Interakcje leku
Xirect Forte 50 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Syldenafil, substancja czynna preparatu Xirect Forte, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na jego metabolizm i skuteczność kliniczną. Znajomość tych interakcji jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i optymalizacji terapii.¹

Wpływ innych leków na syldenafil

Metabolizm syldenafilu odbywa się głównie za pośrednictwem układu enzymatycznego cytochromu P450, przede wszystkim izoenzymu 3A4, a w mniejszym stopniu izoenzymu 2C9. Z tego powodu wszelkie leki hamujące aktywność tych izoenzymów mogą zmniejszać klirens syldenafilu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Natomiast leki indukujące aktywność tych enzymów mogą zwiększać klirens syldenafilu, co skutkuje obniżeniem jego stężenia w osoczu.²

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

Analizy farmakologiczne potwierdzają, że jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (takich jak ketokonazol, erytromycyna czy cymetydyna) prowadzi do zmniejszenia klirensu syldenafilu. Mimo braku nasilenia częstości występowania działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących jednocześnie syldenafil z inhibitorami CYP3A4, zaleca się rozważenie zastosowania dawki początkowej 25 mg.³

Silne inhibitory CYP3A4 powodują znaczące zmiany w farmakokinetyce syldenafilu:

• Rytonawir (inhibitor proteazy HIV) w dawce 500 mg dwa razy dziennie zwiększa Cmax syldenafilu o 300% (4-krotnie) i AUC aż o 1000% (11-krotnie). Po 24 godzinach stężenie syldenafilu utrzymuje się na poziomie około 200 ng/ml w porównaniu z 5 ng/ml po podaniu samego syldenafilu. Ze względu na te istotne zmiany, nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu z rytonawirem, a jeśli jest to niezbędne, maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.⁴
• Sakwinawir (inhibitor proteazy HIV) w dawce 1200 mg trzy razy dziennie powoduje zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% i AUC o 210%.⁵
• Ketokonazol i itrakonazol, silne inhibitory CYP3A4, prawdopodobnie wywierają jeszcze silniejszy wpływ na farmakokinetykę syldenafilu.⁶

Umiarkowanie silne inhibitory CYP3A4 również wchodzą w istotne interakcje z syldenafilem:

• Erytromycyna w dawce 500 mg dwa razy dziennie zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję (AUC) na syldenafil o 182%.⁷
• Azytromycyna (500 mg dziennie przez 3 dni) nie wykazuje znaczącego wpływu na parametry farmakokinetyczne syldenafilu.⁸
• Cymetydyna (800 mg) powoduje zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu o 56%.⁹
• Sok grejpfrutowy, słaby inhibitor CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu.¹⁰

Interakcje z induktorami CYP

Bozentan, umiarkowany induktor CYP3A4, CYP2C9 i prawdopodobnie CYP2C19, stosowany w dawce 125 mg dwa razy dziennie powoduje zmniejszenie AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4%. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, prawdopodobnie wywierają jeszcze silniejszy wpływ, powodując znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.¹¹

Wpływ syldenafilu na inne leki

Syldenafil jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 > 150 μM). Biorąc pod uwagę, że maksymalne stężenie syldenafilu w surowicy po zastosowaniu zalecanych dawek wynosi około 1 μM, jest mało prawdopodobne, aby Xirect Forte wpływał znacząco na klirens substratów tych izoenzymów. ^{150 μM). Biorąc pod uwagę, że największe obserwowane stężenie syldenafilu w surowicy, po zastosowaniu zalecanych dawek, wynosi około 1 μM, jest mało prawdopodobne by produkt leczniczy Xirect Forte wpływał na klirens substratów tych izoenzymów.”>12}

Szczególne interakcje klinicznie istotne

Azotany i leki uwalniające tlenek azotu: Ze względu na wpływ syldenafilu na szlak metaboliczny tlenku azotu/cGMP, wykazano, że nasila on hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu jednoczesne stosowanie syldenafilu i produktów leczniczych uwalniających tlenek azotu lub azotanów w jakiejkolwiek postaci jest bezwzględnie przeciwwskazane.¹³

Riocyguat: Jednoczesne stosowanie riocyguatu z inhibitorami PDE5, w tym syldenafilem, jest przeciwwskazane. Badania kliniczne wykazały, że riocyguat nasila hipotensyjne działanie inhibitorów PDE5, a badania przedkliniczne potwierdziły addytywne ogólnoustrojowe działanie obniżające ciśnienie krwi przy stosowaniu obu leków jednocześnie.¹⁴

Leki α-adrenolityczne: Jednoczesne stosowanie syldenafilu z lekami α-adrenolitycznymi może prowadzić do objawowego niedociśnienia u niektórych pacjentów, szczególnie w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. W badaniach z doksazosyną (4 mg i 8 mg) u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) obserwowano dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi w pozycji leżącej o 7-9/4-7 mmHg i w pozycji stojącej o 4-11/4-6 mmHg. Zgłaszano przypadki zawrotów głowy i uczucia oszołomienia, ale nie dochodziło do omdleń.¹⁵

Nikorandyl: Ze względu na zawartość azotanu w strukturze nikorandylu, może on powodować poważne interakcje z syldenafilem.¹⁶

Sakubitryl z walsartanem: Jednoczesne stosowanie syldenafilu z tą kombinacją u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym prowadzi do istotnie większego obniżenia ciśnienia krwi niż monoterapia sakubitrylem z walsartanem.¹⁷

Leki przeciwnadciśnieniowe: Syldenafil w dawce 100 mg stosowany jednocześnie z amlodipiną u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym powoduje dodatkowe zmniejszenie skurczowego ciśnienia krwi w pozycji leżącej o 8 mmHg i rozkurczowego o 7 mmHg. Wartości te są porównywalne z obserwowanymi po podaniu syldenafilu zdrowym ochotnikom.¹⁸

Nie stwierdzono istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania syldenafilu z następującymi lekami:

• Tolbutamidem (250 mg) lub warfaryną (40 mg) – metabolizowanymi przez CYP2C9¹⁹
• Kwasem acetylosalicylowym (150 mg) – syldenafil nie nasilał wywoływanego przez ten lek wydłużenia czasu krwawienia²⁰
• Lekami moczopędnymi, β-adrenolitykami, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny II i innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi²¹

Interakcje syldenafilu z alkoholem

Syldenafil w dawce 50 mg nie nasila hipotensyjnego działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których średnie największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl. Jednak należy pamiętać, że alkohol sam w sobie może nasilać objawy hipotensji, zwłaszcza u osób z chorobami układu krążenia. Ponadto, alkohol może negatywnie wpływać na funkcje seksualne, co może zmniejszać skuteczność terapii syldenafilem.²²

Pacjenci powinni zostać poinformowani, że chociaż formalne badania nie wykazały istotnych interakcji farmakodynamicznych między syldenafilem a alkoholem, to jednoczesne spożycie dużych ilości alkoholu może:

• Zwiększać ryzyko objawowej hipotonii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych
• Zmniejszać skuteczność syldenafilu poprzez negatywny wpływ alkoholu na funkcje seksualne
• Upośledzać zdolność oceny sytuacji i podejmowania decyzji, co może prowadzić do niebezpiecznych zachowań

Dlatego zaleca się ostrożność i umiar w spożywaniu alkoholu podczas terapii syldenafilem, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Tabela interakcji syldenafilu z innymi substancjami

Podsumowując, syldenafil wchodzi w szereg istotnych klinicznie interakcji z wieloma grupami leków. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania syldenafilu z azotanami i riocyguatem ze względu na ryzyko poważnego niedociśnienia. Stosowanie syldenafilu z silnymi inhibitorami CYP3A4 wymaga zmniejszenia dawki, a z silnymi induktorami CYP3A4 może wymagać jej zwiększenia. Leki α-adrenolityczne powinny być stosowane ostrożnie, z zachowaniem odstępu czasowego. Alkohol nie wchodzi w istotne interakcje farmakokinetyczne z syldenafilem, jednak zaleca się umiar w jego spożywaniu podczas leczenia.²³