Właściwości farmakodynamiczne leku Valinger Med

Valinger Med zawiera substancję czynną syldenafil w postaci syldenafilu cytrynianu (100 mg) i należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki urologiczne, leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji, kod ATC: G04BE03. Jest to preparat w postaci tabletek powlekanych, przeznaczony do podawania doustnego w terapii zaburzeń erekcji.¹

Mechanizm działania

Syldenafil przywraca zaburzony mechanizm erekcji w warunkach naturalnych (przy pobudzeniu seksualnym) poprzez zwiększenie dopływu krwi do prącia. Działanie to jest możliwe dzięki specyficznemu wpływowi na szlak fizjologiczny odpowiedzialny za erekcję.²

Fizjologiczny mechanizm erekcji prącia polega na uwalnianiu tlenku azotu (NO) w ciałach jamistych podczas pobudzenia seksualnego. Tlenek azotu aktywuje enzym cyklazę guanylową, co prowadzi do zwiększenia poziomu cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP). Wzrost stężenia cGMP powoduje rozkurcz mięśni gładkich w ciałach jamistych, umożliwiając napływ krwi do prącia i w konsekwencji erekcję.³

Syldenafil działa jako silny, selektywny inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), która jest swoista dla cGMP i występuje w ciałach jamistych. PDE5 odpowiada za rozkład cGMP, dlatego zahamowanie jej aktywności przez syldenafil prowadzi do utrzymania wysokiego stężenia cGMP. W konsekwencji, przy pobudzeniu seksualnym i aktywacji szlaku NO/cGMP, syldenafil wzmacnia efekt rozszerzenia naczyń i napływu krwi do ciał jamistych, powodując erekcję.⁴

Należy podkreślić, że syldenafil nie wywiera bezpośredniego działania zwiotczającego na izolowane ludzkie ciała jamiste, a jedynie znacznie wzmacnia rozkurczające działanie tlenku azotu na tę tkankę. Z tego powodu pobudzenie seksualne jest niezbędne do uzyskania zamierzonego efektu terapeutycznego.⁵

Selektywność działania

Badania in vitro wykazały wysoką selektywność syldenafilu wobec izoenzymu PDE5 w porównaniu do innych fosfodiesteraz. Jego wpływ na PDE5 jest znacznie silniejszy niż na inne znane izoenzymy tej grupy:⁶

• działa 10-krotnie bardziej selektywnie na PDE5 niż na PDE6 (izoenzym uczestniczący w przekazywaniu bodźców świetlnych w siatkówce oka)⁷
• przy maksymalnych zalecanych dawkach wykazuje 80-krotnie większą selektywność wobec PDE1⁸
• 700-krotnie większą selektywność wobec PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 i 11⁹
• ponad 4000-krotnie większą selektywność wobec PDE5 w porównaniu do PDE3 (izoenzym swoistej wobec cAMP fosfodiesterazy uczestniczącej w kontrolowaniu kurczliwości mięśnia sercowego)¹⁰

Ta wysoka selektywność jest istotna z klinicznego punktu widzenia, ponieważ minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z wpływem na inne izoenzymy fosfodiesterazy.

Ocena skuteczności klinicznej

Dynamika działania

W celu oceny przedziału czasowego, w jakim syldenafil wywołuje erekcję po podaniu dawki, przeprowadzono badania kliniczne z wykorzystaniem pletyzmografii prącia (RigiScan):¹¹

• U pacjentów otrzymujących syldenafil na czczo średni czas osiągnięcia erekcji o sztywności 60% (wystarczającej do odbycia stosunku płciowego) wynosił 25 minut, z zakresem od 12 do 37 minut.¹²
• Syldenafil wykazuje zdolność wywoływania erekcji w odpowiedzi na pobudzenie seksualne nawet po 4-5 godzinach od podania.¹³

Wpływ na parametry hemodymamiczne

Syldenafil powoduje niewielkie i przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, które w większości przypadków nie ma znaczenia klinicznego. Efekt ten jest zgodny z mechanizmem rozszerzającego naczynia krwionośne działania syldenafilu, prawdopodobnie związanego ze wzrostem stężenia cGMP w mięśniach gładkich naczyń.¹⁴

Szczegółowe obserwacje dotyczące wpływu na ciśnienie tętnicze wykazały:

• Średnie maksymalne zmniejszenie skurczowego ciśnienia krwi w pozycji leżącej po doustnej dawce 100 mg wynosi 8,4 mmHg¹⁵
• Odpowiadająca temu zmiana ciśnienia rozkurczowego w pozycji leżącej wynosi 5,5 mmHg¹⁶

Jednorazowe dawki syldenafilu do 100 mg nie powodowały klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG u zdrowych ochotników.¹⁷

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Przeprowadzono badanie hemodynamiczne po podaniu pojedynczej doustnej dawki syldenafilu 100 mg u 14 pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca (CAD), u których stwierdzono ponad 70% zwężenia co najmniej jednej tętnicy wieńcowej. Wyniki tego badania wykazały:^{70% zwężenia co najmniej jednej tętnicy wieńcowej)”>18}

• Średnie wartości ciśnienia skurczowego i rozkurczowego w spoczynku obniżyły się odpowiednio o 7% i 6% w porównaniu do wartości wyjściowych¹⁹
• Średnie ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej zmniejszyło się o 9%²⁰
• Syldenafil nie wpływał na pojemność minutową serca²¹
• Nie zaobserwowano pogorszenia przepływu krwi przez zwężone tętnice wieńcowe²²

Dodatkowo przeprowadzono badanie metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo, obejmujące test wysiłkowy, w którym oceniano 144 pacjentów z zaburzeniami erekcji i przewlekłą stabilną dławicą piersiową, którzy regularnie stosowali leki przeciwdławicowe (z wyjątkiem azotanów). Rezultaty tego badania nie wykazały klinicznie znamiennych różnic między syldenafilem a placebo w odniesieniu do czasu do wystąpienia objawów dławicy.²³

Wpływ na widzenie

U niektórych mężczyzn zaobserwowano przejściowe i niewielkie zaburzenia w rozróżnianiu kolorów (niebieskiego i zielonego) godzinę po zastosowaniu syldenafilu w dawce 100 mg. Efekt ten został wykryty za pomocą testu rozróżniania barw Farnswortha-Munsella 100. Co istotne, zaburzenia te ustępowały po 2 godzinach od przyjęcia leku.²⁴

Mechanizm odpowiedzialny za te przejściowe zaburzenia widzenia barwnego jest prawdopodobnie związany z zahamowaniem aktywności izoenzymu PDE6, który uczestniczy w kaskadzie przewodzenia bodźca świetlnego w siatkówce oka.²⁵

Należy podkreślić, że syldenafil nie wpływa na inne parametry widzenia, takie jak ostrość widzenia czy kontrastowość.²⁶

W małym badaniu klinicznym (n=9) z kontrolą placebo, które obejmowało pacjentów z udokumentowaną wczesną postacią związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej (AMD), jednorazowa dawka syldenafilu 100 mg nie wpływała istotnie na wyniki przeprowadzonych testów widzenia, takich jak:²⁷

• ostrość widzenia
• siatka Amslera
• test rozróżniania kolorów symulujący światła uliczne
• perymetr Humphreya
• wrażliwość na światło²⁸

Wpływ na plemniki

Po podaniu jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu zdrowym ochotnikom nie stwierdzono zmian w ruchliwości ani morfologii plemników.²⁹

Skuteczność kliniczna w różnych grupach pacjentów

Badania kliniczne syldenafilu objęły ponad 8000 pacjentów w wieku od 19 do 87 lat, reprezentujących różnorodne grupy kliniczne:³⁰

Z badań klinicznych wykluczone były lub nie były wystarczająco reprezentowane następujące grupy pacjentów:³¹

• pacjenci po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy
• pacjenci po radioterapii
• pacjenci z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby
• pacjenci z niektórymi chorobami układu sercowo-naczyniowego³²

Ocena skuteczności w zależności od dawki

W badaniach z zastosowaniem stałej dawki syldenafilu, poprawę erekcji w związku z leczeniem zgłosiło:³³

• 62% pacjentów przyjmujących dawkę 25 mg³⁴
• 74% pacjentów przyjmujących dawkę 50 mg³⁵
• 82% pacjentów przyjmujących dawkę 100 mg³⁶
• 25% pacjentów przyjmujących placebo³⁷

W kontrolowanych badaniach klinicznych częstość przerwania leczenia z powodu syldenafilu była niska i zbliżona do tej obserwowanej w grupie placebo, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa leku.³⁸

W badaniach długookresowych zarówno skuteczność, jak i bezpieczeństwo syldenafilu utrzymywały się na niezmienionym poziomie, co świadczy o trwałości efektu terapeutycznego i braku rozwoju tolerancji na lek.³⁹