Dawkowanie i sposób podawania leku Toramat (topiramat)

Dawkowanie topiramatu (Toramat) wymaga precyzyjnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta oraz monitorowania jego odpowiedzi na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić podczas planowania terapii i prowadzenia wywiadu medycznego z pacjentem.¹

Zalecenia ogólne

Kontrolowanie stężeń topiramatu w osoczu nie jest konieczne do optymalizacji leczenia. Należy jednak pamiętać, że w rzadkich przypadkach dodanie topiramatu do terapii fenytoiną może wymagać dostosowania dawki fenytoiny dla uzyskania optymalnej skuteczności leczenia. Podobnie, dodanie lub odstawienie fenytoiny lub karbamazepiny w trakcie leczenia topiramatem może wymagać modyfikacji dawki topiramatu.²

Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo u wszystkich pacjentów (zarówno z napadami padaczkowymi, jak i bez nich) w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia lub zwiększenia częstości napadów padaczkowych. W badaniach klinicznych u dorosłych z padaczką dawki dobowe zmniejszano w odstępach tygodniowych o 50-100 mg, a u dorosłych przyjmujących topiramat w dawkach do 100 mg na dobę w profilaktyce migreny o 25-50 mg. U dzieci odstawiano lek stopniowo przez okres 2-8 tygodni.³

Monoterapia padaczki

Przy zmianie leczenia na monoterapię topiramatem należy uwzględnić możliwy wpływ na skuteczność kontroli napadów padaczkowych. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek jednocześnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych o około jedną trzecią w odstępach dwutygodniowych, chyba że względy bezpieczeństwa wymagają natychmiastowego zakończenia ich podawania.⁴

Należy pamiętać, że po zakończeniu stosowania leków indukujących enzymy stężenie topiramatu w osoczu może wzrosnąć, co może wymagać zmniejszenia dawki topiramatu, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.⁵

Monoterapia u dorosłych

Schemat dawkowania u dorosłych powinien rozpoczynać się od 25 mg topiramatu podawanego wieczorem przez 1 tydzień. Następnie dawkę należy zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 25-50 mg na dobę, podając produkt w dwóch dawkach podzielonych. W przypadku nietolerancji takiego schematu można zastosować mniejsze przyrosty dawki lub wydłużyć odstępy między zwiększeniami.⁶

Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii wynosi 100-200 mg na dobę w 2 dawkach podzielonych. Maksymalna zalecana dawka to 500 mg na dobę w 2 dawkach podzielonych. Należy zauważyć, że niektórzy pacjenci z opornymi na leczenie postaciami padaczki tolerowali dawki do 1000 mg na dobę.⁷

Monoterapia u dzieci i młodzieży (powyżej 6 lat)

U dzieci powyżej 6 lat leczenie należy rozpocząć od dawki 0,5-1 mg/kg mc. podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 0,5-1 mg/kg mc. na dobę, podając produkt w dwóch dawkach podzielonych. Podobnie jak u dorosłych, w przypadku nietolerancji schematu zwiększania dawki można zastosować mniejsze przyrosty lub dłuższe odstępy czasu.⁸

Zalecany początkowy zakres dawek w monoterapii u dzieci powyżej 6 lat wynosi około 100 mg na dobę (co odpowiada dawce około 2,0 mg/kg mc. na dobę u dzieci w wieku 6-16 lat), przy czym dawkę należy dostosować w zależności od odpowiedzi klinicznej.⁹

Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym

Leczenie topiramatem u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu padaczki lub migreny. Należy zawsze rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne, a potrzebę kontynuacji leczenia topiramatem w tej grupie pacjentek trzeba oceniać co najmniej raz w roku.¹⁰

Leczenie uzupełniające padaczki

Leczenie uzupełniające u dorosłych

Leczenie uzupełniające u dorosłych należy rozpocząć od dawki 25-50 mg topiramatu podawanej wieczorem przez jeden tydzień. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 25-50 mg na dobę, podając produkt w dwóch dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów można uzyskać skuteczność terapeutyczną, podając dawkę raz na dobę.¹¹

Najniższa skuteczna dawka w leczeniu uzupełniającym potwierdzona w badaniach klinicznych to 200 mg. Zazwyczaj stosowana dawka dobowa wynosi od 200 mg do 400 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych.¹²

Leczenie uzupełniające u dzieci i młodzieży (od 2 lat)

Zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu w leczeniu uzupełniającym u dzieci wynosi około 5-9 mg/kg mc. na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Stopniowe zwiększanie dawki należy rozpocząć od 25 mg (lub mniej, w zakresie 1-3 mg/kg mc. na dobę) podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach 1-2 tygodniowych o 1-3 mg/kg mc. na dobę (podając produkt w dwóch dawkach podzielonych), aby uzyskać optymalną odpowiedź kliniczną.¹³

W badaniach klinicznych stosowano dawki do 30 mg/kg mc. na dobę, które były na ogół dobrze tolerowane przez pacjentów.¹⁴

Migrena

Migrena u dorosłych

Zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu w zapobieganiu bólom migrenowym wynosi 100 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez 1 tydzień, a następnie zwiększać ją o 25 mg na dobę w odstępach tygodniowych. W przypadku nietolerancji takiego schematu zwiększania dawki można wydłużyć odstępy między zwiększeniami.¹⁵

U niektórych pacjentów korzystne może być stosowanie niższej dawki całkowitej wynoszącej 50 mg na dobę. Pacjenci otrzymywali również całkowitą dawkę dobową do 200 mg, chociaż przy tej dawce zaleca się zachowanie ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.¹⁶

Migrena u dzieci i młodzieży

Z powodu niewystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności, nie zaleca się stosowania topiramatu w leczeniu lub zapobieganiu bólom migrenowym u dzieci i młodzieży.¹⁷

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤70 ml/min) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zmniejszony klirens osoczowy i nerkowy topiramatu. Pacjenci ze stwierdzonymi zaburzeniami nerek wymagają dłuższego czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego dla każdej dawki. Zaleca się zastosowanie połowy zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej.¹⁸

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek topiramat jest usuwany z osocza podczas hemodializy, dlatego w dniach przeprowadzania hemodializ należy podać dodatkową dawkę topiramatu, równą około połowie dawki dobowej. Dawkę tę należy podać w dawkach podzielonych na początku i po ukończeniu procedury hemodializy. Wielkość dawki dodatkowej może różnić się w zależności od zastosowanego urządzenia do hemodializy.¹⁹

Zaburzenia czynności wątroby

Należy zachować ostrożność stosując topiramat u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby ze względu na zmniejszony klirens topiramatu.²⁰

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z zachowaną prawidłową czynnością nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki.²¹

Sposób podawania

Tabletki Toramat należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością wody. Tabletek nie należy dzielić.²²

W zależności od przepisanej dawki należy zastosować odpowiednią moc produktu leczniczego Toramat, który dostępny jest w różnych mocach (25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg).²³

Należy pamiętać, że produkt leczniczy Toramat w postaci tabletek nie jest odpowiedni dla dzieci, u których ustalono dawkę mniejszą niż 25 mg na dobę. W takich przypadkach należy przepisać topiramat w formie odpowiedniej dla dzieci.²⁴

Produkt Toramat można podawać niezależnie od posiłków.²⁵