Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tramal Retard 200 200 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tramal Retard

Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku tramadolu stanowią istotną bazę danych dotyczących bezpieczeństwa tego leku. Ocena obejmowała badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, potencjał mutagenny oraz rakotwórczy substancji czynnej.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu chlorowodorku tramadolu przeprowadzono na szczurach i psach, stosując różne drogi podania i okresy obserwacji. Podawanie tramadolu doustnie i parenteralnie przez okres od 6 do 26 tygodni u szczurów i psów, a także doustnie przez 12 miesięcy u psów, nie wykazało istotnych zmian w badaniach hematologicznych, biochemicznych i histologicznych, które mogłyby być powiązane z działaniem leku.²

Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak niepokój, ślinienie, drgawki oraz zmniejszony przyrost masy ciała, obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dawek znacznie przekraczających zakres terapeutyczny.³ Szczury tolerowały dawki doustne do 20 mg/kg masy ciała, natomiast psy dawki doustne do 10 mg/kg masy ciała oraz dawki doodbytnicze do 20 mg/kg masy ciała, bez wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych.⁴

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania na szczurach wykazały, że tramadol w dawkach powyżej 50 mg/kg masy ciała na dobę powodował działanie toksyczne u samic oraz zwiększał śmiertelność szczurzych noworodków.⁵ U potomstwa obserwowano opóźnienie rozwoju, które manifestowało się poprzez:

• Zaburzenia kostnienia szkieletu
• Opóźnione otwieranie oczu
• Opóźnione otwieranie ujścia pochwy

Co istotne, płodność samców i samic szczurów pozostawała niezaburzona mimo stosowania wysokich dawek tramadolu.⁶

U królików zaobserwowano działanie toksyczne u ciężarnych samic oraz anomalie kostnienia u potomstwa po zastosowaniu dawek przekraczających 125 mg/kg masy ciała.⁷

Potencjał mutagenny

Ocena potencjału mutagennego tramadolu przyniosła niejednoznaczne wyniki w zależności od zastosowanej metodologii badawczej. W niektórych układach testowych in vitro uzyskano dowody na mutagenne działanie tramadolu.⁸ Jednakże badania przeprowadzone w systemach in vivo nie potwierdziły tego działania.⁹ Zgodnie z obecnym stanem wiedzy, tramadol może być zakwalifikowany jako substancja niemutagenna.¹⁰

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzono również szczegółowe badania nad potencjałem rakotwórczym chlorowodorku tramadolu, wykorzystując jako modele badawcze szczury i myszy.¹¹ Wyniki tych badań wykazały istotne różnice międzygatunkowe:

Badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały żadnego związku pomiędzy podawaniem tramadolu a zwiększoną częstością występowania nowotworów.¹² Natomiast w badaniach na myszach zaobserwowano u samców zwiększoną zapadalność na gruczolaki z komórek wątrobowych, która była zależna od dawki, ale nieznamienna statystycznie, zaczynając od dawki 15 mg/kg masy ciała.¹³ U samic myszy stwierdzono zwiększenie częstości występowania guzów płuc, które było znamienne statystycznie, ale niezależne od zastosowanej dawki.¹⁴