Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Veregen

Przedstawione dane o bezpieczeństwie przedklinicznym leku Veregen opierają się na badaniach przeprowadzonych z wykorzystaniem wyciągu z liści zielonej herbaty oraz produktu leczniczego Veregen o większej mocy (150 mg/g). Wyniki tych badań mają pełne zastosowanie również w odniesieniu do produktu o mniejszej mocy – Veregen 100 mg/g, maść.¹

Bezpieczeństwo farmakologiczne

W zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, przeprowadzone badania nie wykazały żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Dane te dotyczą przetworu roślinnego, czyli wyciągu z liści zielonej herbaty (Camellia sinensis).²

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W standardowych badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym produktu leczniczego Veregen 150 mg/g nie zaobserwowano żadnych działań ogólnoustrojowych, a jedynie działania miejscowe w miejscu aplikacji. Obserwacje te mają pełne zastosowanie w przypadku produktu Veregen o mniejszej mocy (100 mg/g).³

Reakcje miejscowe

Działania niepożądane po aplikacji na skórę ograniczały się wyłącznie do miejsca podania i obejmowały:

• podrażnienie skóry
• rumień
• obrzęk
• reakcje zapalne

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, nasilenie tych miejscowych objawów zmniejszało się z upływem czasu podczas kontynuacji leczenia.⁴

Potencjał uczulający

Badania na zwierzętach prowadzone dla produktu Veregen 150 mg/g wskazały na potencjalne działanie uczulające na skórę. Ten aspekt należy uwzględnić przy stosowaniu preparatu u pacjentów ze skłonnościami do alergii skórnych.⁵

Aplikacja dopochwowa

W badaniach oceniających potencjalną przypadkową drogę podania u ludzi, bezpośrednie wprowadzenie produktu Veregen 150 mg/g do pochwy prowadziło do ciężkich, przejściowych miejscowych reakcji zapalnych.⁶

Wpływ na płodność i rozwój prenatalny

Wpływ na płodność

W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano wpływu na płodność u samców szczurów po podaniu na skórę ani u samic szczurów po podaniu dopochwowym produktu Veregen.⁷

Wpływ na rozwój zarodka i płodu

Nie odnotowano wpływu na rozwój zarodka i płodu u szczurów po podaniu dopochwowym ani u królików po podaniu podskórnym produktu Veregen.⁸

Po wstrzyknięciu podskórnym u królików zaobserwowano toksyczne oddziaływanie produktu na organizm matki, które manifestowało się:

• wyraźnym, miejscowym podrażnieniem skóry
• zmniejszeniem masy ciała
• zmniejszeniem spożycia pokarmu

Te toksyczne objawy u matki skutkowały wpływem na rozwój płodu, co objawiało się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym kostnieniem. Należy podkreślić, że nie znaleziono żadnych dowodów potwierdzających działanie teratogenne leku Veregen.⁹

Efekty po podaniu doustnym

Po podaniu doustnym (przy braku dostępnych danych kinetycznych) zaobserwowano specyficzny wpływ na mózg u pojedynczych płodów we wszystkich leczonych grupach zarówno u szczurów, jak i królików. Zmiany te obejmowały:

• wodogłowie
• powiększenie lewej komory mózgu
• poszerzenie splotu naczyniówkowego

Należy zaznaczyć, że efektów tych nie zaobserwowano w grupach kontrolnych. Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest obecnie znane.¹⁰

Rozwój pre- i postnatalny

W badaniu rozwoju przed- i pourodzeniowego szczurów, którym podawano dopochwowo Veregen 150 mg/g, obserwowano działania niepożądane w postaci toksycznego oddziaływania na organizm matki, włączając w to porody martwego płodu.¹¹

Dane toksykokinetyczne

Istotne z klinicznego punktu widzenia są dane toksykokinetyczne uzyskane z badań po podaniu dopochwowym i podskórnym. Wskazują one, że obserwowane toksyczne działanie na reprodukcję występowało przy stężeniach ogólnoustrojowych znacznie wyższych niż te, które są spodziewane u pacjentów stosujących lek Veregen zgodnie z zaleceniami.¹²

Te wyniki mają istotne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania leku Veregen u ludzi, wskazując na duży margines bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu miejscowym produktu na zmiany skórne.