Interakcje leku
Sytena 50 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Sytena (sytagliptyna) może wchodzić w różne interakcje z lekami oraz innymi substancjami, jednakże badania kliniczne wskazują, że ryzyko wystąpienia istotnych klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi jest niewielkie.¹

Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę

Badania in vitro wykazały, że głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczenie metabolizmu sytagliptyny jest CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek, metabolizm z udziałem CYP3A4 ma jedynie niewielki wpływ na klirens sytagliptyny. Proces metabolizmu może natomiast odgrywać istotniejszą rolę w eliminacji sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD).²

Istnieje możliwość, że silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą zmieniać farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek. Należy jednak zauważyć, że wpływ silnych inhibitorów CYP3A4 w przypadku zaburzeń czynności nerek nie był dotychczas oceniany w badaniach klinicznych.³

Badania transportu leku w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny zależny od OAT3 może być hamowany przez probenecyd, chociaż ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji uznawane jest za niewielkie. Warto odnotować, że jednoczesne stosowanie inhibitorów OAT3 nie było oceniane w warunkach in vivo.⁴

Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze

Dane z badań in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych. Świadczy to o niewielkiej możliwości wchodzenia w interakcje z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo.⁵

Sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p w warunkach in vivo, co należy uwzględnić przy jednoczesnym stosowaniu substratów tego transportera.⁶

Szczegółowe interakcje lekowe

Metformina: Jednoczesne podawanie metforminy w dawce 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało znaczącej zmiany farmakokinetyki sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2. Interakcja ta ma niewielkie znaczenie kliniczne.⁷

Cyklosporyna: Przeprowadzone badania wykazały, że jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 100 mg z cyklosporyną (silny inhibitor glikoproteiny p) w pojedynczej dawce doustnej 600 mg, zwiększało wartość AUC oraz Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Zmiany te nie zostały uznane za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie. Z tego względu nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p.⁸

Digoksyna: Sytagliptyna ma niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. Stosowanie przez 10 dni digoksyny w dawce 0,25 mg jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę powodowało zwiększenie osoczowego AUC dla digoksyny średnio o 11%, a osoczowych wartości Cmax średnio o 18%. Nie zaleca się dostosowywania dawki digoksyny, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów, u których istnieje ryzyko zatrucia digoksyną.⁹

Interakcje leku Sytena z alkoholem

Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem. Jednak w kontekście leczenia cukrzycy typ 2 należy zwrócić uwagę na potencjalne niekorzystne interakcje. Alkohol może wpływać na metabolizm glukozy oraz nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, co może prowadzić do nasilenia ryzyka hipoglikemii.

Dodatkowo, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek spożywanie alkoholu może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, co ma istotne znaczenie w kontekście metabolizmu i eliminacji sytagliptyny.

W związku z powyższym zaleca się ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i stosowaniu produktu Sytena, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwym ryzyku interakcji i zalecane jest ograniczenie spożycia alkoholu w trakcie leczenia.

Tabela interakcji

Główne wnioski kliniczne dotyczące interakcji

• Niewielkie ryzyko istotnych klinicznie interakcji – sytagliptyna charakteryzuje się niskim potencjałem wchodzenia w interakcje z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi.¹⁰
• Szczególna ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek – u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD, metabolizm wątrobowy sytagliptyny może odgrywać większą rolę, co zwiększa ryzyko interakcji z inhibitorami CYP3A4.¹¹
• Monitorowanie przy stosowaniu z digoksyną – przy jednoczesnym stosowaniu sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów z ryzykiem zatrucia digoksyną, ze względu na niewielki wpływ sytagliptyny na stężenie digoksyny w osoczu.¹²
• Brak wpływu na system CYP450 – sytagliptyna nie wpływa istotnie na metabolizm substancji metabolizowanych przez izoenzymy CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji z wieloma powszechnie stosowanymi lekami.¹³