Właściwości farmakokinetyczne
Tadalafil Belupo 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne tadalafilu

Tadalafil, substancja czynna produktu leczniczego Tadalafil Belupo, wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który determinuje jego działanie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku, obejmujący procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym tadalafil charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) osiągane jest średnio po 2 godzinach od momentu przyjęcia leku. Należy zaznaczyć, że bezwzględna dostępność biologiczna tadalafilu po podaniu doustnym nie została precyzyjnie określona.²

Istotną właściwością farmakokinetyczną tadalafilu jest fakt, że pokarm nie wpływa na szybkość ani stopień wchłaniania substancji czynnej. Dzięki temu produkt leczniczy Tadalafil Belupo może być przyjmowany niezależnie od posiłków, co zwiększa wygodę stosowania dla pacjenta. Dodatkowo, pora przyjmowania leku (rano czy wieczorem) nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na parametry wchłaniania substancji czynnej.³

Dystrybucja

Dystrybucja tadalafilu w organizmie jest rozległa, o czym świadczy średnia objętość dystrybucji wynosząca około 63 litrów. Tak duża wartość wskazuje na znaczącą penetrację tadalafilu do tkanek organizmu. W stężeniach terapeutycznych, aż 94% tadalafilu w osoczu wiąże się z białkami. Co istotne, stopień wiązania z białkami osocza nie ulega zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.⁴

Badania wykazały, że jedynie nieznaczna ilość tadalafilu (mniej niż 0,0005% podanej dawki) pojawia się w nasieniu u zdrowych osób, co ma istotne znaczenie w kontekście oceny bezpieczeństwa stosowania leku.⁵

Metabolizm

Tadalafil podlega procesom biotransformacji głównie za pośrednictwem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4). Głównym metabolitem obecnym w krwioobiegu jest glukuronian metylokatecholu. Metabolit ten charakteryzuje się znacznie słabszą aktywnością w porównaniu do związku macierzystego – jego działanie na fosfodiesterazę typu 5 (PDE5) jest co najmniej 13 000 razy słabsze niż tadalafilu. Z tego powodu, przy obserwowanych stężeniach metabolitu, uznaje się, że nie wykazuje on istotnej aktywności klinicznej.⁶

Eliminacja

U zdrowych osób średni klirens tadalafilu po podaniu doustnym wynosi 2,5 l/godzinę, a średni okres półtrwania osiąga wartość 17,5 godziny. Tadalafil jest wydalany głównie w postaci nieaktywnych metabolitów, przy czym dominującą drogą eliminacji jest wydalanie z kałem (około 61% dawki), natomiast w mniejszym stopniu lek jest wydalany z moczem (około 36% dawki).⁷

Liniowość lub nieliniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka tadalafilu u zdrowych osób charakteryzuje się liniowością zarówno względem czasu, jak i dawki. W zakresie dawek od 2,5 do 20 mg, ekspozycja (AUC) zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Stan stacjonarny tadalafilu w osoczu jest osiągany w ciągu 5 dni przyjmowania produktu leczniczego w schemacie raz na dobę. Warto podkreślić, że farmakokinetyka określona w ujęciu populacyjnym u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest podobna do farmakokinetyki u osób bez tego zaburzenia.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U zdrowych osób w podeszłym wieku (65 lat lub więcej) obserwuje się zmniejszony klirens tadalafilu po podaniu doustnym, co przekłada się na zwiększenie ekspozycji (AUC) o 25% w porównaniu ze zdrowymi osobami w wieku od 19 do 45 lat. Należy jednak podkreślić, że ten związany z wiekiem efekt nie jest znaczący klinicznie i nie wymaga dostosowania dawkowania u pacjentów geriatrycznych.⁹

Niewydolność nerek

Badania farmakologiczne wykazują, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do istotnych zmian w farmakokinetyce tadalafilu. Po podaniu pojedynczej dawki (od 5 do 20 mg), ekspozycja (AUC) na tadalafil zwiększa się około dwukrotnie u pacjentów z:

• łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od 51 do 80 ml/min)
• umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od 31 do 50 ml/min)
• schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie

U pacjentów poddawanych hemodializie, Cmax było o 41% większe niż u zdrowych osób. Istotne jest, że hemodializa w nieznacznym stopniu wpływa na eliminację tadalafilu, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii u tych pacjentów.¹⁰

Niewydolność wątroby

Ekspozycja na tadalafil (AUC) u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B w skali Child-Pugh) jest porównywalna z ekspozycją u zdrowych osób po podaniu dawki 10 mg. Należy jednak podkreślić, że dostępne są jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C w skali Child-Pugh).¹¹

Brak jest danych dotyczących podawania tadalafilu raz na dobę u osób z zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku przepisania produktu leczniczego Tadalafil Belupo do stosowania w schemacie raz na dobę u pacjentów z niewydolnością wątroby, lekarz powinien dokładnie ocenić indywidualny stosunek korzyści do ryzyka.¹²

Pacjenci chorzy na cukrzycę

U pacjentów chorych na cukrzycę ekspozycja na tadalafil (AUC) jest o około 19% mniejsza w porównaniu do wartości AUC obserwowanej u zdrowych osób. Ta różnica w ekspozycji jest jednak klinicznie nieistotna i nie wymaga dostosowania dawkowania u pacjentów z cukrzycą.¹³