśnienia – pozycja Trendelenburga, dożylna podaż płynów, w przypadku braku poprawy – stosowanie leków presyjnych (np. noradrenaliny, dopaminy).
  • Korekcja zaburzeń elektrolitowych – szczególnie istotne w przypadku hiperkaliemii, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
  • Leczenie bradykardii – w przypadku objawowej bradykardii można rozważyć podanie atropiny, w cięższych przypadkach – czasowa stymulacja serca.
  • Postępowanie w niewydolności nerek – odpowiednie nawodnienie, monitorowanie bilansu płynów, w ciężkich przypadkach może być konieczna terapia nerkozastępcza.

Specyficzne metody leczenia przedawkowania

W przypadku znacznego przedawkowania zofenoprylu można rozważyć zastosowanie bardziej specjalistycznych technik eliminacji leku z organizmu:

  1. Wymuszona diureza – zwiększenie wydalania leku przez nerki poprzez podanie diuretyków i odpowiednie nawodnienie.
  2. Hemodializa – w przypadku ciężkiego przedawkowania i nieskuteczności innych metod leczenia. Należy jednak pamiętać, że skuteczność hemodializy w usuwaniu zofenoprylu może być ograniczona ze względu na wiązanie leku z białkami osocza.
  3. Hemoperfuzja – metoda pozaustrojowej eliminacji toksyn, może być rozważana w przypadku nieskuteczności innych metod.

Istotne jest, że w przypadku przedawkowania zofenoprylu nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnostyka i wdrożenie intensywnego leczenia, które powinno być prowadzone w warunkach oddziału intensywnej terapii. 5

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl