Właściwości farmakokinetyczne
Troxescorbin 50 mg + 200 mg
Lek Troxescorbin zawiera dwie substancje czynne: O-β-hydroksyetylorutozyd (50 mg) oraz kwas askorbowy (200 mg), które wykazują odmienne właściwości farmakokinetyczne. O-β-hydroksyetylorutozyd jest wchłaniany głównie w jelicie cienkim, nie przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy ani do mleka matki, a przez łożysko jedynie w śladowych ilościach. Metabolizowany jest do glukuronidów, aglikonów i kwasów arylooctowych, a eliminacja odbywa się w 65% z kałem i resztą z moczem. Kwas askorbowy absorbowany jest zarówno w żołądku, jak i jelitach, z ograniczoną efektywnością przy dużych dawkach, dystrybuowany do wszystkich komórek ciała, wiąże się z białkami osocza w 25% i podlega odwracalnemu utlenianiu do kwasu dehydroaskorbowego oraz biotransformacji do siarczanów i kwasu szczawiowego, które są wydalane przez nerki.
Właściwości farmakokinetyczne leku Troxescorbin (50 mg + 200 mg)
Lek Troxescorbin zawiera dwie substancje czynne: O-β-hydroksyetylorutozyd (50 mg) oraz kwas askorbowy (200 mg), których właściwości farmakokinetyczne charakteryzują się odmiennymi mechanizmami wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji w organizmie człowieka.1
Wchłanianie
O-β-hydroksyetylorutozyd po podaniu doustnym jest wchłaniany głównie w obszarze jelita cienkiego. Kwas askorbowy natomiast ulega absorpcji zarówno w żołądku, jak i w jelitach. Istotne jest, że w przypadku podania dużych dawek kwasu askorbowego obserwuje się zmniejszenie efektywności procesu wchłaniania tej substancji.2
Dystrybucja
Po wchłonięciu O-β-hydroksyetylorutozyd charakteryzuje się ograniczoną dystrybucją w organizmie. Substancja ta nie przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy. Nie przenika również do mleka matki, co ma znaczenie w kontekście bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących piersią. Substancja ta przenika przez łożysko, jednak jedynie w śladowych ilościach.3
Kwas askorbowy natomiast cechuje się znacznie szerszą dystrybucją w organizmie i jest transportowany do wszystkich komórek ciała. Ta szeroka dystrybucja odpowiada jego istotnej roli w wielu procesach metabolicznych zachodzących w organizmie człowieka.4
Metabolizm
O-β-hydroksyetylorutozyd wykazuje odwracalne wiązanie z białkami osocza krwi. W procesie metabolizmu ulega przemianie do następujących metabolitów: glukuronidów, aglikonów oraz kwasów arylooctowych.5
Kwas askorbowy wiąże się z białkami osocza w 25%. Jego najwyższe stężenia obserwuje się w następujących strukturach i tkankach:
- Tkankach gruczołów dokrewnych
- Leukocytach
- Wątrobie
- Soczewkach oka
- Tkance mózgowej
Kwas askorbowy charakteryzuje się zdolnością łatwego przechodzenia w kwas dehydroaskorbowy, co umożliwia jego aktywny udział w procesach oksydacyjno-redukcyjnych. Tworzy on układ oksydacyjno-redukcyjny z różnymi związkami, w tym z:
- Cytochromem C
- Glutationem
- Nukleotydami flawinowymi
- Nukleotydami pirydynowymi
Kwas askorbowy odgrywa istotną rolę w procesach metabolicznych wielu substancji, takich jak:
- Tyrozyna
- Fenyloalanina
- Kwas foliowy
- Żelazo
- Histamina
- Noradrenalina
- Karnityna
- Białka
- Lipidy
Ponadto, kwas askorbowy jest niezbędny w procesie hydroksylacji cholesterolu, prowadzącym do syntezy kwasów żółciowych. W organizmie kwas askorbowy podlega odwracalnemu utlenianiu do kwasu dehydroaskorbowego. Częściowo ulega również biotransformacji do nieczynnych metabolitów w postaci siarczanów i kwasu szczawiowego.6
Eliminacja
Produkty przemian metabolicznych O-β-hydroksyetylorutozydu są wydalane z organizmu dwoma głównymi drogami: 65% z kałem oraz pozostała część z moczem.7
W przypadku kwasu askorbowego, nieczynne metabolity w postaci siarczanów i kwasu szczawiowego są wydalane przez nerki, co wskazuje na istotną rolę funkcji nerek w eliminacji tej substancji z organizmu.8
| Parametr farmakokinetyczny | O-β-hydroksyetylorutozyd (50 mg) | Kwas askorbowy (200 mg) |
|---|---|---|
| Wchłanianie | Głównie z jelita cienkiego | Z żołądka i jelit; zmniejszone przy dużych dawkach |
| Dystrybucja | Nie przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy; nie przenika do mleka matki; w śladowych ilościach przenika przez łożysko | Dystrybuowany do wszystkich komórek ciała |
| Wiązanie z białkami | Odwracalne wiązanie z białkami osocza | 25% wiązania z białkami osocza |
| Metabolizm | Przemiana do glukuronidów, aglikonów i kwasów arylooctowych | Odwracalne utlenianie do kwasu dehydroaskorbowego; biotransformacja do siarczanów i kwasu szczawiowego |
| Eliminacja | 65% z kałem, pozostała część z moczem | Nieczynne metabolity wydalane przez nerki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania