Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Urimper 4 mg

W przedklinicznych badaniach bezpieczeństwa winianu tolterodyny, substancji czynnej Urimper, nie wykazano klinicznie istotnej toksyczności, genotoksyczności ani rakotwórczości. W badaniach na myszy i królikach oceniano wpływ na funkcje rozrodcze: u myszy przy ekspozycji na poziomie Cmax 20-krotnie wyższym i AUC 7-krotnie wyższym niż u ludzi zaobserwowano śmiertelność i wady rozwojowe zarodków, natomiast u królików przy Cmax 20× i AUC 3× wyższych niż u pacjentów nie stwierdzono wad rozwojowych. Tolterodyna nie wpływała negatywnie na płodność u myszy w dawkach terapeutycznych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W kompleksowych badaniach przedklinicznych przeprowadzonych dla winianu tolterodyny, substancji czynnej produktu Urimper, oceniono szereg aspektów bezpieczeństwa, w tym potencjalną toksyczność, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na funkcje rozrodcze. Wyniki tych badań dostarczają istotnych informacji dla właściwej oceny profilu bezpieczeństwa leku.1

Badania farmakologiczne i toksyczność

Przeprowadzone badania farmakologiczne nie wykazały klinicznie istotnego działania toksycznego tolterodyny. Oceniano również potencjał genotoksyczny i rakotwórczy substancji, nie stwierdzając niepokojących wyników w tym zakresie. Jedyne obserwowane efekty były bezpośrednio związane z podstawowym działaniem farmakologicznym leku.2

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Przeprowadzono szczegółowe badania wpływu tolterodyny na czynności rozrodcze u myszy i królików. Wyniki tych badań przyniosły następujące obserwacje:3

  • U myszy tolterodyna nie wykazywała negatywnego wpływu na płodność ani czynności rozrodcze.4
  • Zaobserwowano jednak, że tolterodyna powodowała śmiertelność i wady rozwojowe zarodków myszy przy ekspozycji w osoczu znacząco przekraczającej poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi – wartości Cmax były 20-krotnie wyższe, a AUC 7-krotnie wyższe niż u leczonych pacjentów.5
  • W przypadku badań na królikach, pomimo stosowania wysokich dawek powodujących ekspozycję 20-krotnie wyższą dla Cmax i 3-krotnie wyższą dla AUC w porównaniu do wartości obserwowanych u pacjentów, nie stwierdzono występowania wad rozwojowych u płodów.6

Wpływ na funkcje elektrofizjologiczne serca

W badaniach przedklinicznych udokumentowano potencjalny wpływ tolterodyny i jej aktywnych metabolitów na parametry elektrofizjologiczne serca:

  • Tolterodyna oraz jej metabolity aktywne u człowieka powodowały wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego (90% repolaryzacja) we włóknach Purkinjego u psów. Efekt ten obserwowano przy stężeniach 14-75-krotnie przekraczających poziom terapeutyczny stosowany u ludzi.7
  • Wykazano blokowanie prądu K+ w klonowanych ludzkich kanałach hERG (human ether-a-go-go-related genes) przy stężeniach 0,5-26,1-krotnie przekraczających poziom terapeutyczny.8
  • W badaniach na psach zaobserwowano wydłużenie odstępu QT po podaniu tolterodyny i jej metabolitów powstających u ludzi. Efekt ten występował przy stężeniach 3,1-61,0-krotnie przewyższających poziom terapeutyczny u pacjentów.9

Należy podkreślić, że kliniczne znaczenie powyższych obserwacji elektrofizjologicznych nie zostało dotychczas jednoznacznie określone.10 Obserwowane efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny stosowany w praktyce klinicznej, co może sugerować akceptowalny margines bezpieczeństwa przy stosowaniu leku w zalecanych dawkach terapeutycznych.

Parametr Myszy Króliki Psy (efekty elektrofizjologiczne)
Stosunek ekspozycji – Cmax (wielokrotność poziomu terapeutycznego) 20× 20× 14-75× (włókna Purkinjego)
3,1-61,0× (odstęp QT)
Stosunek ekspozycji – AUC (wielokrotność poziomu terapeutycznego)
Obserwowane efekty Śmiertelność i wady rozwojowe zarodków Brak wad rozwojowych Wydłużenie potencjału czynnościowego
Wydłużenie odstępu QT
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl