Wskazania do stosowania
Tensart HCT 160 mg + 25 mg
Tensart HCT to lek złożony zawierający 160 mg walsartanu oraz dwie dawki hydrochlorotiazydu: 12,5 mg lub 25 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Preparat jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, szczególnie u tych, którzy nie osiągają docelowych wartości ciśnienia tętniczego podczas monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem. Wybór dawki hydrochlorotiazydu powinien być dostosowany do stopnia nasilenia nadciśnienia i odpowiedzi na leczenie, przy czym dawka 25 mg jest zalecana w przypadku bardziej opornego nadciśnienia lub potrzeby silniejszego działania moczopędnego. Tabletki mają wymiary 15 x 6 mm, są owalne i powlekane, z oznaczeniami „V” i „H” na stronach, różnią się kolorem w zależności od dawki hydrochlorotiazydu (czerwony dla 12,5 mg, pomarańczowy dla 25 mg).
Wskazania do stosowania leku Tensart HCT
Tensart HCT jest produktem leczniczym zawierającym dwie substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd. Preparat ten występuje w dwóch wariantach dawkowania: 160 mg walsartanu z 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 160 mg walsartanu z 25 mg hydrochlorotiazydu, dostępnych w postaci tabletek powlekanych.1
Podstawowe wskazanie terapeutyczne
Tensart HCT jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych.2 Samoistne nadciśnienie tętnicze, określane również jako pierwotne lub idiopatyczne, stanowi najczęstszą formę nadciśnienia tętniczego, w której nie można jednoznacznie określić przyczyny jego powstania.
Zastosowanie w terapii skojarzonej
Lek ten, jako preparat złożony o ustalonej dawce, jest przeznaczony szczególnie dla pacjentów, u których kontrola ciśnienia tętniczego krwi nie jest zadowalająca podczas stosowania monoterapii jednym z jego składników – walsartanem lub hydrochlorotiazydem.3
Sytuacje kliniczne do przepisania leku
Lekarz powinien rozważyć przepisanie preparatu Tensart HCT w następujących okolicznościach:
- U pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, którzy nie osiągają docelowych wartości ciśnienia tętniczego przy monoterapii walsartanem
- U pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, którzy nie osiągają docelowych wartości ciśnienia tętniczego przy monoterapii hydrochlorotiazydem
- U pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali obydwa składniki oddzielnie i mogą odnieść korzyść ze stosowania preparatu złożonego (uproszczenie schematu leczenia)
Wybór dawki preparatu
Tensart HCT jest dostępny w dwóch dawkach:
- 160 mg walsartanu z 12,5 mg hydrochlorotiazydu – tabletki powlekane w kolorze czerwonym, owalne, obustronnie wypukłe o wymiarach 15 x 6 mm, z oznaczeniem „V” na jednej stronie i „H” na drugiej stronie4
- 160 mg walsartanu z 25 mg hydrochlorotiazydu – tabletki powlekane w kolorze pomarańczowym, owalne, obustronnie wypukłe o wymiarach 15 x 6 mm, z oznaczeniem „V” na jednej stronie i „H” na drugiej stronie5
Wybór dawki powinien być dostosowany do odpowiedzi pacjenta na leczenie i stopnia nasilenia nadciśnienia tętniczego. Większa dawka hydrochlorotiazydu (25 mg) może być zalecana u pacjentów wymagających silniejszego działania moczopędnego lub z bardziej opornym nadciśnieniem.
Zalety stosowania preparatu złożonego
Zastosowanie preparatu złożonego, takiego jak Tensart HCT, oferuje kilka istotnych korzyści klinicznych:
- Synergistyczne działanie dwóch substancji czynnych o różnych mechanizmach działania – walsartan jako antagonista receptora angiotensyny II i hydrochlorotiazyd jako diuretyk tiazydowy
- Poprawa compliance – zmniejszenie liczby przyjmowanych tabletek może poprawić systematyczność stosowania leku przez pacjenta
- Optymalizacja dawkowania – ustalone dawki składników aktywnych zapewniają odpowiednią równowagę skuteczności i tolerancji
- Zmniejszenie ryzyka działań niepożądanych – dzięki zastosowaniu niższych dawek poszczególnych składników w porównaniu do monoterapii
Przy zalecaniu leku Tensart HCT należy zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych o znanym działaniu, takich jak: laktoza jednowodna (71,94 mg w dawce 160 mg + 12,5 mg lub 59,44 mg w dawce 160 mg + 25 mg), lecytyna sojowa (0,5 mg w obu dawkach) oraz żółcień pomarańczowa FCF (E110) lak (0,56 mg w dawce 160 mg + 12,5 mg).6
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania