Właściwości farmakokinetyczne
Theraflu ExtraGRIP 650 mg + 10 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Theraflu ExtraGRIP zawiera paracetamol (650 mg), fenylefryny chlorowodorek (10 mg) oraz feniraminę maleinian (20 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w czasie 10-60 minut, z okresem półtrwania 1-3 godzin. Metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym, a metabolity są wydalane z moczem. Paracetamol wykazuje słabe wiązanie z białkami osocza, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego. Feniramina maleinian osiąga Tmax w 1-2,5 godziny, cechuje się długim okresem półtrwania 16-19 godzin oraz jest wydalana z moczem w 70-83% w postaci niezmienionej i metabolitów, co przekłada się na dłuższy czas działania.
- Właściwości farmakokinetyczne produktu Theraflu ExtraGRIP
- Farmakokinetyka paracetamolu
- Wchłanianie paracetamolu
- Dystrybucja paracetamolu
- Metabolizm i eliminacja paracetamolu
- Farmakokinetyka feniraminy maleinianu
- Wchłanianie i dystrybucja feniraminy maleinianu
- Eliminacja feniraminy maleinianu
- Farmakokinetyka fenylefryny chlorowodorku
- Wchłanianie fenylefryny chlorowodorku
- Eliminacja fenylefryny chlorowodorku
- Porównanie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych
- Kolejne rozdziały
Właściwości farmakokinetyczne produktu Theraflu ExtraGRIP
Produkt leczniczy Theraflu ExtraGRIP (650 mg + 10 mg + 20 mg, proszek do sporządzania roztworu doustnego) zawiera trzy substancje czynne: paracetamol, fenylefryny chlorowodorek oraz feniraminy maleinian. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną każdej z tych substancji.1
Farmakokinetyka paracetamolu
Wchłanianie paracetamolu
Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w stosunkowo krótkim czasie – od 10 do 60 minut po przyjęciu.2
Dystrybucja paracetamolu
Po wchłonięciu paracetamol ulega szerokiej dystrybucji do większości tkanek organizmu. Substancja ta ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową oraz jest wykrywalna w mleku kobiecym. W zakresie stężeń terapeutycznych paracetamol cechuje się niewielkim stopniem wiązania z białkami osocza, jednak wraz ze wzrostem stężenia leku w osoczu, zwiększa się również stopień jego wiązania z białkami.3
Metabolizm i eliminacja paracetamolu
Metabolizm paracetamolu zachodzi głównie w wątrobie i przebiega dwoma głównymi szlakami metabolicznymi:
- Sprzęganie z kwasem glukuronowym – prowadzące do powstania koniugatów glukuronidowych
- Sprzęganie siarkowe – prowadzące do powstania koniugatów siarczanowych
Metabolity paracetamolu są wydalane z organizmu przede wszystkim przez nerki z moczem. Dominującymi formami wydalanymi są koniugaty glukuronidowe i siarczanowe. Okres półtrwania w fazie eliminacji paracetamolu wynosi od 1 do 3 godzin.4
Farmakokinetyka feniraminy maleinianu
Wchłanianie i dystrybucja feniraminy maleinianu
Feniraminy maleinian po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu w przedziale czasowym 1-2,5 godziny. Jest to zatem czas dłuższy niż w przypadku paracetamolu.5
Eliminacja feniraminy maleinianu
Charakterystyczną cechą farmakokinetyki feniraminy maleinianu jest znacznie dłuższy okres półtrwania wynoszący średnio od 16 do 19 godzin, co przekłada się na dłuższy czas działania tej substancji w organizmie. Po podaniu doustnym, znaczna część dawki (70-83%) jest wydalana przez nerki z moczem, zarówno w postaci niezmienionej substancji, jak i w formie jej metabolitów.6
Farmakokinetyka fenylefryny chlorowodorku
Wchłanianie fenylefryny chlorowodorku
Fenylefryny chlorowodorek wchłania się z przewodu pokarmowego, jednakże jego biodostępność po podaniu doustnym jest zmniejszona ze względu na efekt pierwszego przejścia. Substancja ta podlega bowiem intensywnemu metabolizmowi przy udziale enzymu monoaminooksydazy (MAO) zarówno w jelicie, jak i w wątrobie.7
Eliminacja fenylefryny chlorowodorku
Fenylefryny chlorowodorek jest wydalany z moczem głównie w postaci koniugatów siarczanowych. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po czasie od 45 minut do 2 godzin od podania. Okres półtrwania fenylefryny w osoczu wynosi od 2 do 3 godzin.8
Porównanie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych
| Parametr | Paracetamol | Feniraminy maleinian | Fenylefryny chlorowodorek |
|---|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) | 10-60 minut | 1-2,5 godziny | 45 minut – 2 godziny |
| Okres półtrwania (T1/2) | 1-3 godziny | 16-19 godzin | 2-3 godziny |
| Główna droga eliminacji | Wydalanie z moczem (koniugaty glukuronidowe i siarczanowe) | Wydalanie z moczem (70-83% dawki, forma niezmieniona i metabolity) | Wydalanie z moczem (głównie koniugaty siarczanowe) |
| Specyficzne cechy farmakokinetyczne | Słabe wiązanie z białkami osocza, przenikanie przez łożysko i do mleka kobiecego | Długi okres półtrwania | Zmniejszona biodostępność z powodu efektu pierwszego przejścia (metabolizm przez MAO) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania